Ανάγκες και «Ανάγκες»

Του Θάνου Βάγιου

Πέρασα χθες το πρωί από τα γραφεία μεγάλου εκδοτικού οίκου προκειμένου να πάρω τις νέες κυκλοφορίες και έμεινα σχεδόν έκπληκτος από την πληθώρα ανθρώπων των ελληνικών ΜΜΕ, οι οποίοι προχώρησαν στη συγγραφή βιβλίων το τελευταίο διάστημα.

Και φυσικά δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στο συγκεκριμένο οίκο. Καθότι οι επιδρομές μου στα βιβλιοπωλεία της πόλης είναι συχνές, έχω μια αρκετά σαφή εικόνα του “τι συμβαίνει”. Και νομίζω οι περισσότεροι την έχουν.

Το ερώτημα που γεννάται από το παραπάνω φαινόμενο, είναι ένα και απολύτως συγκεκριμένο.

Έχουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι την εσωτερική ανάγκη του λογοτέχνη να μιλήσουν για κάτι ή εκμεταλλεύονται την πάλαι ποτέ επωνυμία τους και δεδομένης της συνεχούς παρακμής των καθεστωτικών ΜΜΕ, βρίσκουν απλώς μια ευκαιρία να… ρεφάρουν;

Βεβαίως άνθρωποι των μέσων είναι, που σημαίνει ότι η ευχέρεια στο λόγο είναι σχεδόν δεδομένη. Όμως η “ιδέα – έμπνευση” είναι κάτι άλλο. Προϋποθέτει ένα πολύ ευρύτερο υπόβαθρο από μια απλή έφεση. Κάτι που καθόλου σίγουρος δεν είναι για το αν και κατά πόσο ισχύει.
Η μεγαλομανία και η ματαιοδοξία μπορούν να γίνουν πολύ κακοί σύμβουλοι και τα όρια μεταξύ ανάγκης για δημιουργία και “ανάγκης” ύπαρξης – προβολής, δυσδιάκριτα ακόμη και για τους ίδιους.

Δεν μου αρέσουν οι μαζοποιήσεις και οι επιπόλαιοι αφορισμοί αλλά καλώς ή κακώς στην Ελλάδα του 2012 οφείλουμε να είμαστε επιφυλακτικοί με ό,τι μας πλασάρεται.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.