ΑΦΙΕΡΩΜΑ – Ο Πανιώνιος στο χρόνο…

Ο Πανιώνιος, η με πλήρες όνομα ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης, ιδρύθηκε στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας το 1890, με το ποδοσφαιρικό τμήμα να ιδρύεται το 1895. Έχει ως έδρα του το Δημοτικό Στάδιο Νέας Σμύρνης στην Αθήνα, το οποίο ανεγέρθη το 1939, έχει χωρητικότητα 11.700 θεατών και αποτελεί ένα από τα πιο ιστορικά και προσφυγικά συνάμα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας, με ρεκόρ προσέλευσης το 1974, όταν το γήπεδο γέμισε με τον εκπληκτικό αριθμό των 20,950 θεατών σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Στις επιτυχίες του συλλόγου  συμπεριλαμβάνονται η κατάκτηση δύο Κυπέλλων Ελλάδας(το 1979 και το 1998), ένα Βαλκανικό Κύπελλο(1971), καθώς και από ένα Πρωτάθλημα Σμύρνης και Αθηνών.

Σε εφημερίδες της Σμύρνης αναφέρονται ποδοσφαιρικοί αγώνες στα 1890-93 από τον Απόλλωνα και το Γυμνάσιον Σμύρνης. Το άθλημα είχαν φέρει στη Σμύρνη Άγγλοι κάτοικοι της πόλης, που κατοικούσαν κυρίως στη συνοικία «Μπουρνόβα». Εκεί είχαν φτιάξει γήπεδο, στο οποίο διεξάγονταν οι Πανιώνιοι Αγώνες ως το 1904. Μάλιστα, η πρώτη οργανωμένη ομάδα του «Γυμνασίου» -του μετέπειτα Πανιώνιου- συγκροτείται το 1895. Παίκτες του Πανιωνίου συμμετείχαν στην ομάδα της Σμύρνης που έλαβε μέρος στη μεσολυμπιάδα του 1906 και κατέλαβε τη 2η θέση. Πάντως, τον κορμό της ομάδας αυτής αποτελούσαν ποδοσφαιριστές του Μπουρνόβα.

Το επόμενο διάστημα η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου πήρε τα σκήπτρα στην πόλη. Από σωζόμενο πρόγραμμα γνωρίζουμε ότι στις 2 Μαρτίου 1908 η Μικτή Σμύρνης αποτελούμενη αποκλειστικά από ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου νίκησε με 3-1 (1-1 ημίχρονο) τη Μικτή Αθηνών-Πειραιώς (Γουδί, Εθνικός ΓΣ, Πανελλήνιος και Πειραϊκός) σε αγώνα που διεξήχθη στο Νέο Φάληρο υπό την αιγίδα της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων και παρουσία του διαδόχου Κωνσταντίνου και των πριγκίπων της ελληνικής βασιλικής οικογένειας. Ο Πανιώνιος αγωνίστηκε με «κατερύθρους μπλούζας και λευκά παντελόνια».

Χαρακτηριστικό της δυναμικής του είναι ότι  στα τέλη του 1909 ο Πανιώνιος έδωσε τρεις αγώνες στην Αθήνα, αμέσως μετά τη λήξη του 2ου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ. Ο Πανιώνιος νίκησε με 5-3 τον πρόσφατο τότε πρωταθλητή Ελλάδος «Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο» -τον μετέπειτα Παναθηναϊκό-, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τη Μικτή Πειραιά και ηττήθηκε με 2-3 από τη Μικτή Αθηνών.

Παρά την καταστροφή και τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη, ο Πανιώνιος ανασυγκρότησε σχετικά γρήγορα και με επιτυχία την ποδοσφαιρική ομάδα του. Ήδη στο πρώτο Δ.Σ. της προσφυγιάς, που συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1922, ορίστηκαν ως έφοροι ποδοσφαίρου οι Δ. Αγγελομάτης και Σ. Γροσομανίδης. Στις 15 Ιανουαρίου 1923 η ποδοσφαρική ομάδα του συλλόγου κάνει την παρθενική της εμφάνιση στο Γ΄ πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς 1922-1923 εναντίον του Παναθηναϊκού. Τα επόμενα χρόνια θα καταλάβει τη δεύτερη και την τρίτη θέση  στο Γ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1923 και 1924).


Παράλληλα, το 1922  ιδρύθηκε και ο «Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών του Πανιωνίου» και ως μέλη του μπορούν να ενταχθούν όλοι όσοι φόρεσαν τη φανέλα του Πανιωνίου. Έχει 135 τακτικά και 12 επίτιμα μέλη. Σκοποί του Συνδέσμου είναι η σύσφιξη των σχέσεων, η αλληλοβοήθεια και η πραγματοποίηση πολιτιστικών, κοινωνικών και αθλητικών εκδηλώσεων. Έχει δώσει πάνω από 420 αγώνες σε Ελλάδα, Αμερική, Αφρική, Γαλλία, Κύπρο και Καναδά διαφημίζοντας το σύλλογο του Πανιωνίου. Επίσης, έχει βοηθήσει πολλούς παλαίμαχους ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου και άλλων ομάδων ηθικά και οικονομικά.

Το 1924, όταν ιδρύθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ), ο Πανιώνιος ήταν ιδρυτικό μέλος, ενώ το Νοέμβριο του 1926 ο σύλλογος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Τη σεζόν 1923-24 αγωνίστηκε στο Α΄ πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών. Νίκησε το Μίλωνα (2-0) αλλά ηττήθηκε από τον Απόλλωνα (0-1). Τερμάτισε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης, αλλά την επόμενη σεζόν 1924-25 δεν πήρε μέρος στο πρωτάθλημα.

Όμως λόγω της έλλειψης γηπέδου και της στέγασης της ομάδας  αρχικά στο ΟΑΚΑ και στη συνέχεια στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας  η ποδοσφαιρική ομάδα αδυνάτισε, κι έτσι δεν σημείωσε κάποιες επιτυχίες, ούτε ανέβηκε κατηγορία. Το 1925 αναφέρεται μόλις ένα φιλικό με τον Αθηναϊκό (2-1), ενώ είναι χαρακτηριστικό πως τον Απρίλιο του 1925 δεν έδωσε ούτε έναν ποδοσφαιριστή στη «Μικτή Σμύρνης», η οποία συγκροτήθηκε από τον Απόλλωνα και την Ένωση Αρμενίων για να αντιμετωπίσει μια Μικτή Σερβική ομάδα που έδινε φιλικά παιχνίδια στην Αθήνα.

Βέβαια τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε μια προσπάθεια ανασύστασης της ποδοσφαιρικής ομάδας και τη σεζόν 1925-26 αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία, όπου όμως  είχε πολύ μέτριες επιδόσεις, κάποιες φορές δεν κατέβαινε στους αγώνες με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό της. Ωστόσο η έλλειψη γηπέδου αποθάρρυνε τους νέους ποδοσφαιριστές να έρθουν στο σύλλογο,  η ποδοσφαιρική ομάδα ουσιαστικά διαλύεται και οι εναπομείναντες παίκτες εντάχθηκαν στην Πράσινη Θύελλα, που είχε ως έδρα το γήπεδο της Λεύκας κοντά στον Άγ. Παντελεήμονα Ιλισού.

Το 1940, εν όψει της δημιουργίας του γηπέδου Ν. Σμύρνης οι παίκτες της Πράσινης Θύελλας αποφασίζουν ομαδικά να ενταχθούν τον Πανιώνιο. Έτσι δημιουργήθηκε πάλι η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου. Όμως, πριν καλά-καλά προλάβει να ανασυσταθεί, η ομάδα περιήλθε σε απραξία λόγω του πολέμου. Πρόλαβε να δώσει μόλις ένα φιλικό αγώνα με την Α.Ε. Καλλιθέας (2-0) στις 20 Οκτωβρίου 1940. Μια βδομάδα αργότερα ξεκίνησε ο πόλεμος. Στη διάρκεια της κατοχής ελάχιστη ποδοσφαιρική δραστηριότητα υπήρξε. Όμως η ομάδα επιβίωσε χάρη στις προσπάθειες του Γ. Ρουσόπουλου.

Μετά την κατοχή μια αξιόλογη φουρνιά ποδοσφαιριστών πλαισίωσαν το σωματείο και του χάρισαν επιτυχίες και από το 1945 ως το 1959 που συστάθηκε η Α΄ Εθνική κατηγορία, ο Πανιώνιος συμμετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα Αθηνών, το οποίο κατέκτησε το 1951.Μάλιστα,  έξι φορές προκρίθηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, στο οποίο τερμάτισε 2ος το 1951. Το επόμενο έτος έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας διαδοχικά τους: Απόλλωνα Αθηνών (2-1 εκτός), Εθνικό Πειραιώς (2-2, 3-2) και Δόξα Δράμας (2-1, 2-1), ενώ στον τελικό έχασε από ατυχία από τον Ολυμπιακό, αφού ενώ προηγείτο με 2-1, ισοφαρίστηκε στο 90΄ και έχασε με 2-0 στον επαναληπτικό.

Την περίοδο 1959-60 ο Πανιώνιος είναι η μία από τις τέσσερις αθηναϊκές ομάδες που συγκροτούν τις 16 της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικης Κατηγορίας έπαιξαν οι: Κώστας Βαλλιάνος (τερμ.), Γιάννης και Γεώργιος Γιαννακόπουλος (αδέλφια), Κώστας Γεωργόπουλος, Παναγιώτης Ερμείδης, Κυριάκος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Καψής, Γιώργος Κοσμόπουλος, Στάθης Μαυρίδης, Στέλιος Μπραουδάκης, Γιώργος και Παναγιώτης (Τάκης) Παπουλίδης (αδέλφια), Θανάσης Σαραβάκος, Στέλιος Σώχος ,Στάθης Χάιτας, Θανάσης Χρήστου και Αδάμ Χρονόπουλος

Η δεκαετία του ’70 ξεκινά με σημαντικές επιτυχίες και με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ αποφέρει τον πρώτο σημαντικό ποδοσφαιρικό τίτλο στο σωματείο. Το 1970-71 τερματίζει στη 2η θέση στο πρωτάθλημα, πίσω από την ΑΕΚ αλλά μπροστά από τον φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Αυτή είναι και η  καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα, ενώ την ίδια σεζόν , πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και τρίτος στην Ευρώπη (χάλκινο παπούτσι) αναδεικνύεται ο Γιώργος Δέδες με 28 γκολ.Η δεκαετία του ’60 είναι από τις πιο πετυχημένες του συλλόγου. Με λιγοστές εξαιρέσεις τερματίζει σχεδόν πάντα στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και φθάνει δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου, τους οποίους χάνει αντίστοιχα από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό. Έτος ορόσημο για το σύλλογο ήταν  η σεζόν 1969-70,καθως συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, όπου αποκλείστηκε από τη Χάνσα Ρόστοκ (0-3, 2-0).

Το φθινόπωρο του 1971 συμμετέχει και κατακτά το Βαλκανικό Κύπελλο. Στον προκριματικό όμιλο απέκλεισε την τουρκική Αλτάι Σμύρνης (1-2, 1-0) σε μια ιστορική επιστροφή, αφού αντιμετώπισε την τουρκική ομάδα στη γενέτειρα Σμύρνη και μάλιστα στο γήπεδό του!, το οποίο άφησε, όταν εγκατέλειψε τη Σμύρνη το 1922. Στη συνέχεια, αντιμετώπισε τη ρουμανική Στεαγκούλ (1-1, 1-1) και στον τελικό νίκησε την αλβανική Μπέσα Δυραχίου (2-0, 1-1). Στο Βαλκανικό Κύπελλο μετείχε και το 1975 αλλά στον προκριματικό όμιλο σημείωσε μία νίκη, μία ισοπαλία και δύο ήττες και αποκλείστηκε.

Το επόμενο έτος, 1971-72, είχε μια σημαντική επιτυχία στο Κύπ. ΟΥΕΦΑ. Στον α΄ γύρο απέκλεισε την ισπανική Αθλέτικο Μαδρίτης (1-2, 1-0), με γκολ των Κ. Λαγού, Θ. Ιντζόγλου. Αλλά η συνέχεια ήταν άδοξη, αφού συνετρίβη από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6-0, σε έναν επεισοδιακό αγώνα, στον οποίο αποβλήθηκαν πολλοί εκνευρισμένοι παίκτες του, με συνέπεια την τιμωρία και τον αποκλεισμό του σωματείου από τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Το ίδιο έτος και το επόμενο φτάνει ως τα ημιτελικά του κυπέλλου, ενώ τις επόμενες τρεις χρονιές (1973-76) ως τα προημιτελικά. Ωστόσο τις επιτυχίες ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία, αφού πολλοί παίκτες του μεταγράφονται σε άλλα σωματεία και η ομάδα αποδυναμώνεται. Στο πρωτάθλημα τερματίζει μόνιμα κάτω από την 7η θέση, με χειρότερη τη 16η το 1977-78, ενώ συχνά κινδυνεύει με υποβιβασμό.

Τη δεκαετία του ’80 συνεχίστηκε η φθίνουσα πορεία και σχεδόν κάθε χρόνο η ομάδα. Την ίδια δεκαετία, το 1983,  ιδρύθηκαν οι «Πάνθηρες», που αποτελούν το κομμάτι των οργανωμένων οπαδών του Πανιωνίου. Η φυσική τους θέση είναι η θύρα 3 στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης, που την εποχή σύνταξής τους βρισκόταν στο πέταλο της οδού Αγίου Ανδρέου ενώ πλέον κάθονται στη νέα θύρα 3, στην άκρη της μεγάλης κερκίδας απέναντι από τους επισήμους. Η πολυετή προσφορά τους και απαράμιλλη συμπαράσταση στην ομάδα, σε όλα τα τμήματα και γήπεδα της Ελλάδας, έχει γίνει θέμα συζήτησης και επαίνων ουκ ολίγες φορές. κινδύνευε με υποβιβασμό. Μάλιστα, επί δυο συνεχόμενες χρονιές σώθηκε έπειτα από αγώνες μπαράζ: το 1983 με Μακεδονικό (3-2) και το 1984 με Γιάννινα (2-0 στην παράταση). Παρά τη μετριότητά της η ομάδα ανέδειξε ένα νέο αστέρι, τον επιθετικό Δημήτρη Σαραβάκο. Μετά τα μέσα της δεκαετίας, με πρόεδρο το Μιχάλη Σταματελάτο, ο Πανιώνιος είχε πάλι επιτυχίες υπό την καθοδήγηση του Βέλγου προπονητή Ούρμπεν Μπραμς, ο οποίος έμεινε στον πάγκο του Πανιωνίου για τρία χρόνια (1985-88) με απόλυτη επιτυχία. Ο Μπραμς μάλιστα  παραμένει και  σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής του συλλόγου.

Το 1986 τερμάτισε στην 5η θέση και συμμετείχε με επιτυχία στο Βαλκανικό Κύπελλο φτάνοντας μέχρι τον τελικό. Την επόμενη χρονιά, το 1987 τερμάτισε στην 4η θέση και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε από τη γαλλική Τουλούζ (0-1, 1-5). Το έτος αυτό έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις στο κύπελλο. Απέκλεισε κατά σειρά Χαραυγιακό (2-0), ΑΕΚ (1-0), ΠΑΟΚ (3-0, 0-1) και Ολυμπιακό (3-0, 0-1), για να αποκλειστεί από τον Παναθηναϊκό (1-3, 1-0) στα προημιτελικά. Από την ίδια ομάδα έχασε και τον τελικό του 1989, με σκορ 3-1.

Η δεκαετία του ’90 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Το 1990 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδεικνύεται ο Θωμάς Μαύρος με 22 γκολ. , ενώ το 1991 η ομάδα φτάνει στα ημιτελικά του κυπέλλου και ο Θωμάς Μαύρος τερματίζει την καριέρα του έχοντας επιτύχει 260 γκολ, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Α΄ Εθνική.

Όμως, τις επόμενες χρονιές ο σύλλογος έκανε τις χειρότερες εμφανίσεις της ιστορίας του στο πρωτάθλημα, παρά την παρουσία ενός σπουδαίου Σέρβου παίκτη, του Μίλινκο Πάντιτς, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί δυο φορές στη Β΄ Εθνική: το 1992 και το 1996, βέβαια και τις δυο φορές προήχθη αμέσως. Βέβαια παρά τις άσχημες εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, το 1998 κατέκτησε το κύπελλο επικρατώντας του Παναθηναϊκού με 1-0, και παίρνοντας ρεβάνς έτσι για τους χαμένους τελικούς.

Μάλιστα, το επόμενο έτος 1998-99 με προπονητή τον Ιρλανδό Ρόνι Γουίλαν είχε εντυπωσιακή πορεία στο Κύπελλο  Κυπελλούχων, φτάνοντας ως τα προημιτελικά.

Στις αρχές της νέας δεκαετίας το σωματείο αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Το 2001 μπήκε σε ειδικό οικονομικό καθεστώς, όπως προβλεπόταν από το Νόμο περί Ειδικής Εκκαθάρισης. Αγωνιστικά, επιδεικνύει σημαντικές διακρίσεις. Σχεδόν κάθε χρόνο τερματίζει σε υψηλές θέσεις στο πρωτάθλημα και διεκδικεί την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που κατάφερε τρεις σεζόν: 2002-03 (5ος), 2003-04 (6ος) και 2006-07 (5ος). Έτσι, το 2003-04 απέκλεισε τη δανέζικη Νόρτζελαντ αλλά αποκλείστηκε από την ισχυρή  Μπαρτσελόνα . Την επόμενη χρονιά απέκλεισε την ιταλική Ουντινέζε και πέρασε στους ομίλους, όπου τερμάτισε 4ος με 3βαθμούς. Ενώ το 2007-08 απέκλεισε τη γαλλική Σοσό Μονμπελιάρ και προκρίθηκε στους ομίλους, όπου τερμάτισε 4ος με 4βαθμούς.

Το καλοκαίρι του 2006, μετά από μία χρονιά απαξίωσης και προ του κινδύνου υποβιβασμού και διάλυσης, το πλειοψηφικό πακέτο περνά στα χέρια του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Τσακίρη, ο οποίος ήταν ήδη Πρόεδρος του Ερασιτέχνη Πανιωνίου. Από αυτή την αγωνιστική περίοδο (2006-07) ως το Νοέμβριο του 2008 προπονητής ήταν ο παλιός Γερμανός διεθνής Έβαλντ Λίνεν, με τον οποίο ο Πανιώνιος συνέχισε την ανόδική του πορεία και τερμάτισε δύο συνεχόμενες χρονιές στην 5η θέση, ενώ την ίδια σεζόν συμμετείχε στην τελευταία διοργάνωση του Κυπέλλου Ιντερτότο, όπου αποκλείστηκε στον 3ο γύρο από την ιταλική Νάπολι.

Τα επόμενα χρόνια η ομάδα δεν κατάφερε να ξαναβρεί το δρόμο προς τις επιτυχίες. Η οικονομική δυσπραγία οδήγησε τη διοίκηση στην πώληση ή την παραχώρηση πολλών εξελίξιμων ή διεθνών παικτών καθώς και ποδοσφαιριστών με υψηλές αποδοχές. Δόθηκαν μεταξύ άλλων οι: Φερνάντες, Σπυρόπουλος, Μάκος, Τζιμπούρ, Κρέσιτς, Χούτος, Ρεκόμπα, Εστογιανόφ (δανεικός στην Πενιαρόλ), Τζαβέλας, Κοντοές. Επίσης, για τρεις συνεχόμενες περιόδους κανείς προπονητής δεν έμεινε ως το τέλος της σεζόν. Ως διάδοχος του Λίνεν προσλήφθηκε ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από τρεις βδομάδες. Στη θέση του προωθήθηκε ο επί δύο έτη βοηθός προπονητή της ομάδας Γιώτης Σταματόπουλος, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09. Από το Μάιο 2009 ως τον Ιανουάριο 2010 προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βέλγος Εμίλιο Φερέρα που είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο αλλά παραιτήθηκε. Από το Φεβρουάριο 2010 ως το τέλος της σεζόν προπονητής ανέλαβε ο Γιώργος Παράσχος. Στις 26 Απριλίου προσλήφθηκε ο Σουηδός Μίκαελ Στόρε, ο οποίος απολύθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2010.

Το Νοέμβριο 2010 ανέλαβε ξανά ο Παράσχος αλλά παραιτήθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Παράλληλα, υπήρχε διοικητικό χάος, έπειτα από την απόφαση του Τσακίρη να αποχωρήσει και να παραχωρήσει τον διοικητικό έλεγχο στον ερασιτέχνη. Από τις 10 Δεκεμβρίου 2010 προπονητής ανέλαβε ο Τάκης Λεμονής που παρέμεινε ως τη 10η αγωνιστική της επόμενης σεζόν. Η μείωση του μπάτζετ και η αποχώρηση βασικών ποδοσφαιριστών είχαν ως αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την ομάδα, την οποία ανέλαβε ξανά ο Άκης Μάντζιος ως το τέλος της σεζόν 2011-12, καταφέρνοντας την παραμονή της στην κατηγορία.

Από τον Πανιώνιο έχουν περάσει πολλοί αξιόλογοι ποδοσφαιριστές, μεταξύ των οποίων οι: Αγαμέμνων Γκίλης , Τάκης Παπουλίδης,  Μπάμπης Ιντζόγλου , Μάκης Χατζημωυσιάδης, Τάκης Φύσσας , Νίκος Σπυρόπουλος, Γιάννης Μανιάτης, Γρηγόρης Μάκος, Θανάσης Σαραβάκος, Θανάσης Ιντζόγλου, Γιώργος Δέδες ,Θωμάς Μαύρος, Νίκος Αναστόπουλος,  Δημήτρης Σαραβάκος, Κώστας Μήτρογλου, Βαγγέλης Μάντζιος, Αλέξανδρος Τζιόλης, Γιούργκεν Μάχο, Στέφαν Ντεμόλ, Εντίν Τσότσαλιτς, Μάρτιν Βάνιακ, Αντρέ Σκέμπρι, Γκάρι Όουεν, Μίλινκο Πάντιτς, Μάριο Μπρέσκα, Ραφίκ Τζιμπούρ, Μπενάρντ Γιάο Κουμορτζί, Ζίζι Ρόμπερτς, Άλβαρο Ρεκόμπα, Ταμαντανί Ενσαλίβα και άλλοι.

Φέτος η ομάδα ξεκίνησε με μειωμένο μπάτζετ, με νέο προπονητή, τον πρώην τερματοφύλακα Δημήτρη Ελευθερόπουλο, και ένα νεανικό ρόστερ. Έκανε ένα καταπληκτικό πρώτο γύρο, τερματίζοντας στην πρώτη πεντάδα, αλλά μια αγωνιστική κάμψη έφερε την ομάδα σε δύσκολή θέση για την παραμονή της. Τελικά με ένα μικρό σερί και με την αλλαγή προπονητή, αφού τα ηνία τη ομάδας ανέλαβε ο  Κωνσταντίνος Παναγόπουλος, και η ομάδα παρέμεινε για άλλη μια φορά στα μεγάλα σαλόνια.

 Αλέξης Πήχας – Νίκος Πουλικίδης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.