Η κατάρα της κατάθλιψης στην Bundesliga

Είναι μια μοντέρνα ύπουλη ασθένεια, μια ψυχολογική διαταραχή που σταδιακά οδηγεί μέχρι και στην σωματική κατάρρευση του ατόμου. Πολύ συχνά υπάρχει γύρω μας σε γνωστούς ή φίλους και εμείς δεν το καταλαβαίνουμεκαν. Η κατάθλιψη πάντως βρίσκει πρόσφορο έδαφος όχι μόνο σε απλούς καθημερινούς ανθρώπους, αλλά σε καταξιωμένους και φαινομενικά ευτυχισμένους αθλητές. Μια κατηγορία είναι οι ποδοσφαιριστές.

katathlipsi podosfairo

Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα μάλιστα, ένα ποσοστό γύρω στο 26% των ποδοσφαιριστών παγκοσμίως, εμφανίζει συμπτώματα κατάθλιψης.

Μια ακόμα πιο ειδική κατηγορία είναι οι ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο γερμανικό Πρωτάθλημα. Μπορεί να ακούγεται τρελό αλλά οι παίκτες που έχουν ομολογήσει το πρόβλημα τους είναι τόσο πολλοί, ώστε δύσκολα μπορούμε να κάνουμε λόγο για σύμπτωση. Κάτι φαίνεται πως πηγαίνει στραβά στην Bundesliga…

Τελευταίο κρούσμα και αφορμή για να γραφτεί αυτό το κείμενο, αποτέλεσε η προ λίγων ημερών αυτοκτονία του Αντρέας Μπίρμαν. Έχοντας αγωνιστεί στην Ουνιον Βερολίνου, την Σανκτ Πάουλι και άλλες ομάδες στην Γερμανία, μπορεί να μην υπήρξε ποτέ το «βαρύ όνομα», ήταν όμως ένας αναγνωρίσιμος ποδοσφαιριστής με μια υπολογίσιμη καριέρα. Στο παρελθόν, έχοντας κάνει ανεπιτυχείς προσπάθειες να αυτοκτονήσει και γλιτώνοντας την ύστατη ώρα, προσπάθησε να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο γύρω από το πρόβλημά του.

«Θα πρέπει σύντομα κάθε ποδοσφαιριστής, που πάσχει από κατάθλιψη να ζητήσει ιατρική υποστήριξη. Η θεραπεία έσωσε την ζωή μου. Όποιος το κάνει γνωστό δημοσίως όμως, θα δυσκολευθεί να συνεχίσει επαγγελματικά την καριέρα του.»

αντρεας μπιερμαν

Η κατάθλιψη αντιμετωπίζεται ως αδυναμία, που δεν έχει καμιά θέση στο άθλημα των δυνατών.

Τα λόγια του ήταν προφητικά. Μπορεί να γλίτωσε από τον θάνατο προσωρινά, έδωσε τέλος στην ζωή του όμως νικημένος από την κατάθλιψη μόλις την προηγούμενη Παρασκευή. 

Η μεγαλύτερη τραγωδία ωστόσο είχε να κάνει με τον τερματοφύλακα του Αννόβερο Ρόμπερτ Ένκε. Όντας διεθνής με την Γερμανία και κυριολεκτικά στο απόγειο της καριέρας του ο Ένκε επέλεξε να δώσει τέλος στην ζωή του στις 10 Νοεμβρίου του 2009, πέφτοντας στις ράγες ενός τρένου. Η κοινή γνώμη «πάγωσε», καθώς το πρόβλημα που επί χρόνια τον τυραννούσε δεν είχε βγει στην επιφάνεια. Ο Γερμανός τερματοφύλακας είχε χάσει από καρδιακή ασθένεια την κορούλα του σε ηλικία μόλις δύο ετών. Η τραγική αυτή εμπειρία σε συνδιασμό με την τεράστια πίεση που δέχονταν λόγω της δουλειάς του, δημιούργησαν μια εκρηκτική κατάσταση στον εσωτερικό του κόσμο την οποία δεν μπορούσε να διαχειριστεί. Ένα ιδιόχειρο σημείωμα με το οποίο ζητούσε συγγνώμη για την πράξη του, ήταν το μόνο που άφησε, σκορπώντας θλίψη σε ολόκληρη την Γερμανία.

robert enkeΛίγους μήνες μετά, οι μνήμες του δραματικού τέλους του Ένκε ξύπνησαν ξανά στην ομάδα του Αννόβερο. Ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας, Μάρκους Μίλερ προβαίνει στην ακόλουθη δήλωση: «Αποφάσισα να ζητήσω βοήθεια από την ομάδα μου. Ψυχικά είμαι ράκος. Πάσχω από κατάθλιψη και πρέπει να νοσηλευτώ». Ο έντονος ανταγωνισμός για την θέση του βασικού γκολκίπερ και η αμείλικτη πίεση για θετικά αποτελέσματα λύγισαν τον Μίλερ, με την κατάθλιψη να κερδίζει μια ακόμα μάχη.

Ιδιαίτερη είναι η περίπτωση του ποδοσφαιριστή της Μπάγερν Μονάχου, Μπρένο. Ο Βραζιλιάνος παίκτης, που θεωρούταν ως ένας από τους πιο ελπιδοφόρους αμυντικούς, δεν κατάφερε να καθιερωθεί καθώς οι διαδοχικοί τραυματισμοί του στέρησαν πολύτιμο χρόνο συμμετοχής. Η καριέρα του απειλούνταν άμεσα με οριστική διακοπή, πράγμα που άρχισε να επηρεάζει τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά του. Οι άνθρωποι του συλλόγου πίεζαν τον Βραζιλιάνο να δεχθεί ψυχολογική υποστήριξη, καθώς ήταν εμφανές ότι ο νεαρός ποδοσφαιριστής δεν μπορούσε να διαχειριστεί το άγχος της αποκατάστασης από τους τραυματισμούς και εμφάνιζε συμπτώματα κατάθλιψης. Το 2011 ξέσπασε φωτιά στη βίλα που τού είχε παραχωρήσει η Μπάγερν, ο ίδιος όμως δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Αυτό έβαλε σε υποψίες την δικαιοσύνη. Τελικά, αποδείχθηκε ότι υπαίτιος για την φωτιά ήταν ο ίδιος ο Μπρένο! Κατηγορήθηκε για την ολική καταστροφή της βίλας του μέσω εμπρησμού και τιμωρήθηκε με τρία χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση.

breno

Ήθελε να αυτοκτονήσει ή απλώς ήταν μια αψυχολόγητη πράξη, μέσα στο θολωμένο του μυαλό; Απάντηση δεν δόθηκε.

Το σίγουρο είναι ότι οι φόβοι τερματισμού της καριέρας του λόγω των τραυματισμών διατάραξαν την ψυχική υγεία του και τον οδήγησαν σε αυτό το αδιέξοδο. Σήμερα ο αυτοκαταστροφικός Μπρένο εκτίει ακόμα την ποινή του μέσα σε κελί ψυχιατρικής κλινικής του Μονάχου και το μέλλον του στον χώρο του ποδοσφαίρου φαντάζει δυσοίωνο.

Θύματα της κατάθλιψης είναι ακόμα παίκτες όπως ο Γιαν Σίμακ, ο Γιοζιπ Σιμουνιτς, ο ελπιδοφόρος αλλά διαλυμένος από τραυματισμούς Σεμπάστιαν Νταίσλερ (η καριέρα του έληξε άδοξα μόλις στα 27 του χρόνια) και πολλοί πολλοί άλλοι.

Κοινός παρονομαστής είναι ότι όλοι τους αποτελούσαν σημαντικά στελέχη των ομάδων τους και ότι αγωνίζονταν άπαντες στην Γερμανία. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν πως η πίεση της επιτυχίας και η διαχείριση της υπερβολικής δημοσιότητας φέρνουν αβάσταχτο βάρος στις πλάτες όσων κάνουν πρωταθλητισμό, το οποίο ενίοτε μπορεί να τους κάνει να καταρρεύσουν. Έτσι μπορεί φαινομενικά οι ποδοσφαιριστές να έχουν χρήμα, αμάξια, δόξα, αναγνωρισιμότητα και ό,τι άλλο επιθυμούν, αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να τους απαλλάξει από το άγχος του να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και να μην απογοητεύσουν τους χιλιάδες θαυμαστές τους.

katathlipsi podosfairo 2

«Γιατί όμως τέτοια συχνότητα στην Γερμανία;» θα αναρωτηθεί κάποιος εύλογα.

Το επίπεδο διαβίωσης είναι εξαιρετικά υψηλό σε όλους τους τομείς, αλλά για διάφορους κοινωνικούς και όχι μόνο παράγοντες οι κάτοικοι της Γερμανίας, όπως και άλλων Βόρειων χωρών δεν δείχνουν να απολαμβάνουν την ζωή τους. Μια ματιά στα ποσοστά των αυτοκτονιών στην Γερμανία, επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. (15,6 αυτοκτονίες ανα 100.000 άνδρες, με το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα να είναι μόλις 6,1)

Ο χώρος του ποδοσφαίρου, λοιπόν είναι και αυτός ορθάνοιχτος στην μάστιγα της κατάθλιψης. Η συχνότητα του φαινομένου στην Γερμανία, όμως, έχει πάρει ανεξέλγκτες διαστάσεις. Κάθε σύμπτωση που επαναλαμβάνεται, παύει άλλωστε να είναι σύμπτωση.

παπαγεωργίου

 

 

 


Κώστας Παπαγεωργίου

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.