Η Όπερα της – Δυστυχώς… ούτε καν – Πεντάρας (Σκληρό)

Η όπερα της πεντάρας

Ποτέ μέχρι σήμερα δεν είχα μπει στη διαδικασία να γράψω αρνητική κριτική για μία παράσταση – θεατρική, μουσική ή ο,τι – έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια.  Όχι βεβαίως επειδή όλες μου έκαναν την καλύτερη των εντυπώσεων αλλά γιατί πάντα θεωρούσα τρομερή σπατάλη χρόνου το να ασχοληθώ με κάτι που… κοινώς δεν μου άρεσε.

Όλα αυτά μέχρι χθες, ημέρα ή μάλλον νύχτα της πολυαναμενόμενης –  κατά τα άλλα – επίσημης πρεμιέρας της Όπερας της Πεντάρας σε σκηνοθεσία Γ. Χουβαρδά στο Θέατρο Παλλάς που μάλλον με έκανε να αναθεωρήσω.

Ένα έργο που πραγματικά ήθελα να παρακολουθήσω καθώς η  προσέγγιση του Μπρεχτ επί των κοινωνικοπολιτικών θεμάτων και των ισχυρών ανά διαστήματα αλληλοσυμφερόντων κράτους – παρακράτους φαίνεται να αντικατοπτρίζεται σε μεγάλο βαθμό (για να μην πω υπερθετικό) στην Ελλάδα του 2016.

Από τα πρώτα ωστόσο λεπτά έγινε απολύτως σαφές ότι το αποτέλεσμα ήταν κατώτερο των προσδοκιών των δικών μου αλλά και των υπολοίπων παρευρισκομένων με το απροσδιόριστο μειδίασμα των χειλιών τους καθώς και το ευρύτερο αίσθημα απορίας  που επικρατούσε στο χώρο να καταμαρτυρούν του λόγου το αληθές.

Για να μην παρεξηγηθώ, πρόκειται για μια παράσταση πραγματικά καλοδουλεμένη όπου οι περισσότεροι συντελεστές φαίνεται πως κατέβαλλαν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Η προσπάθεια και οι ερμηνείες των Χ. Λούλη,  Ά. Παπαδημητρίου,  Ν. Κοντογεώργη,  Λ. Φωτοπούλου καθώς και της πλειοψηφίας των δεύτερων και τρίτων ρόλων χρίζουν επαίνου.

Στον αντίποδα η άνευρη Κ. Καραμπέτη η οποία ωστόσο με εξέπληξε αρκετά – μόνο και μόνο επειδή πρόκειται για ηθοποιό και όχι τραγουδίστρια – με τη στιβαρότητα της φωνής της.

Η σκηνοθετική οπτική του Γ. Χουβαρδά ήταν το αμφιλεγόμενο – κατ’ εμέ  και κατά πολλούς άλλους στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια που στήθηκαν μετά –  χαρακτηριστικό της παράστασης, αυτό που καταβαράθρωνε το προσδοκώμενο συναίσθημα. 

Δεν θα μπω στη διαδικασία να την αναλύσω… Ίσως γιατί δεν μπορώ, ίσως γιατί δεν θέλω… Ίσως γιατί ήταν υπερβολικά καινοτόμα για να μπορέσω να την αποκωδικοποιήσω και να την αντιληφθώ.. Δεν ξέρω! 

Το σίγουρο είναι πως ενώ πρόκειται για μια αξιόλογη δουλειά πρόκειται ταυτόχρονα και για μια δουλειά κακή! Απλά!

Και πριν κάποιος βιαστεί να χαρακτηρίσει κακοπροαίρετη – ή ό,τι άλλο – την τοποθέτησή μου,  να επισημάνω απλώς ότι οι μισές τουλάχιστον θέσεις των επίσημων προσκεκλημένων ορφάνεψαν μετά το διάλειμμα αφήνοντας τους ηθοποιούς να παίζουν σε μία κρύα και μισοάδεια μέχρι το τέλος αίθουσα.

Θάνος Βάγιος

 

 

 

Θάνος Βάγιος

 

One Response to "Η Όπερα της – Δυστυχώς… ούτε καν – Πεντάρας (Σκληρό)"

  1. ΣΠΥΡΟΣ   Μάρτιος 8, 2016 at 7:14 μμ

    συμφωνω απολυταμαζι σου. η σκηνοθεσια χαντακωσε την παρασταση και τους ηθοποιους

    Απάντηση

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.