[Άποψη] Απεργία VS Εξετάσεων

null

Του Άρη Πετρουλάκη

Ενώ είναι πλέον διάχυτη η πεποίθηση πως η Ελληνική κοινωνία μπορεί σε κάποιο – μικρό έστω – βαθμό να αισιοδοξεί πως τα χειρότερα είναι πίσω μας, εντούτοις υπάρχουν κάποιες κατηγορίες εργαζομένων που αρνούνται να κάνουν τη μετάβαση στη καινούρια πραγματικότητα.

Το συνδικαλιστικό σωματείο των καθηγητών αντιτίθεται στην αύξηση του ωραρίου από 19 σε 21 ώρες εβδομαδιαίως. Αν και το ωράριο αυτό δεν είναι και το σκληρότερο των Ελλήνων εργαζομένων έχουν κάποια δίκαια με το μέρος τους, όπως το γεγονός πως εργάζονται περισσότερο από τις ώρες παρουσίας στα σχολεία, καθώς αφιερώνουν χρόνο για την προετοιμασία του μαθήματος τους (ας δεχθούμε πως αυτό ισχύει για το σύνολο των εκπαιδευτικών), ή πως οι αμοιβές τους σε σχέση με τους Ευρωπαίους συναδέλφους τους είναι συγκριτικά αρκετά χαμηλότερες. Θα μπορούσαν να βρουν και άλλα επιχειρήματα, όπως το γεγονός πως σε εκείνους εναπόκειται η μόρφωση των επόμενων γενεών, πως υφίστανται το δύσκολο έργο της διαχείρισης της παιδικής ή εφηβικής συμπεριφοράς πως εν τέλει φέρουν ευθύνη απέναντι στη κοινωνία να παραδώσουν σκεπτόμενους πολίτες.

Ωστόσο με την συμπεριφορά τους διδάσκουν την ανευθυνότητα, την αδιαλλαξία και εν τέλει την έλλειψη κοινωνικής ευθύνης. Φανταστείτε τι παραδείγματα λαμβάνουν οι έφηβοι όταν οι άνθρωποι που τους βοήθησαν να προετοιμαστούν για τις πανελλήνιες εξετάσεις να απεργούν, όχι σε οποιαδήποτε περίοδο αλλά κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής των εξετάσεων. Είναι η γνωστή λογική που λέει πως εμπρός στα αιτήματά μου, κάθε άλλη ανάγκη περνάει σε δεύτερη μοίρα. Η κοινωνική χρεοκοπία, που προηγήθηκε της οικονομικής οφείλεται εν μέρει σε τέτοιες ακριβώς συμπεριφορές και δείχνει πως ορισμένοι δεν βάζουν μυαλό. Το χειρότερο είναι πως οι καθηγητές δεν φέρουν μόνο προσωπική ευθύνη, φέρουν και την ευθύνη του παραδείγματός τους.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.