[Άποψη] Το… δίκιο του Δένδια

dendiasΤου Άρη Πετρουλάκη

Είναι αυτονόητη διαπίστωση πως οι μεταπολιτευτικές φούσκες σκάνε η μία μετά την άλλη. Μετά τη μεγαλύτερη -την οικονομική – και καθώς ο δημόσιος διάλογος ξαναρχίζει να μοιάζει φυσιολογικός- η Ελληνική κοινωνία αναμετράται με πολλές πτυχές του παλιού εαυτού της. Μια τέτοια πτυχή είναι και το πολυδοξασμένο δόγμα » Καταδικάζω τη βία απ’ όπου και αν προέρχεται» . Σχεδόν το σύνολο των Ελλήνων έχει ησυχάσει τη συνείδηση του με αυτή τη βολικότατη γενίκευση. Τις τελευταίες μέρες όμως σχεδόν κάθε πολίτης έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται την πολυπλοκότητα του φαινομένου.

Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης (ή Προστασίας του Πολίτη, δε θα τα χαλάσουμε εδώ ) δεν φαίνεται να είναι ένας από αυτούς. Ο ρόλος του ιδίου και των Ευρωπαίων συναδέλφων του είναι πολυδιάστατος. Μια από τις διαστάσεις είναι ο τρόπος που το κράτος εκπαιδεύει τους πολίτες ως προς τη σκοπιμότητα της χρήσης βίας. Ας του δώσουμε το δίκιο ως προς το γεγονός πως κατά το παρελθόν, ορισμένοι τύποι ανομίας απολάμβαναν μια ανοχή από την κοινωνία και οι παρανομούντες αντιμετωπίζονταν μεροληπτικά και με συμπάθεια. Ακόμα και η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση ασπαζόταν σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως η περίπτωση των καταλήψεων, τέτοιες αντιλήψεις. Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης κατηγορούσε τότε το ΣΥΡΙΖΑ για επιλεκτική μεταχείριση ατόμων του ποινικού δικαίου και είχε δίκιο.

 Έρχεται λοιπόν τώρα και εκείνος με τη σειρά του να μεταχειριστεί επιλεκτικά τους ληστές τρομοκράτες που συνελήφθησαν, και τώρα βρίσκονται προφυλακισμένοι μέχρι τη δίκη. Η κατά Δένδια εφαρμογή του δόγματος «Νόμος και Τάξη» μάθαμε πως ενδέχεται να συνεπάγεται ακόμα και τον πλήρη εξευτελισμό των ποινικά υπόλογων ατόμων, Ο νομικός πολιτισμός του εμπνευστή του «κουκουλονόμου» του επιτρέπει  να διασύρονται επί των ημερών του νεαρά άτομα, τα οποία ακόμα και όταν εκτίσουν τη ποινή τους και ξεχρεώσουν τους λογαριασμούς τους με τη κοινωνία, θα φέρουν επιπλέον και το στίγμα του δαρέντος και διασυρθέντος θεάματος. Η συμβολισμός λοιπόν είναι σαφής και έχει πολλές ερμηνείες.
Αυτός ο χειρισμός του δόγματος επιφέρει ένα ακόμη κακό για τη κοινωνία.Ο νομικός πολιτισμός των δυτικών χωρών ορίζει τη χρησιμότητα της φυλάκισης υπό το πρίσμα του σωφρονισμού του παρανομούντος και του παραδειγματισμού των υπολοίπων. Παραμένει ακατανόητο για ποιο λόγο έπρεπε να δωθούν στη δημοσιότητα τα βάναυσα και με λύσσα χτυπημένα πρόσωπα των συλληφθέντων. Κατ’ επέκταση στην εποχή της σύγχυσης πολλοί πολίτες ενδέχεται να ταυτίσουν το σεβασμό στο νόμο ( που αποτελεί ένα από τα βασικά συστατικά κοινωνικής συνοχής) με το κτηνώδη βασανισμό και τη διαπόμπευση ( που είναι μια πράξη που ρίχνει πολύ νερό στο μύλο της σύγχυσης και της εξάπλωσης της βίας).
Συνεπώς εάν κάποια άτομα νεαρά, θερμόαιμα, δογματικά και άμυαλα πλην όμως όχι επικίνδυνα μέχρι στιγμής, θεωρήσουν σκόπιμο να χρησιμοποιήσουν ακραίες μεθόδους έντασης (π.χ. ένα αιματηρό, τρομοκρατικό χτύπημα) ως «απάντηση» τότε ο κ. Δένδιας θα έχει βαρύτατες πολιτικές ευθύνες για την αγριότητα που υποδαύλισε.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.