ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ – Euro: Το αξέχαστο «Πειρατικό» της 4ης Ιουλίου 2004

Καλοκαίρι 2004. Η Ελλάδα είναι έτοιμη να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, για 1η φορά μετά το 1896. Στις αρχές του ίδιου καλοκαιριού, λαμβάνει χώρα ένα ακόμα σπουδαίο αθλητικό γεγονός, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Η εθνική μας ομάδα ταξιδεύει στην Πορτογαλία, με σκοπό μια αξιοπρεπή συμμετοχή, μετά από παταγώδης αποτυχίες στο Ευρωπαϊκό του 80΄ και στο Μουντιάλ του 94΄. Τα φώτα είναι ασφαλώς στραμμένα  στους Ολυμπιακούς Αγώνες και κανείς δεν έχει την παραμικρή προσδοκία διάκρισης από τους Έλληνες διεθνείς. Και κάπου εκεί συμβαίνει το απίστευτο! Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά η Ελλάδα στέφεται πανηγυρικά Πρωταθλήτρια Ευρώπης, αφήνοντας άφωνους τους ποδοσφαιρόφιλους παγκοσμίως! Το roadstory.gr θυμάται την μοναδική αυτή στιγμή του ελληνικού αθλητισμού, με αφορμή τα 10 χρόνια από την κατάκτηση του Euro 2004..

big-euro2004

Το ημερολόγιο έδειχνε 6 Ιουνίου 2004. Στην πρεμιέρα της διοργάνωσης η Ελλάδα τίθεται αντιμέτωπη με τους οικοδεσπότες Πορτογάλους στο κατάμεστο στάδιο «Ντραγκάο». Παίζοντας σφιχτή άμυνα ( σήμα κατατεθέν αυτής της ομάδας ) και χτυπώντας στις αδυναμίες των Πορτογάλων, η Εθνική μας καταφέρνει να κάνει την έκπληξη και να κερδίζει τους Πορτογάλους των «αστέρων» με 1-2. Οι Ευρωπαίοι κάνουν λόγο για την τύχη του πρωτάρη και περιμένουν η Ελλάδα να καταρρεύσει στον επόμενο αγώνα της με τους πανίσχυρους Ισπανούς. Το παιχνίδι φαντάζει δύσκολο καθώς η διαφορά ποιότητας μεταξύ των δύο ομάδων είναι τεράστια. Η Ελλάδα, ωστόσο, αποδεικνύεται «σκληρό καρύδι» και παίρνει τον «χρυσό» βαθμό της ισοπαλίας, μένοντας στο 1-1 με τους Ισπανούς.  Κάπου εκεί, αρχίζουν όλοι να πιστεύουν ότι κάτι μεγάλο πάει να γίνει, καθώς η χώρα μας «σφιχταγκαλιάζει» πλέον την πρόκριση στην επόμενη φάση. Στο τελευταίο παιχνίδι του ομίλου, η Ελλάδα γνωρίζει την πιο «γλυκιά» ήττα στην ιστορία της, από τους Ρώσους με 2-1. Η Ισπανία χάνει την ίδια ώρα από τους Πορτογάλους και η χώρα μας παίρνει το εισιτήριο  για την επόμενη φάση, λόγω καλύτερης επίθεσης συγκριτικά με τους Ίβηρες. Είναι γεγονός, η Ελλάδα προκρίνεται στους 8 του Euro 2004 !

Η κληρωτίδα, φέρνει απέναντι μας στην επόμενη φάση την Γαλλία των Ζιντάν, Ανρί, Μπαρτέζ και Μακελελέ. Οι Έλληνες είναι χαρούμενοι με την επιτυχία της ομάδας και αντιλαμβάνονται ότι το τέλος της πορείας μας στην διοργάνωση έχει μάλλον  φτάσει. Οι διεθνείς μας, όμως, έχουν διαφορετική άποψη. Παίζοντας σεμιναριακού επιπέδου άμυνα, «σβήνουν» τα «ατού» της Γαλλίας και περιμένουν μια αντεπίθεση για να σκοράρουν. Έτσι και γίνεται. Σέντρα του Ζαγοράκη, έπειτα από μαγική ντρίπλα στον Λιζαραζού, κεφαλιά από τον Χαριστέα και 1-0 ! Η Ελλάδα κρατάει μέχρι το τέλος το υπέρ της αποτέλεσμα και το σφύριγμα της λήξης σηματοδοτεί την έναρξη των πανηγυρισμών σε Ελλάδα και Πορτογαλία. Είναι η στιγμή που στο πίσω μέρος του μυαλού μας αρχίζουμε να πιστεύουμε σε ένα θαύμα δειλά δειλά …

ελληνες φιλαθλοι

Επόμενο εμπόδιο μας, η πολύ ταλαντούχα ομάδα των Τσέχων, που με τις έως τότε εμφανίσεις της έδειχνε ικανή για μεγάλα πράγματα. Οι Έλληνες συρρέουν στην Πορτογαλία από όλα τα μήκη της Ευρώπης και δίνουν γαλανόλευκο χρώμα στους δρόμους του Πόρτο. Οι εκδρομείς διασκεδάζουν την μαγική αυτή περιπέτεια, συνθέτουν ευφάνταστα συνθήματα για να εμψυχώσουν τους ποδοσφαιριστές μας και  να τους χειροκροτούν για την προσπάθειά τους στον ημιτελικό, πλέον, της διοργάνωσης. Το παιχνίδι είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρο. Τα 90 λεπτά δεν είναι αρκετά για να λύσουν τις διαφορές τους οι δύο ομάδες και το παιχνίδι οδηγείται στην παράταση. Η Ελλάδα κερδίζει κόρνερ, με τον σπεσιαλίστα Βασίλη Τσιάρτα να πηγαίνει για την εκτέλεση. Ο Τραϊανός Δέλλας  πετιέται στο πρώτο δοκάρι και γράφει το 1-0 σε νεκρό χρόνο. Μένουμε όλοι για λίγο άφωνοι, καθώς δεν έχουμε αντιληφθεί τι έχει πραγματικά συμβεί. Μετά ; Χαμός. Oι ποδοσφαιριστές πανηγυρίζουν ξέφρενα μαζί με τους Έλληνες ταξιδιώτες στην Πορτογαλία, ενώ σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας οι εξτασιαμένοι φίλαθλοι βγαίνουν στους δρόμους, φωνάζουν συνθήματα και ξεσπούν σε πρωτόγνωρες εκδηλώσεις χαράς. Είναι γεγονός, είμαστε στον «μεγάλο» Τελικό !

Η κορυφαία στιγμή του ελληνικού ποδοσφαίρου, έχει πλέον φτάσει. 4 Ιουλίου 2004 με την Πορτογαλία και την Ελλάδα να διασταυρώνουν τα ξίφη τους για μια θέση στην κορυφή της Ευρώπης. Οι Πορτογάλοι επιθυμούν διακαώς να εκδικηθούν τους Έλληνες για την ήττα στην πρεμιέρα και να σηκώσουν το τρόπαιο στην έδρα τους. Από την άλλη, 10.000 Έλληνες κατακλύζουν το στάδιο Ντα Λουζ και είναι αποφασισμένοι να φέρουν το τρόπαιο στην χώρα μας μαζί με τους έντεκα σύγχρονους «Έλληνες Θεούς». Το παιχνίδι είναι νευρικό, οι Πορτογάλοι πιέζουν ασφυκτικά, όμως οι Έλληνες διεθνείς έχουν φέρει το παιχνίδι στα μέτρα τους. 57ο λεπτό. Η φάση θυμίζει έντονα το παιχνίδι με την Τσεχία. Κόρνερ για την Ελλάδα, εκτελεί ο Μπασινάς και ο Χαριστέας με την χαρακτηριστική του κίνηση, στέλνει την μπάλα στα δίχτυα των Πορτογάλων, κάνοντας το 1-0 με κεφαλιά. Τα πανηγύρια μπορούν να περιμένουν. Οι Έλληνες παρακολουθούν τα λεπτά να περνούν βασανιστικά, μέχρι που τελικά  ακούγεται το σφύριγμα της λήξης. Όλοι μαζί φωνάζουν το αγαπημένο πλέον « Σηκωσέ το, το….τιμημένο, δεν μπορώ δεν μπορώ να περιμένω…» Οι στιγμές είναι μαγικές και οι εικόνες μένουν χαραγμένες στο μυαλό.  Ο Κριστιάνο Ρονάλντο κλαίει με αναφιλητά, ενώ στην άλλη γωνιά του γηπέδου οι παίκτες μας τραβούν τα μαλλιά τους, μη μπορώντας να πιστέψουν το μέγεθος του κατορθώματός τους. Λίγη ώρα αργότερα, ο Θοδωρής Ζαγοράκης υψώνει το βαρύτιμο τρόπαιο στον ουρανό της Λισαβόνας, δίνοντας το έναυσμα για ξέφρενους πανηγυρισμούς όπου υπάρχουν Έλληνες. Το Κύπελλο μας ανήκει !

Euro 2004Το «Θάυμα» της Πορτογαλίας, το δικό μας «Πειρατικό» είναι αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες – αν όχι η μεγαλύτερη- έκπληξη στην ιστορία των ομαδικών αθλημάτων. Μια ομάδα χωρίς μεγάλο ταλέντο, αλλά με πάθος που περίσσευε, κατάφερε κάτι φαινομενικά ακατόρθωτο. Δεν είναι όμως μόνο ο τίτλος. Το γόητρο του Έλληνα ανυψώθηκε, μπροστά στα διθυραμβικά σχόλια του διεθνούς τύπου. Οι Έλληνες ενωθήκαν, πίστεψαν στην ελληνική ψυχή, ένιωσαν σπουδαίοι και περήφανοι για την προσπάθεια των αθλητών μας. 10 χρόνια πέρασαν από τότε, το ελληνικό ποδόσφαιρο παραμένει δυστυχώς υποβαθμισμένο, όμως οι μνήμες παραμένουν ακόμη νωπές. Ότο Ρεχάγκελ, Νικοπολίδη, Σεϊταρίδη, Δέλλα, Μπασινά, Ζαγοράκη, Γιαννακόπουλε, Χαριστέα, Φύσσα, Βρύζα  και όσοι άλλοι συμμετείχατε σε αυτό το σύγχρονο «έπος», ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ για τις στιγμές που μας χαρίσατε . Χάρη σε εσάς καταφέραμε να γίνουμε μέρος της  Ιστορίας, μιας ιστορίας την οποία θα διηγούμαστε με περηφάνια στις επόμενες γενιές.

papageorgiou

 

 

 


Κώστας Παπαγεωργίου

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.