[ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ] Ο Ολυμπιακός στο χρόνο..

Ο Ολυμπιακός ή με πλήρες όνομα Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς (ΟΣΦΠ), θεωρείται από πολλούς ως το πιο δημοφιλές ποδοσφαιρικό σωματείο της Ελλάδας, με πολλές επιτυχίες τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Φάληρο του Πειραιά. Είναι μια απ΄τις τέσσερις ομάδες που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ, ενώ βρίσκεται σε διαρκή αντιπαλότητα με τον Παναθηναϊκό. Έχει κατακτήσει 39 Πρωταθλήματα Ελλάδος, 25 Κύπελλα Ελλάδος, 4 Σούπερ Καπ, 3 Κύπελλα Μεγάλης Ελλάδος και 1 Βαλκανικό Κύπελλο.

Η ίδρυση του συλλόγου πραγματοποιήθηκε με επίσημο τρόπο, στις 10 Μαρτίου του 1925, στον Πειραιά, από την συγχώνευση του Πειραϊκού Συνδέσμου με την Πειραϊκή Ένωση, σωματεία που είχαν ιδρυθεί στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα αντίστοιχα. Ήταν κατά βάση λαϊκή ομάδα και δεν άργησε, σε συνδυασμό με τα θετικά αποτελέσματα, να γίνει η πιο δημοφιλής στον Πειραιά.

Χαρακτηριστικό μάλιστα είναι πως τα ιδρυτικά μέλη του σωματείου, όπως οι αδερφοί Ανδριανόπουλοι, Γιάννης, Γιώργος, Ντίνος και Βασίλης, ο Μιχάλης Μανούσκος, ο Νότης Καμπέρος, ο Νίκος Ανδρόνικος, ο Σταύρος Μαραγκουδάκης, ο Δημήτρης Σκλιας, ο Νικόλαος Ζαχαρίας,ανέλαβαν σημαντικές θέσεις στα πρώτα χρόνια του ποδοσφαιρικού τμήματος. Πρώτος πρόεδρος διετέλεσε ο Μιχάλης Μανούσκος και αντιπρόεδρος, ο Νότης Καμπέρος, που ήταν και ο εμπνευστής του ονόματος του συλλόγου.

Ακόμη και η επιλογή του σχεδίου της εμφάνισης αποτέλεσε έμπνευση ενός εκ των ιδρυτών της, του Γιάννη Ανδριανόπουλου, ο οποίος επέλεξε το ερυθρόλευκο χρώμα και σχεδίασε την πρώτη φανέλα του συλλόγου. Όσον αφορά τα χρώματα αυτής, το κόκκινο συμβολίζει το πάθος, ενώ το λευκό την αγνότητα, το δε έμβλημα του Ολυμπιακού, ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος,  παραπέμπει στα Ολυμπιακά ιδεώδη. Πρώτη έδρα του Ολυμπιακού ήταν το Ποδηλατοδρόμιο, το οποίο ήταν γήπεδο με καρβουνόσκονη, ενώ δεν είχε επαρκείς εγκαταστάσεις για να φιλοξενήσει τους πολυάριθμους φιλάθλους της ομάδας.

Η πολύχρονη παρουσία του Ολυμπιακού στα ποδοσφαιρικά δρώμενα, όμως ξεκινά με τον πρώτο επίσημο αγώνα της ομάδας, που έλαβε χώρα του ήταν στις 30 Απριλίου 1925 στο Ποδηλατοδρόμιο, με την ομάδα του γαλλικού πολεμικού πλοίου Ζαν ντ’ Αρκ, την οποία και νίκησε με 6-0. Από το ξεκίνημά του πραγματοποίησε επιτυχίες που τον ισχυροποίησαν ως σύλλογο, ενώ από το 1925 έως το 1929, η μοναδική ομάδα που κατάφερε να τον νικήσει ήταν ο Παναθηναϊκός δείχνοντας από νωρίς ότι θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος.

Σημαδιακή ήταν η χρονιά 1927-28, όπου Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ, αποβλήθηκαν από τη νεοσύστατη ΕΠΟ, δεν συμμετείχαν στο πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και ίδρυσαν το λεγόμενο ΠΟΚ, το οποίο διοργάνωνε το κύπελλο Πάσχα, το οποίο κατέκτησε ο Ολυμπιακός. Λίγο αργότερα, την περίοδο 1929-30, μετείχε για πρώτη φορά στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, το οποίο απέτυχε να κατακτήσει γνωρίζοντας μάλιστα την πρώτη του ήττα μετά από τρία χρόνια, ξανά από τον Παναθηναϊκό. Εκείνη την εποχή, η ομάδα ανανεωνόταν διαρκώς και πλέον από τους Ανδριανόπουλους είχε μείνει μόνο ο Λεωνίδας, ήρθαν πολλοί νέοι παίκτες και η ομάδα οδηγούνταν από τρόπαιο σε τρόπαιο.

Μετά τον πόλεμο, κατέκτησε έξι διαδοχικά πρωταθλήματα και 4 νταμπλ, με αποτέλεσμα η λέξη Θρύλος να γίνει για τους οπαδούς της ομάδας, συνώνυμη της λέξης Ολυμπιακός.

Σημείο σταθμός και αλλαγή σελίδας για τον Ολυμπιακό υπήρξε η έναρξη της Α’ Εθνικής κατηγορίας το 1960. Μετά από έξι άκρως επιτυχημένες περιόδους, δεν κατάφερε να διακριθεί, παρότι είχε στις τάξεις του ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, και το πρώτο πρωτάθλημα που κατακτά είναι την αγωνιστική περίοδο 1965-1966.

Ταυτόχρονα, με το νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη βουλή στις 19 Ιανουαρίου 1979, με το ποίο οι σύλλογοι μετατράπηκαν σε Π.Α.Ε. και έγιναν επαγγελματικοί, επιχειρηματίες και εφοπλιστές ανέλαβαν τις νέες ΠΑΕ αποκτώντας τα πλειοψηφικά πακέτα των μετοχών και τον Ολυμπιακό ανέλαβε όμιλος επιχειρηματιών με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά. Ο Ολυμπιακός επανήλθε γρήγορα στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος κατακτώντας τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα.

Τραγική ημέρα βέβαια στην ιστορία του Ολυμπιακού αλλά και του ελληνικού αθλητισμού, υπήρξε η 8η Φεβρουαρίου 1981, όταν 21 φίλαθλοι από τη θύρα 7 βρήκαν φρικτό θάνατο κατά τη διάρκεια του αγώνα με την ΑΕΚ στο Στάδιο Καραϊσκάκης, που έληξε με 6-0 υπέρ των ερυθρολεύκων. Οι 20 από αυτούς ήταν φίλοι του Ολυμπιακού και ένας της ΑΕΚ. Μέσα σε πανηγυρισμούς, πολλοί φίλαθλοι έτρεξαν λίγα λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα να βγουν από τη θύρα 7, δημιουργώντας συνωστισμό ενώ η πόρτα της θύρας ήταν κλειστή. Κάποιοι από τους φιλάθλους έπεσαν στα σκαλιά της θύρας με αποτέλεσμα το πλήθος που συνέρεε προς την έξοδο να τους ποδοπατήσει. Εκτός από τους 21 νεκρούς υπήρξαν και 53 τραυματίες.

Η μετάβαση στη νέα εποχή, έγινε το 1993 με την ανάληψη της προεδρίας από το Σωκράτη Κόκκαλη. Η ομάδα προερχόμενη από μια άσχημη χρονιά, καθώς είχε τερματίσει 8η αναδιοργανώθηκε και επανήλθε στο δρόμο των επιτυχιών, με την κατάκτηση επτά συνεχόμενων πρωταθλημάτων από το 1996 μέχρι και το 2003 καθώς και από το 2004-2009. Από τις 31 Δεκεμβρίου 2010 πρόεδρος ανέλαβε ο Ευάγγελος Μαρινάκης, που οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση δύο συνεχομένων πρωταθλημάτων.

Παράλληλα ο Ολυμπιακός έχει πολυετή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έχοντας επιτύχει αρκετές προκρίσεις και νίκες, ενώ ήταν και η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Την περίοδο 1958–59 επρόκειτο να συμμετάσχει στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, όμως η κλήρωση του έφερε αντίπαλο την τουρκική Μπεσίκτας και λόγω των άσχημων σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες ο Ολυμπιακός αποχώρησε χωρίς να αγωνιστεί, καθώς η ΟΥΕΦΑ δεν δέχτηκε την πρότασή του οι αγώνες να διεξαχθούν στη Γιουγκοσλαβία. Τελικά έκανε την παρθενική του εμφάνιση την αμέσως επόμενη περίοδο στην ίδια διοργάνωση, όπου αντιμετώπισε τη Μίλαν, από την οποία αποκλείστηκε. Επίσης, ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα η οποία κατάφερε να προκριθεί στον επόμενο γύρο ευρωπαϊκής διοργάνωσης, όταν στο Κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1963–64 απέκλεισε την πολωνική Ζαγκλέμπιε, ενώ δύο χρόνια μετά στην ίδια διοργάνωση έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κέρδισε εκτός Ελλάδας, 1–0 την Ομόνοια στη Λευκωσία. Σημαντική διεθνής επιτυχία για την εποχή εκείνη ήταν η κατάκτηση του Βαλκανικού Κυπέλλου το 1963, όπου στον τελικό επικράτησε της Λέφσκι Σόφιας. Μάλιστα,τη σεζόν 1998-99 οι «ερυθρόλευκοι» πήραν για πρώτη φορά την πρόκριση τους στους 8 της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, αλλά αποκλείστηκαν άδοξα από την Γιουβέντους.

Οι σημαντικές επιτυχίες του Ολυμπιακού στην Ευρώπη συνεχίστηκαν και τη δεκαετία του 2000, καθώς κατάφερε να προκριθεί από τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ άλλες δύο φορές, την περίοδο 2007–08 που προκρίθηκε από έναν δύσκολο όμιλο ως δεύτερος καθώς και την περίοδο 2009-2010. Τη σεζόν 2007-2008 μάλιστα οι ερυθρόλευκοι κατάφεραν να κερδίσουν για πρώτη φορά εκτός έδρας σε όμιλο της διοργάνωσης πετυχαίνοντας δύο ιστορικές νίκες, μία μέσα στη Βρέμη με 3–1 επί της Βέρντερ και άλλη μία επί της Λάτσιο με 2–1 στο Ολίμπικο της Ρώμης.

Όντας σημαντικός και ιστορικός ελληνικός σύλλογος δεν θα μπορούσε να μην αποτελέσει ποδοσφαιρική στέγη πολλών σημαντικών ποδοσφαιριστών, ανάμεσα στους οποίου βρίσκονται ο Αλέκος Αλεξανδρής, ο Γιώργος Αμανατίδης, ο Νίκος Αναστόπουλος, ο Γιώργος Ανατολάκης, ο Παρασκευάς Άντζας, ο Νίκος Βαμβακούλας, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος, ο Νίκος Νταμπίζας, ο Γιάννης Οκκάς, ο Γρηγόρης Γεωργάτος, ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος, ο Σάββας Κωφίδης, ο Τάκης Λεμονής, ο Τάκης Μητρόπουλος, ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, ο Μιχάλης Κωνσταντίνου, ο Βασίλης Τοροσίδης, ο Λουτσιάνο Γκαλέτι, ο Ζιοβάννι, ο Ίλια Ίβιτς, ο Αριέλ Ιμπαγάσα, ο Μίχαλ Ζεβλάκοφ, ο Όλοφ Μέλμπεργκ, ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς, ο Κέβιν Μιραλάς, ο Γιάγια Τουρε, ο Ριβάλντο, Κριστιάν Καρεμπέ, ο Νέρι Αλμπέρτο Καστίγιο, και ο Ντανιέλ Μπατίστα.

Φέτος, ο Ολυμπιακός βρίσκεται στην πρώτη θέση της βαθμολογίας του Πρωταθλήματος και έχει εξασφαλίσει την κατάκτηση του, ενώ μετά τον αποκλεισμό του από τις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις στρέφει την προσοχή του στην παράλληλη κατάκτηση πρωταθλήματος και κυπέλλου,έχοντας για προπονητή του τον Ισπανό Χοσέ Μιγκέλ Γκονζάλες Μάρτιν ντελ Κάμπο, γνωστό ως Μίτσελ και ρόστερ που αποτελείται :

Τερματοφύλακες Αμυντικοί Μέσοι Επιθετικοί
 Μπάλαζ Μέγιερι Γιάννης Μανιάτης Αριέλ Ιμπαγάσα Μάρκο Πάντελιτς
 Ρόι Κάρολ Φρανσουά Μοδέστο Λεάντρο Γκρέκο Παναγιώτης Βλαχοδήμος
ΑνδρέαςΓιαννιώτης Αναστάσιος Παπάζογλου Πάουλο Μασάντο Ραφίκ Τζιμπούρ
Αριστείδης Βλάχος Αβραάμ Παπαδόπουλος Χαράλαμπος Λυκογιάννης Νταβίντ Φουστέρ
Πάμπλο Κοντρέρας Ντρίσα Ντιακιτέ ΚωνσταντίνοςΜήτρογλου
Δημήτρης Σιόβας Χουάν Πάμπλο Πίνο
Κώστας Μανωλάς         Χοσέ Χολέβας Λιούμπομιρ Φέισα       Γιάννης Φετφατζίδης

Αλέξανδρος Πήχας                                                                            

Νίκος Πουλικίδης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.