[Απόψεις] Αλλαγές… ΣΥΡΙΖΑ

Του Άρη Πετρουλάκη

Η ομολογουμένως θεαματική και ταχύτατη κεντρώα στροφή του ΣΥΡΙΖΑ ήτανε το πρώτο, το αυτονόητο και άρα το εύκολο βήμα. Είναι προφανές πως η στροφή αυτή είναι το τελευταίο του καταφύγιο  αν θέλει να παραμείνει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Μέρα με τη μέρα η αντιμνημονιακή του ατζέντα καταρρέει και χρειαζόταν  επιτακτικά να παρουσιάσει μια αξιόπιστη πολιτική ανάγνωση της κρίσης, συνοδευόμενη από ένα πλήρες και συνεκτικό σχέδιο για την επόμενη μέρα της Ελλάδας, τόσο τα εσωτερικά, όσο και για εξωτερικά  θέματα.
Καθώς όμως ο  ΣΥΡΙΖΑ έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό την ουσιαστική, προγραμματική αντιπολίτευση και ο κ.Τσίπρας πορευόταν βασιζόμενος σε ανεπεξέργαστες απόψεις και συναισθηματικές εξάρσεις τις οποίες συνήθιζε να εκφράζει σε οργισμένους τόνους με μικροαστικό στυλ (τακτική που πριμοδότησαν με το παραπάνω οι ψηφοφόροι τού )βρέθηκε μια Κυριακή απόγευμα του περασμένου Απρίλη αρχηγός του δεύτερου κόμματος μιας χώρας με τρομακτική σημασία για την παγκόσμια οικονομία. Είναι συνεπώς υποχρεωμένος όχι μόνο να φορέσει το κυβερνητικό κουστούμι για να χειριστεί με λαϊκή εντολή την πολύπλευρη Ελληνική κρίση, αλλά και να λύσει ορισμένους περίπλοκους γρίφους.

Πρέπει αρχικά να πείσει τους Έλληνες πως η δική του λύση είναι καλύτερη, ταχύτερη, ριζοσπαστικότερη και συνεπάγεται λιγότερο ή και καθόλου πόνο από την πρόταση του Αντώνη Σαμαρά. Διαφορετικά, οι εκπαιδευμένοι από τον ίδιο ψηφοφόροι και σύντροφοι του θα τον αποκαλέσουν «κολωτούμπα» όπως ο ίδιος τους έχει διδάξει να αποκαλούν όσους επιχειρούν αλλαγή πολιτικής.

Δεύτερον χρειάζεται να πείσει πολλά ριζοσπαστικά στελέχη όπως ο κ. Διαμαντής ή ο κ. Λαφαζάνης πως δεν τους χρησιμοποίησε για την προσέλκυση θερμόαιμων ψηφοφόρων. Πώς δηλαδή δεν είχε εξαρχής σκοπό να πραγματοποιήσει την έναρξη λόγω στροφή και πως στο νέο ΣΥΡΙΖΑ που σφυρηλατείται  εκείνοι θα έχουν θέση και λόγο. Διαφορετικά προβλέπω εξελίξεις ή και διάσπαση εντός του Έτους.

Το σημαντικότερο το άφησα για το τέλος.  Τα χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ παρείχε πολιτική υποστήριξη σε εξωκοινοβουλευτικές ομάδες και που είχε ενστερνιστεί τον ακτιβισμό έως του σημείου να δηλώνει ο πρόεδρος του πως δεν είναι είναι(sic) σημαντική υπόθεση η κοινοβουλευτική τού εκπροσώπηση φαίνεται πως έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Ωστόσο σε αυτό το πλαίσιο της νηπιακής πολιτικής σκέψης γαλουχήθηκαν πολλοί ψηφοφόροι στους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολιτικά υπόλογος, καθώς τον κράτησαν στην κοινοβουλευτική ζωή που παλαιότερα απαξίωνε ενώ τώρα ζητάει ;που τον ελληνικό λαό την στήριξή του για να καταλάβει το δεύτερο υψηλότερο αξίωμα της πολιτείας, τα κυβερνητικά έδρανα. Θα ήθελα να μπορώ να προβλέψω πώς θα αντιδράσουν οι ψηφοφόροι ή τα κομματικά στελέχη που γαλουχήθηκαν πολιτικά ως ακτιβιστές που θεωρούσαν τις αλλεπάλληλες διαδηλώσεις και τις πύρινες δηλώσεις, ουσιώδες πολιτικές παρεμβάσεις ή ακόμα και υψύιστες πολιτικές πράξεις. Θυμόμαστε όλοι πόσοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ , ακόμα και ο πρώην πρόεδρος τού, που αντιδρούσαν ανεμικά,απαξιωτικά ή ακόμα και… δεν αντιδρούσαν όταν στο παρελθόν το κόμμα είχε εκλογικά ποσοστά οριακής κοινοβουλευτική εισόδου. Τώρα που τα ποσοστά ανέβηκαν με ταχύτητα, είναι ζωτικής σημασίας ζήτημα να μπορέσει η ηγεσία να απορροφήσει με πολιτικό τρόπο τους κραδασμούς που αναμένονται!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.