Α real RoadStory – «Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε.» [K.K.]

Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε.

 [Κώστας Καρυωτάκης]

Παγκόσμια ημέρα της ποίησης χθες, ώστε παράλληλα με τον ερχομό της άνοιξης να γιορτάζεται και η ποίηση. Δεν επιλέχθηκε τυχαία στις 21, που έχουμε την ισημερία και τον επίσημο ερχομό της άνοιξης, αλλά και για να συνδηλώσει το σκοτάδι από τη μια και το φως από την άλλη, μιας και η ποίηση έχει τη δυνατότητα να εκφράσει άσπρο και μαύρο, χαρά και πόνο, ζωή και θάνατο, έχοντας τη μοναδική ικανότητα να ισορροπεί άριστα ανάμεσα στις τέλειες αντιθέσεις και μέσα από τις πιο απίστευτες συνδηλωτικές μορφές. Η αιώνια ισορροπία ανάμεσα σε δίπολα…

ποίηση

Η ποίηση, ετυμολογικά, προέρχεται από το ρήμα ποιώ, δηλαδή φτιάχνω. Ποιητής λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί αυτός που φτιάχνει κάτι. Ωστόσο, χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον άνθρωπο που χειρίζεται τον λόγο έτσι ώστε να δημιουργηθεί το…ποίημα.

Κάποτε αυτή η τέχνη σνομπάρονταν, όπως και οι εκπρόσωποί της. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το ότι οι μεγαλύτεροι ποιητές αναγνωρίστηκαν και καταξιώθηκαν μετά θάνατον! Σήμερα ποιητές από αιώνες προ Χριστού, βλέπε Όμηρο, μέχρι και σήμερα αναγνωρίζονται, τιμούνται, αποτελούν πρότυπα θαυμασμού, μίμησης, απομίμησης και κυνισμού της ανθρώπινης φύσης.

Με υπερβολές, σύμβολα, συνειρμικά ή τελείως χασματικά, άψογα δουλεμένα από στίχο μέχρι μέτρο και ομοιοκαταληξία ωσότου την κατάργηση όλων αυτών, ως κανόνων, και τον ρώσικο φορμαλισμό, στις αρχές του 20ου αιώνα, με τη στροφή του ενδιαφέροντος από το νόημα του κειμένου,σημαινόμενο, στη μορφή του, σημαίνον, και την κειμενοκεντρική του εξέταση. Από τότε και στο εξής ανοίγουν τα όρια του αποδεκτού, μιας και οι παραλήπτες είναι άπειροι, όσα και τα νοήματα που μπορούν να δοθούν σ ένα ποίημα.

Η λογοτεχνία έχει ένα ευρύ φάσμα τεχνικής και θεματολογίας, άπειρους εκπροσώπους, γνωστούς ή άγνωστους, σχετικούς με την γραφή ή τελείως άσχετους, καταξιωμένους ή μη. Η ποίηση έχει μια μοναδική ικανότητα να μπορεί να εκφράσει απο τον ψυχισμό του ενός, και από τον έναν για έναν, μέχρι και την έκφραση μιας μάζας, μιας πλειονότητας ή της ανθρωπότητας στο σύνολο.

Αυτό που κεντρίζει, κυρίως, η ποίηση είναι η ταύτιση. Εγώ, εσύ ή ο καθένας διαβάζοντας ένα ποίημα προσπαθεί να βρει σημεία ταύτισης με έναν έρωτά του, μια περιπέτεια ή και ολόκληρη την ύπαρξή του και να το ανάγει σε μια μορφή έκφρασης του εγώ μέσα από κάποιον άλλο.

Ιθάκη

Το γεγονός ότι διαβάζοντας ένα ποίημα έχει τη δυνατότητα να σε κάνει να κλάψεις, να χαμογελάς, να σου δημιουργήσει μια αίσθηση αισιοδοξίας, να ξυπνήσει ένα αίσθημα ξεχασμένο, μια ανάμνηση ίσως ή ακόμα και να σου δώσει ώθηση να προσπαθήσεις για κάτι καλύτερο, σε προσωπικό ή συλλογικό επίπεδο είναι μια από τις νίκες της, αλλά και η αξία της.

Προσωπικά δε συμφωνώ απόλυτα με τον όρο «ποιητής», ως χαρακτηρισμός επαγγελματικής ιδιότητας, καθώς θεωρώ ότι ο καθένας κρύβει μέσα του έναν ποιητή που μπορεί να βγάλει προς τα έξω με το δικό του τρόπο. Δεν είναι όλοι άξιοι βέβαια να δημιουργήσουν λογοτεχνικά άρτια ποιήματα, όμως όπως έγραψε ο Χάνιν, το να βγάζεις το ψωμί σου με την ποίηση είναι σαν να κάνεις κάτι παρόμοιο με τη βοήθεια της αγάπης. Μεγαλύτερη αξία αποκτά ένα ποίημα όταν είναι αυθεντικό, πηγαίο, κατευθείαν από την ψυχή και δεν έχει σκοπό ούτε να γραφτεί επειδή πρέπει, ούτε για να προσκομίσει χρήματα στον ποιητή, ούτε ως επιταγή στο δημιουργό.

Ας μην ξεχάσουμε στην τελική, ότι η ποίηση δεν ανήκει σ’ αυτούς που τη γράφουν, αλλά σε εκείνους που την έχουν ανάγκη, όπως έγραψε ο Νερούντα.

Y.Γ Και φυσικά η ίδια ημέρα είναι και Παγκόσμια μέρα για τα παιδιά με σύδρομο DOWN. Χρόνια πολλά στους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες της καρδιάς μας, των παιδιών αυτών που έχουν τόση αγάπη και καλοσύνη μέσα τους όσο και πολλά ταλέντα! Να σας χαιρόμαστε!

Περικλής Καραχάλιας

 

 

Περικλής Καραχάλιας
peris.karach@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.