Εθνική Ελλάδος – From zero to… hero!!!

Η εθνική μας ομάδα σφράγισε τελικά το πολυπόθητο εισιτήριο για το Μουντιάλ της Βραζιλίας και πλέον ετοιμάζει τις βαλίτσες της για Ρίο. Για την γενιά στην οποία ανήκω, σίγουρα δεν αποτελεί τόσο μεγάλη είδηση. Όσοι έχουμε ποδοσφαιρικές μνήμες από το 2000 και μετά έχουμε καλομάθει στην επιτυχία της Εθνικής και πλέον δεν μας εντυπωσιάζουν τα κατορθώματα των Ελλήνων διεθνών. Δεν ήταν όμως πάντοτε τόσο ρόδινα τα πράγματα για την χώρα μας. Η Ελλάδα, μια μικρή κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, προκαλούσε χαμόγελα στον εκάστοτε αντίπαλο που κληρώνονταν να την αντιμετωπίσει και σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσε φόβητρο. Τι άλλαξε τόσο δραματικά τα τελευταία χρόνια;

Το Roadstory.gr επιχειρεί να «φωτίσει» αυτή την μεγάλη πορεία και να παρουσιάσει, πως η Ελλάδα από σάκος του μποξ συγκαταλέγεται πλέον στην ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαιρικού χάρτη.

mundial

Η αφάνεια στην οποία βρισκόταν η εθνική μας ομάδα γίνεται εύκολα αντιληπτή, αν σκεφτεί κανείς ότι η πρώτη της παρουσία σε μεγάλη διοργάνωση ήταν το Euro του 1980 στην Ιταλία. Μέχρι τότε, ενώ είχαν περάσει από τα ελληνικά γήπεδα τεράστιοι ποδοσφαιριστές, δεν είχαμε καταφέρει να οργανώσουμε ένα δυνατό σύνολο σε επίπεδο εθνικών ομάδων. Μοιραία, πολλές ήταν οι ντροπιαστικές ήττες που γνωρίζαμε μέχρι τότε, με τις επιτυχίες να αποτελούν σπάνια εξαίρεση. Το ‘80 καταφέραμε να συλλέξουμε τον πρώτα μας βαθμό απέναντι στους πανίσχυρους Δυτικογερμανούς αλλά μέχρι εκεί, η ομάδα δεν μπόρεσε να προχωρήσει στη διοργάνωση. Τα επόμενα χρόνια δεν έχουμε κάτι αξιοπρόσεκτο, ως την ιστορική πρόκριση στο Μουντιάλ της Αμερικής το 1994. Η εθνική του πολύ χαρισματικού Αλκέτα Παναγούλια φτάνει στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού γεμάτη προσδοκίες. Αυτές θα διαψευστούν πανηγυρικά, με τις τραγικές εμφανίσεις και τις ήττες με τα χέρια κατεβασμένα από Αργεντινή, Βουλγαρία και Νιγηρία. Ήταν η πρώτη μας μεγάλη επιτυχία και ταυτόχρονα ένα ισχυρό χαστούκι που μας έδειξε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

greece argentina 1994

Φτάνουμε λοιπόν στη νέα χιλιετία. Η ελληνική ομοσπονδία καταφέρνει να πείσει έναν φτασμένο τεχνικό, τον Ότο Ρεχάγκελ, να αναλάβει τα ηνία της ομάδας. Η κίνηση αυτή θα αποδειχθεί καθοριστική για την από τότε και στο εξής πορεία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ο Ρεχάγκελ δεν κάνει θαύματα, ξέρει όμως να λειτουργεί μεθοδικά και συγκροτημένα. Προσπαθεί λοιπόν να «συμμαζέψει» τα πράγματα και να μεταδώσει έναν απαραίτητο επαγγελματισμό εντός της ομάδας. Δειλά δειλά έρχονται οι πρώτες επιτυχίες σε αυτή τη νέα αρχή, αλλά χάνονται και μεγάλες ευκαιρίες πρόκρισης στις διεθνείς διοργανώσεις. Ώσπου φτάνουμε στο θαύμα της Πορτογαλίας, το έπος του Euro 2004. Η ιστορία είναι γνωστή, το απόλυτο αουτσάιντερ βρέθηκε ανέλπιστα στην κορυφή της Ευρώπης. Τι κάνουμε όμως τώρα; Η αλήθεια είναι ότι δεν εκμεταλλευτήκαμε στο έπακρο αυτή την τεράστια επιτυχία. Ούτε οι υποδομές αναπτύχθηκαν όσο θα περίμενε κανείς, ούτε το ελληνικό ποδόσφαιρο βελτιώθηκε σε συλλογικό επίπεδο. Ωστόσο άλλαξε κάτι πολύ σημαντικό. Η Εθνική ομάδα απέκτησε «μέταλλο» νικητή και δεν θα είχε ποτέ ξανά το ρόλο του κομπάρσου στις μεγάλες διοργανώσεις. 

ethniki ellados euro 2004

Μετά το Euro του 2004, συμμετείχαμε στο Confederations Cup το 2005, ενώ στις λεπτομέρειες χάθηκε η πρόκριση στο Μουντιάλ του 2006. Έπειτα έχουμε άλλη μια σπουδαία συμμετοχή, όταν προκριθήκαμε στο Euro της Αυστρίας και της Ελβετίας το 2008. Τα αποτελέσματα ήταν ανεπιτυχή και η αμφισβήτηση για την εθνική και τον μαέστρο της Ρεχάγκελ άρχισε να εμφανίζεται. Λίγο οι διαφωνίες στην επιλογή των παικτών, λίγο το μονότονο αμυντικό παιχνίδι της ομάδας ήταν αρκετά για να ραγίσει το γυαλί. Ο «Όθωνας» όμως είχε να δώσει μια τελευταία παράσταση. Η πρόκριση στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής το 2010, συνοδεύτηκε με την ελπίδα καλύτερων εμφανίσεων από την »τραγωδία» του 1994. Το καλοκαίρι εκείνο καταφέραμε να πάρουμε το πρώτο μας τρίποντο σε Μουντιάλ κόντρα στη Νιγηρία, ενώ κοιτάξαμε στα μάτια την πανίσχυρη Αργεντινή του Μέσσι κερδίζοντας το χειροκρότημα. Η στιγμή για να κλείσει το κεφάλαιο Ρεχάγκελ είχε πλέον φτάσει. 

ethiniki ellados mundial 2010

Η αναζήτηση του διαδόχου ήταν σίγουρα δύσκολη. Η ομοσπονδία όμως, πήρε την σωστή απόφαση επιλέγοντας τον Φερνάντο Σάντος. Ο Πορτογάλος τεχνικός, γνώστης της ελληνικής πραγματικότητας εγγυόταν την ομαλότερη μετάβαση στη νέα εποχή. Αμυντικογενής σαν τον πρωκάτοχό του, οργανωτικός και χαμηλών τόνων ήταν ιδανικός στο να πορευτεί με την ομάδα στο δρόμο των επιτυχιών. Αυτό φάνηκε με την πρόκριση στο Euro του 2012. Καλές εμφανίσεις, θετικό πρόσημο και πρόκριση στην επόμενη φάση. Εκεί κόντρα στους πανίσχυρους Γερμανούς δεν είχαμε λύσεις, η τελική 7η θέση στην Ευρώπη όμως είναι ολότελα τιμητική. Και φτάνουμε αισίως στο σήμερα. Η Ελλάδα κάνει ρεκόρ συγκομιδής βαθμών στον όμιλό της και προκρίνεται τελικά στο επερχόμενο Μουντιάλ μέσω αγώνα μπαράζ κόντρα στους Ρουμάνους. Άλλη μια μεγάλη επιτυχία για την χώρα μας, σε μια εποχή οικονομικής ύφεσης, όπου η Ελλάδα βάλλεται από κάθε κατεύθυνση.

mitrogloy ethini

Η συνταγή της επιτυχίας είναι δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί, καθώς πολλοί παράγοντες συνετέλεσαν στην σημερινή εικόνα. Από το 2004 και μετά η Εθνική λειτουργεί σε απόλυτα επαγγελματικά πρότυπα, πρώτα με τον Ρεχάγκελ και αισίως με τον Σάντος. Επιπλέον, το ¨μέταλλο¨ που αναφέραμε προηγουμένως δίνει στους αθλητές την κατάλληλη αυτοπεποίθηση και εμπειρία για να πάρουν τα αποτελέσματα που χρειάζονται και να συνηθίσουν στην επιτυχία. Ταυτόχρονα οι νέες φουρνιές ποδοσφαιριστών αποκτούν παραστάσεις μέσα σε κλίμα πρωταθλητισμού, οπότε και το μέλλον προμηνύεται ευοίωνο. Τρεις συμμετοχές σε Euro και δύο σε Μουντιάλ μέσα σε μία δεκαετία, είναι σίγουρα αξιοπρόσεκτο επίτευγμα για μία τόσο μικρή και άπειρη μέχρι πρότινος σε υψηλό επίπεδο χώρα.

Αυτή την Ελλάδα θέλουμε, αυτή που θα μας κάνει περήφανους και το καλοκαίρι στην Βραζιλία!

Κώστας Παπαγεωργίου

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.