Επιστροφή στην κανονικότητα

politikoi arxigoiΤου Άρη Πετρουλάκη

Οι εξελίξεις τον τελευταίο καιρό και ειδικότερα τον τελευταίο μήνα έχουνε επιταχυνθεί κατά πρωτοφανή τρόπο, επιβραβεύοντας όσους έκαναν μετριοπαθείς και μετρημένες προβλέψεις για την επαύριο της κορύφωσης της κρίσης που αντιμετωπίσαμε κυρίως την διετία 2011-2012.

Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως πέρσι τέτοιες μέρες η πολιτική αντιπαράθεση ήτανε γύρω από θέματα όπως ο μήνας των επικείμενων εκλογών, η επιτυχία του PSI, το δεύτερο Μνημόνιο,η επιστροφή ή όχι στη δραχμή κ.α. Επίσης συστηνόταν το νεοσύστατο κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ενώ η Χρυσή Αυγή προετοίμαζε παρασκηνιακά τη θορυβώδη είσοδό της στο πιο «χαοτικό» κοινοβούλιο των τελευταίων 4 δεκαετιών. Επικρατούσε δε αισιοδοξία στο ΣΥΡΙΖΑ, πως θα καταφέρουν ποσοστό πάνω από.. 8%.
Συγκρίνοντας την κατάσταση με σήμερα, έχουμε την πρώτη μεταπολιτευτικά κυβέρνηση συνεργασίας βασισμένη σε εθελοντική προσέλευση, την καλύτερη εν ενεργεία δανειακή σύμβαση στην Ευρώπη, οι ΑΝ.ΕΛ. είναι ειδησεογραφικά ανύπαρκτοι και οργανωτικά διαλυμένοι, η Χ.Α. βρίσκεται ξανά στο περιθώριο, από την κοινωνία αυτή τη φορά και την απασχολεί μόνο ως συμμορία, και ο κ. Τσίπρας έχει αρχίσει να επισκέπτεται ηγέτες ξένων χωρών ,προβάλλοντας τον εαυτό του ως μελλοντικό πρωθυπουργό. Η ιστορία με τη Λίστα Λαγκάρντ μας θυμίζει πώς ορισμένοι κωμικοί τύποι που έφεραν τη χώρα στα βράχια κρύβονται πίσω από φαιδρότητες ( βλ. πολυφωνία ως προς των αριθμό των καλπών) ωστόσο η σύγκρουση με αποκλειστικό θέμα το Μνημόνιο φαίνεται πως έχει (επιτέλους) αρχίσει να ξεπερνιέται. Παρατηρούμε μια αξιοσημείωτη καταγγελία των προσφάτων απανωτών φαινομένων από ένα κόμμα που είχε κάνει σημαία του τον ακτιβισμό μέχρι το σημείο του φλερτ με πολιτικά άκρα. Αξίζει να σημειωθεί πως ενώ στη ψήφιση του πρώτου Μνημονίου είχαμε στην Αθήνα τρεις νεκρούς, στην ψήφιση του Μεσοπροθέσμου προγράμματος είχαμε ζημιές πολλών εκατοντάδων χιλιάδων νεκρών και την δημιουργία ενός πρόσκαιρου ακτιβιστικού κινήματος πολιτών, στη ψήφιση του Δευτέρου Μνημονίου καιγόταν η Αθήνα δύο 24ωρα ενώ στην ψήφιση του τρίτου Μνημονίου τα επεισόδια που σημειώθηκαν ήταν εξαιρετικά μειωμένης έντασης.
Τελικό συμπέρασμα.. Στρεφόμαστε στην ουσία της πολιτικής, που δεν είναι άλλη από τον στόχο της συνεχούς αύξησης της ποιότητας της διαβίωσης των πολιτών με βιώσιμο τρόπο. Χωρίς προφανώς να ισχυρίζομαι πως τα προβλήματα της χώρας λύθηκαν, η μεταστροφή της ατζέντας από την αποκλειστικότητα στην Οικονομία, σε τομείς που χρόνια απασχολούσαν την Ελληνική Κοινωνία, όπως η βία, η ανομία, τα όρια του ακτιβισμού, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, η μακροπρόθεσμη αποκατάσταση των εξωτερικών σχέσεων της χώρας είναι πλέον δεδομένη και επιτρέπει την πρόβλεψη πως οι διαχωριστικές γραμμές των πολιτικών τάσεων θα κινούνται γύρω από την κοινωνία που θα προκύψει όταν η αναστροφή του οικονομικού κλίματος, μεταφραστεί σε αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής και μείωση των αποκλίσεων των εισοδημάτων των Ελλήνων, σε σχέση με την προ-κρίσης εποχή .Ας μη ξεχνάμε πως ο πρωθυπουργός δηλώνει πως η κυβέρνηση έχει ορίζοντα τετραετίας.Πολλά μπορούν να γίνουν μέχρι τις κάλπες του 2016!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.