Θα άφηνες τη «μιζέρια» της πόλης;

Πώς θα ήταν η ζωή μας αν αποφασίζαμε να γυρίσουμε στα χωριά από τα οποία καταγόμαστε;

Όταν οι παππούδες και οι προπαππούδες μας αποφάσισαν να αφήσουν τον τόπο τους, τα χωριά τους και να ξεκινήσουν μια νέα ζωή στην πόλη, είχαν βιώσει σοβαρές καταστροφές. Πόλεμο, κατοχή, κακουχίες γενικότερα. Η κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια με την οικονομική κρίση, την ανεργία, την αβεβαιότητα για το μέλλον, μας ωθεί όλο και περισσότερο να σκεπτόμαστε την φυγή και το πώς θα ήταν η ζωή μας γενικά αν επιστρέφαμε στην ύπαιθρο…

Μπορεί να τα βγάλει πέρα, με τα καθημερινά προβλήματα, ένας άνθρωπος που έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στην πόλη όταν βρεθεί στο χωριό; Τι προβλήματα άραγε μπορεί να συναντήσει;

Είμαι σίγουρη πως αυτές οι ερωτήσεις και ακόμα περισσότερες στριφογυρίζουν στο μυαλό πολλών κατοίκων της πόλης, που ίσως σκέφτονται να την εγκαταλείψουν. Ειδικά τα τελευταία δύο – τρία χρόνια, με την οικονομική κατάσταση να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Μπορεί από κάποιους να θεωρείται ως μια πράξη απελπισίας, από την άλλη όμως ίσως και να είναι μια πολύ συνειδητή πράξη για το καλύτερο μέλλον της ζωής μας και των παιδιών μας. Προσωπικά αν και δεν έχω ζήσει ποτέ σε μόνιμη βάση στην επαρχία παρά μόνο κάποια καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων, είμαι σίγουρη ότι παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσει κάποιος σε ένα χωριό, (ειδικά αν είναι και καλομαθημένος όπως οι περισσότεροι της γενιάς μου) μπορεί να τα καταφέρει να ζήσει πολύ καλύτερα απ’ ότι στις μεγάλες αστικές πόλεις.

Πιστεύω πως αν οι περισσότεροι ξέραμε ότι θα έχουμε μια δουλειά που να πληρεί κάποιες προδιαγραφές, ένα σπίτι να μείνουμε, νοσοκομείο, γιατρούς, εύκολη πρόσβαση σε οτιδήποτε χρειαζόμασταν, τους συγγενείς και τους φίλους μας κοντά μας, δεν θα το σκεφτόμασταν ούτε λεπτό παραπάνω… θα ήμασταν ήδη στο δρόμο για το χωριό και σίγουρα οι πόλεις, έτσι όπως έχουν καταντήσει θα ήταν έρημες. Ωστόσο είτε έχοντας, είτε όχι όλα αυτά, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αφήνουν τις πόλεις για να ζήσουν στα χωριά.

Ξέρω πως πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από την εποχή που οι άνθρωποι εγκατέλειπαν τα χωριά τους για να βρεθούν στις μεγαλουπόλεις. Τώρα το να επιστρέψει κάποιος εκεί, μόνο καλό μπορεί να κάνει στον ίδιο, αλλά και στην οικογένειά του. Άλλωστε αυτό είναι και το φυσικό περιβάλλον στο οποίο θα έπρεπε να ζούμε και όχι σε αυτό που έχουμε επιλέξει ή απλά έχουμε βρεθεί οι περισσότεροι από εμάς.

Από τη στιγμή που έχεις ξεπεράσει όλα τα εμπόδια και έχεις καταφέρει να φτάσεις στο χωριό έχεις κάνει το μεγαλύτερο άλμα, «αφήνεις τη μιζέρια» της πόλης, και περνάς σε μια άλλη ποιότητα ζωής που είναι αυτή την οποία χρειάζεται ο άνθρωπος πραγματικά.

Άλλωστε τι λες, να μην μπορείς να ζήσεις στο χωριό;

Να δυσκολευτείς να προσαρμοστείς;

Που θα παρκάρεις εύκολα! Που θα αναπνέεις καθαρό αέρα!

Λες να μην μπορείς να ζήσεις χωρίς την αποπνικτική ζέστη της Αθήνας;

Ή να μην μπορείς να ζήσεις μακριά από το «κλουβί» που λέγεται διαμέρισμα;

Σίγουρα και θα υπάρχουν δυσκολίες, όπως η επαγγελματική αποκατάσταση, η πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας, η επιλογή σε δραστηριότητες αθλητικές, πολιτιστικές κ.α., όμως γίνονται πράγματα και στην επαρχία φτάνει να τα ψάξουμε και λίγο.

Μετράω τα θετικά και τα αρνητικά της επαρχίας και είμαι σίγουρη πως τα θετικά είναι πολύ περισσότερα από τα αρνητικά. Η Αθήνα και άλλες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας έχουν καταφέρει να αναγκάσουν τους ανθρώπους τους να τις εγκαταλείψουν. Σίγουρα δεν πρέπει να πιστεύουμε ότι τα πράγματα στα χωριά είναι εύκολα. Όμως ευτυχώς που δεν είναι, γιατί φαντάζεστε η μισή Αθήνα να είχε μετακομίσει στην επαρχία;

Πέρα από κάποιες σημαντικές δυσκολίες, πρέπει να κάνει κάποιος και μια «ανατροπή» στη σκέψη του για να πάρει μια τέτοια απόφαση.

Ο χρόνος θα δείξει πως θα κυλήσουν τα πράγματα, το μόνο σίγουρο για αυτούς τους καιρούς που ζούμε είναι ότι όλοι έχουμε ανάγκη την ηρεμία και την «ανεμελιά» που προσφέρει απλόχερα η εξοχή και η φύση. Άλλωστε ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος για να ζει σε αυτήν και όχι μέσα στην τρέλα, την βαβούρα και την μιζέρια της πόλης.

Κατερίνα Δεμπεγιώτου

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.