Νόμιμη κρίθηκε η απεργία των εργαζομένων του μετρό της Θεσσαλονίκης

Στην λήψη μίας ιστορικής απόφασης προέβη το πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης δικαιώνοντας την απεργία των εργαζομένων του μετρό έναντι της κατασκευάστριας κοινοπραξίας που είχε κινηθεί νομικά ζητώντας να κηρυχθεί παράνομη και καταχρηστική η απεργιακή κινητοποίηση.

Το μονομελές πρωτοδικείο έκρινε αντισυνταγματική την κατάργηση της μετενέργειας και την μείωση του κατώτατου μισθού.Σύμφωνα με το σκεπτικό του πρωτοδικείου οι αμοιβές των εργαζομένων έχουν φτάσει σε τόσο χαμηλό επίπεδο που τους εξευτελίζουν και θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωσή τους.

Η απεργία που κρατά εδώ και πέντε εβδομάδες έχει ως βασικό αίτημα την μετατροπή των όρων των συμβάσεων 30 νεοπροσληφθέντων εργατών από εκείνους της εθνικής σε εκείνους της κλαδικής σύμβασης εργασίας.

Στην απόφαση του το δικαστήριο εξηγεί πως όσον αφορά στην σχέση μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων στην ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε το μέγεθος των μειώσεων των μισθών συνιστά πλέον »εκμετάλλευση του εργαζομένου»,υπάρχει επίσης παραβίαση της »αρχής της ισότητας στις εργασιακές σχέσεις» και τέλος ο χρόνος της απεργίας είναι δικαιολογημένος και δεν επηρεάζει σημαντικά την εξέλιξη των έργων.

Μετά την λήψη της απόφασης οι εργαζόμενοι του μετρό εξέδωσαν ανακοίνωση στην οποία αναφέρουν: «Οι εργαζόμενοι του Μετρό παρά την οικονομική και κοινωνική δυσκολία ενός τέτοιου αγώνα, παρέμειναν ενωμένοι και με συντριπτική πλειοψηφία δεν υποχώρησαν ούτε στιγμή. Δεν υποχώρησαν ούτε κάτω από τις απειλές που δέχτηκαν, ούτε από τις απεργοσπαστικές ενέργειες των υπευθύνων του έργου κι ούτε όταν βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη λάσπη που δέχτηκαν από τις ανακοινώσεις της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.. Παρέμειναν πιστοί στον αγώνα συμπαραστεκόμενοι στους 30 επαναπροσληφθέντες εργατοτεχνίτες, που κλήθηκαν να εργαστούν με το εξευτελιστικό ποσό των 460€.».

Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή είναι η πρώτη δικαστική απόφαση που θεωρεί εργατική εκμετάλλευση τους μισθούς των 500 ευρώ και θέτει σε αμφιβολία τις νέες διαμορφωμένες μισθολογικές σχέσεις που έχουν προκύψει μετά το ξέσπασμα τις κρίσης.

Βασίλης Νάνης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.