Παρουσίαση- κριτική: Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού

Λένε πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ε, λοιπόν, αυτό επιβεβαιώνεται στην περίπτωση της «Κωμωδίας του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού». Δεν είναι τυχαία η επί 4 συνεχόμενα έτη επιτυχίας της!

Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού~39046-253-1(1)

Είναι πολλά τα στοιχεία εκείνα που καθιστούν μια παράσταση επιτυχημένη. Ο καθένας, μάλιστα, γοητεύεται και τελικά τον κερδίζει από κάτι διαφορετικό. Αυτό είναι άλλοτε οι ερμηνείες, άλλοτε το κείμενο καθεαυτό, άλλοτε η σκηνοθεσία. Όταν μια παράσταση σημειώνει επιτυχία, αυτό σημαίνει ότι έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν συνδυασμό των παραπάνω, έτσι ώστε να ικανοποιεί «κάθε ματιά».

1374646_4936095258779_1692001186_n«Στην κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού» ο Ντάριο Φο με το δαιμόνιο πολιτικό του χιούμορ ασκεί κριτική στην κατάχρηση της εξουσίας του συστήματος της Δικαιοσύνης. Μα αυτό κάτι μου θυμίζει! Δεν είναι η δική μας σημερινή πραγματικότητα; «Το έργο παρόλο που γράφτηκε το 1970 με αφορμή μια τρομοκρατική επίθεση από ακροδεξιούς στην Εθνική Αγροτική Τράπεζα του Μιλάνο, είναι ανατριχιαστικά επίκαιρο», τόνισε ο Σπύρος Παπαδόπουλος στη Συν. Τύπου που δόθηκε λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα της παράστασης.

Ο Φο με την παραδοξότητα που τον διακρίνει, τοποθετεί στη θέση του πρωταγωνιστή του έναν Τρελλό και μάλιστα τονίζει εξ αρχής αυτή του την ιδιότητα: «Εγώ όμως είμαι Τρελλός. Με πιστοποιητικά. Κοιτάξτε εδώ. Λέγεται ιστριομανία. Ιστρίονας στα λατινικά σημαίνει ηθοποιός. Μου αρέσει να παίζω θέατρο. Καταλάβατε; Κι επειδή το θέατρο μου είναι το θέατρο της πραγματικότητας, θέλω και οι συνάδελφοι ηθοποιοί να είναι πραγματικοί άνθρωποι. Να παίζουν στα έργα μου δηλαδή, αλλά χωρίς να το ξέρουν!» Έτσι, προτείνει να γίνει ηθοποιός ο ίδιος ο πολίτης. Ηθοποιός όχι με την έννοια της εξαπάτησης, βέβαια, αλλά όπως τον είχε φανταστεί η γενιά του Μπρεχτ. Του ενεργού πολίτη που διατυπώνει τη συγκινητική πεποίθηση ότι «μόνο μέσα από την πραγματικότητα η πραγματικότητα μπορεί να αλλάξει». Όταν, λοιπόν, επιλέγει να δει κανείς έργο του Ντάριο Φο εξ αρχής γνωρίζει ότι από συγγραφικής άποψης θα παρακολουθήσει μια συγκροτημένη δουλειά, με ουσιαστικό περιεχόμενο και στοχευμένα μηνύματα, πάντοτε δοσμένα μέσα από έξυπνο χιούμορ.

newego_LARGE_t_641_105897796

Ο Σπύρος Παπαδόπουλος ερμηνεύει τον ρόλο του Τρελλού με εξαιρετική σκηνική μαεστρία. Ο Τάσος Γιαννόπουλος με το γνώριμο ύφος του, μαζί με το ρόλο- «έκπληξη» (από ερμηνευτικής άποψης) του Στέλιου Πέτσου είναι αυτοί που οδηγούν το κοινό σε ξεκαρδιστικά γέλια.

Η παράσταση ξεκινά με τα Κίτρινα Ποδήλατα να γεμίζουν μουσικά την αίθουσα με σκηνές από τη σύγχρονη πραγματικότητα υπό τους ήχους του «θα πάρω φόρα» βάζοντάς μας κατευθείαν στο κλίμα της ακόμη και γι’ αυτούς που κάθισαν στη θέση «αδιάβαστοι» για την υπόθεση.

«Η κωμωδία του τυχαίου θανάτου ενός αναρχικού» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο της Κομούνας στο Μιλάνο το 1970 και το είδαν πάνω από ένα εκατομμύριο θεατές. Έχει μεταφραστεί σε 70 γλώσσες κάνοντας πάνω από 700 διαφορετικές παραστάσεις. Είναι το αγαπημένο έργο του Ντάριο Φο εδώ και 40 χρόνια, γιατί ακόμα μιλάει για το τώρα. «Το λυπηρό είναι πως αποδεικνύεται αριθμητικά ότι οι άνθρωποι παρακολουθούν την τέχνη, παρόλα αυτά δεν μπορούν αν την αφομοιώσουν στην καθημερινότητά τους. Γι’ αυτό 40 χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση αυτού του έργου παρατηρούμε ακόμη παρόμοια φαινόμενα.» μας είπε ο Χρήστος Μπίρος.

1368812_4936095418783_1901643795_n

Περισσότερες πληροφορίες για την υπόθεση του έργου μπορείτε να διαβάσετε το αναλυτικό Δελτίο Τύπου. Πάντως ανήκει σε εκείνη την κατηγορία παραστάσεων που επιστρέφοντας στο σπίτι σου έχουν αφήσει ένα χαμόγελο στα χείλη. Το λες! Πέρασα καλά!!! Και το λέω με σιγουριά για την πλειοψηφία του κοινού καθώς τα γέλια τους καμιά φορά κάλυπταν και τις φωνές των ηθοποιών. Είχα πολύ καιρό να το δω αυτό σε παράσταση!

Ζωή Καρασουλτάνη

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.