Παρουσίαση – Κριτική ταινίας: Η ζωή της Αντέλ (La vie d’Adèle)

afisaLa vie d’Adèle. Ή, αλά ελληνικά, “Η ζωή της Αντέλ”. Η ταινία που σάρωσε στα ευρωπαϊκά – και όχι μόνο – φεστιβάλ, κατακτώντας το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών 2013 και αναδεικνύοντας την ελληνικής καταγωγής Αντέλ Εξαρχόπουλος ως το ταλέντο της χρονιάς.

Μη βιαστείτε να κρίνετε από τα λεγόμενα φίλων και κριτικών πως πρόκειται για μια ταινία με άκρατο σεξουαλικό περιεχόμενο. Ναι, εντάξει. Είναι μια ταινία με αρκετές δόσεις σεξουαλικών περιπτύξεων αλλά ένας μυημένος στο ευρωπαϊκό σινεμά θεατής δε θα μείνει σ’ αυτό. Τώρα, αν οι κινηματογραφικές σας ανάγκες καλύπτονται με το Captain America ή το Lego movie ίσως σας φανεί προκλητικό το φιλμ, το παραδέχομαι.

Mια φορά κι έναν καιρό…

… ζούσε ένα 17χρονο κορίτσι που πήγαινε Λύκειο, έτρωγε με τα χέρια, έμενε με τους γονείς της, είχες φίλους αλλά κάτι της έλειπε. Οι φίλες της την παρακινούσαν να δώσει το πράσινο φως σ’ ένα συμμαθητή της που καιρό προσπαθούσε να την πλησιάσει. Και το κάνει. Απ’ όλες τις απόψεις! Αλλά το κενό δε γεμίζει. Ίσα ίσα, νιώθει χειρότερα αφού δεν κατάφερε να ευχαριστηθεί ούτε το σεξ που θεωρείται απόλαυση στην ηλικία της (και σε όλες τις ηλικίες!). Και τότε γνωρίζει την Έμμα. Σπουδάζει στην Καλών Τεχνών, έχει μπλε μαλλιά και είναι ομοφυλόφιλη. Της μαθαίνει άγνωστες πτυχές της ζωγραφικής, των χρωμάτων, της φύσης αλλά καταλήγει να της δώσει το πιο σημαντικό μάθημα: του έρωτα. Με μια 8λεπτη εξαιρετικά αληθοφανή ερωτική σκηνή που θυμίζει γυναικολογική εξέταση λόγω των κοντινών πλάνων στα γυμνά σώματα των δύο ηρωίδων, η Αντέλ δένεται με την Έμμα και βιώνει την απόλυτη ηδονή, εγκεφαλικά και σωματικά.

Μια ευχάριστη ατμόσφαιρα

Βρισκόμαστε λίγα χρόνια αργότερα, όπου οι δυο κοπέλες μένουν μαζί. Η πρωταγωνίστρια έχει γίνει δασκάλα και το ‘κορίτσι’ της παλεύει να ζήσει από το επάγγελμά της με εκθέσεις ζωγραφικής σε γκαλερί. Έχει γίνει, όμως, απόμακρη. Σεξουαλικά, κυρίως. Οπότε η φίλη και συμπατριώτισσα Αντέλ ενδίδει στο επίμονο φλερτ ενός συναδέλφου της στο σχολείο. Ας μην ξεχνάμε ότι τα νέα κυκλοφορούν και… οπλοφορούν. Ακολουθεί ένας ομηρικός καυγάς με την Έμμα που μαθαίνει για τις ‘σκανδαλιές’ της φίλης της και, όπως προβλεπόταν, ο χωρισμός.

Μια γυναίκα φεύγει, μια σωστή κυρία

Βλέπουμε την Αντέλ μόνη, ύστερα από καιρό, να έχει αγκιστρωθεί απ’ τη δουλειά της για να μη βουλιάξει και να σκέφτεται ακόμα την Έμμα. Συναντιούνται σε ένα καφέ (που, εντελώς τυχαία, είναι άδειο και έχει μόνο μια τύπισσα που κάνει παρέα στην barwoman!) και αφού ειπωθούν τα νέα τους, ‘αγγίζονται’ έντονα για τελευταία φορά αλλά η Έμμα την σταματά καθώς είναι οικογενειάρχης πλέον, έχει γυναίκα και κόρη (!). Η ταινία κλείνει – μετά από 172 λεπτά, να τονίσω –  με μια πετυχημένη έκθεση ζωγραφικής που διεξάγει η Έμμα και την Αντέλ να πηγαίνει, να μην αντέχει και να φεύγει με έναν νεαρό απ’ το παρελθόν της να την ακολουθεί (;) στο τελευταίο πλάνο.

Η ταινία είναι ένα έργο ενηλικίωσης και αξίζει να τη δει κανείς για την αλήθεια που προβάλει: από στοιχεία ρατσισμού των εφήβων απέναντι στους ομοφυλόφιλους μέχρι την ανάγκη του ανθρώπου για το πιο ακριβό αγαθό, την αγάπη.

bio 1

 

 

 


Δήμητρα Μεσιμερλή

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.