Παρουσίαση – Κριτική Ταινίας: Πέρα απ΄ τη λογική (A perdre la raison)

πέρα απ τη λογικήΑπό 6 Μαρτίου στους κινηματογράφους

Έχοντας βραβευθεί από την κριτική επιτροπή ΤV5 MONDE στα πλαίσια του 14ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, η νέα ταινία του Γιοακίμ Λαφός αποτελεί μια σύγχρονη κινηματογραφική μεταφορά ενός εκ των πιο αρχαίων και τραγικών μύθων. Βασισμένη σε ένα πραγματικό γεγονός που συντάραξε το Βέλγιο πριν από 7 χρόνια, η ταινία πραγματεύεται την «τραγική» πορεία μιας σύγχρονης Μήδειας, ενώ παράλληλα, δίνει στο Βέλγο σκηνοθέτη την ευκαιρία να καταπιαστεί με τα γνώριμα για αυτόν θέματα της οικογενειακής ζωής και των υποβοσκουσών συγκρούσεων που τη διέπουν.

Η Μύριελ (Εμιλί Ντεκέν) είναι μια νέα γυναίκα, τρελά και τυφλά ερωτευμένη με τον Μουνίρ (Ταχάρ Ραχίμ), ειδικευόμενο γιατρό που ζει και εργάζεται υπό την προστασία του εύπορου γιατρού και «προστάτη» του Δρ Πινζέ (Νιλς Άρεστρουπ). Από την αρχή της ταινίας, ο θεατής γίνεται κοινωνός της τραγωδίας που έχει διαπραχθεί ενώ κατά τη διάρκεια της βλέπουμε και καταλαβαίνουμε τους  λόγους και τις αιτίες που πιθανώς δικαιολογούν την αποτρόπαια πράξη της παιδοκτόνου Μυριελ. Καθώς το νέο ζευγάρι αποφασίζει να παντρευτεί, σχετικά γρήγορα συγκριτικά με τη διάρκεια της σχέσης τους, και να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, η εξάρτηση τους απ’ τον Πινζέ γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Η έλλειψη πραγματικών σχέσεων και ο εγκλεισμός της Μυριέλ σε ένα συναισθηματικά στείρο, οικογενειακό περιβάλλον, παράδοξο τρίγωνο ενδοοικογενειακών σχέσεων θα έλεγα,  επιτείνει το τραγικό αδιέξοδο της ηρωίδας, οδηγώντας τη στα όρια της κατάθλιψης και σταδιακά στη πραγμάτωση της προσδοκώμενης ύβρεως, τη δολοφονία των τεσσάρων παιδιών της.

Οι αρκετά καλές ερμηνείες των τριών βασικών ηθοποιών επιτρέπουν στον Λαφός να αποδώσει με μεγαλύτερη τραγικότητα την ιστορία πίσω απ’ το πραγματικό γεγονός, να την μεταποιήσει δίνοντας έμφαση στο κλειστοφοβικό δράμα της ηρωίδας ενώ παράλληλα να αναδείξει και πληθώρα άλλων κοινωνικών ταμπού που διέπουν και ελέγχουν τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές.  Η Ντεκέν παρουσιάζει με μεγάλη ακρίβεια την ψυχωτική, πολύπλευρη και πολύπλοκη συνάμα ψυχοσύνθεση της ηρωίδας, μεταφέροντας το αίσθημα ασφυξίας της Μυριέλ , ενώ ο Ραχίμ αποδίδει εξίσου πειστικά την εξάρτηση του Μουνιρ, ηθική, κοινωική, οικονομική, συναισθηματική ίσως, από τον Πινζέτ, μια εξάρτηση που αγγίζει τα όρια της εμμονής και απ’ τις δύο πλευρές και μιας ενδεχόμενης ομοφυλοφιλίας (γίνονται κάποια υπαινικτικά σχόλια στη ταινία, τα οποία όμως δεν επαληθεύονται).

Είδος: Δραματική
Πρωτότυπος τίτλος: A perdre la raison
Σκηνοθεσία: Ζοακίμ Λαφός
Ηθοποιοί:  Εμιλί Ντεκέν, Κλαιρ Μποντσον, Νιλς Άρστρουπ, Ταχάρ Ραχίμ, Στέφανι Μπιζότ,
Διάρκεια: 111΄

Σταύρος Ντούλης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.