«Ποιά Ελλάδα;»: Συμπόσιο του ΑΠΘ για την ανάδειξη των παθογενειών της ελληνικής κοινωνίας

Επιθυμώντας να εξωτερικεύσει  την επιστημονική του δραστηριότητα και να συμβάλλει στην ανάδειξη των προβλημάτων της ελληνικής κοινωνίας και κατ΄ επέκταση του ελληνικού Πανεπιστημίου, το ΑΠΘ διοργάνωσε στις 13 και 14 Φεβρουαρίου, στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης το επιστημονικό Συμπόσιο «Ποιά Ελλάδα;». Απευθύνθηκε στην κοινωνία και επιχείρησε να τροφοδοτήσει με ιδέες τον προβληματισμό της εποχής και να αναδείξει νέους δρόμους για την Ελλάδα της δημιουργίας, της ανάπτυξης και της κοινωνικής ευημερίας, μέσα από την ανάδειξη της υπάρχουσας κατάστασης, της αναμόχλευσης των αιτιών αυτής και τέλος με την παρουσίαση προτάσεων και κατευθυντήριων γραμμών προς «την Ελλάδα που θέλουμε».

THEME01

Στο συμπόσιο συμμετείχαν αρκετοί Πανεπιστημιακοί, ομότιμοι καθηγητές, μέλη της επιστημονικής κοινότητας, ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ.Δασκαλόπουλος, πλήθος προσωπικοτήτων από το χώρο της παιδείας , της οικονομίας και τηςοικολογίας. Οι πρυτάνεις των περισσότερων πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας μας και συνολικά πάνω από 50 πανεπιστημιακοί και ειδικοί ερευνητές κατέθεσαν τους προβληματισμούς τους και τις απόψεις τους για τα θέματα του συνεδρίου που κατατάχθηκαν στις τέσσερις ενότητες: Ποια ανάπτυξη, Ποια διακυβέρνηση; Ποια κοινωνία; Ποιο περιβάλλον;

Στο χαιρετισμό και στην ομιλία του ο πρύτανης του ΑΠΘ, Γιάννης Μυλόπουλος, επεσήμανε το σημαντικό ρόλο των πανεπιστήμιων, ως κατεξοχήν χώρων παραγωγής και μετάδοσης της επιστημονικής γνώσης. Παράλληλα, τόνισε πως το ΑΠΘ, ανταποκρινόμενο στις απαιτήσεις των καιρών για αναζήτηση ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης και ευημερίας για τη χώρα, προχωρεί στην αξιοποιήση του ανθρώπινου δυναμικού και του επιστημονικού του πλούτου διοργανώνοντας επιστημονικό Συμπόσιο.

Την πρώτη μέρα του συνεδρίου το λόγο πήρε και ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, κ. Μπουτάρης, ο οποίος μεταξύ άλλων σημείωσε πως «Οι αιτίες της ελληνικής κρίσης δεν είναι τόσο απλές. Ίσως γιατί η κρίση δεν είναι μόνο ελληνική, αλλά ενός μοντέλου ανάπτυξης που εφαρμόστηκε σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες.». Παράλληλα, επεσήμανε  ότι απομένουν συγκεκριμένες δράσεις, αλλά και πολλά αλλά να γίνουν για να οργανωθεί καλύτερα ο δημόσιος τομέας είναι γνωστό, ενώ παρουσίασε και την  «Πρωτοβουλία των 5 Δημάρχων» που δημιουργήθηκε και έχει βαθιά μεταρρυθμιστικά χαρακτηριστικά. Ο Γιάννης Μπουτάρης, μάλιστα έλαβε μέρος και στο «Στρογγυλό Τραπέζι» των διαβουλεύσεων για τον καταρτισμό απτών προτάσεων μετά το πέρας του Συμποσίου.

«Ψηφιακή υπογραφή» στο δημόσιο διάλογο, «συντεταγμένη λογοδοσία» για τα αποτελέσματα των πεπραγμένων των ηγεσών, εξωστρέφεια και λιγότερη γραφειοκρατία πρότεινε στην ενότητα «Διακυβέρνηση» ο πρύτανης του Χαροκόπειου Πανεπιστήμιου Αθηνών Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος, αναφέροντας ότι μέσα σε μια τετραετία ψηφίστηκαν τρεις νόμοι για τα πανεπιστήμια, ενώ πλέον «για προμήθεια 1000 ευρώ χρειάζονται 13 υπογραφές, εκτός διαγωνιστικής διαδικασίας».

Στην ίδια ενότητα η αντιπρύτανης του ΕΜΠ, Αντωνία Μοροπούλου επεσήμανε ότι από την Ελλάδα της προηγούμενης δεκαετίας υιοθετήθηκε ο «μεγάλος σχεδιασμός» και «παραγνωρίστηκε» ο διάλογος με τους φορείς και την κοινωνία, με αποτέλεσμα από τα ελάχιστα επιτυχημένα αναπτυξιακά εργαλεία που απέμειναν, να είναι οι επιτροπές ερευνών των πανεπιστημίων και αυτές «κινδυνεύουν» από τις σημερινές θεσμικές προβλέψεις.

Στην ενότητα «ποια ανάπτυξη;» ο πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Γάτσιος ανέφερε η κρίση στη χώρα μας οφείλεται περισσότερο σε ενδογενή αίτια, η ανάδειξη των οποίων επιταχύνθηκε λόγω της παγκόσμιας κρίσης.  Υπογράμμισε ότι την προηγούμενη δεκαετία υπήρξε μια στρεβλή μεγέθυνση της οικονομίας, που στηρίχθηκε στον υπέρμετρο κρατικό δανεισμό και στην υπερκατανάλωση και όχι στη «δυναμική ανάπτυξη» και σε εξωστρεφείς επενδύσεις.

proedreio sumposiou

Στην ίδια ενότητα, ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Πάρης Τσάρτας, υποστήριξε ότι για την «ατμομηχανή» της ανάπτυξης της χώρας, που είναι και τομέας «εντάσεως εργασίας», δεν υπάρχει επαρκής σχεδιασμός, παρότι η χώρα μας είναι πρωτοπόρα παγκοσμίως σε σταθερή ζήτηση ετησίως. Ο τουρισμός, τόνισε «πορεύεται επί τριάντα χρόνια τώρα χωρίς να υπάρχει πρόγραμμα, με στερεότυπες αντιλήψεις, με πολύ λιγότερο επιστημονικό δυναμικό από ότι έχουν άλλοι κλάδοι», στο ενεργητικό των οποίων συμβάλει καθοριστικά, είπε και πρότεινε να υπάρξει μεγαλύτερη βαρύτητα και θεσμική εκπροσώπηση εκτός χώρας.

Στον τομέα «ποια κοινωνία;» ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Θεοδόσης Πελεγρίνης υποστήριξε ότι τα αίτια της σημερινής κοινωνικής κρίσης είναι περισσότερο πολιτικά και λιγότερο οικονομικά, υποστηρίζοντας ότι ο άδικος και οριζόντιος τρόπος με τον οποίο εφαρμόζονται μέτρα και γίνονται απολύσεις, είναι ένας από τους λόγους που πολίτες αντιδρούν με «μίσος» στην «κρατούσα τάξη» και κάποιοι οδηγούνται στη «δεξαμενή μίσους» της Χρυσής Αυγής, που πάντως σημείωσε ότι «δεν εισχώρησε στα πανεπιστήμια» και πρόσθεσε: «Αντιμετωπίζουμε τη χλεύη της κοινωνίας, την απαξίωση, με ένα σύστημα ενημέρωσης που δεν μας δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε. Πότε καλούμαστε να μιλήσουμε. Όταν γινόμαστε στόχος».

Ο πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, Γιώργος Χαρβαλιάς τόνισε ότι «έχει απολεστεί ένα συλλογικό κοινωνικό αίσθημα που υπήρχε πριν» και «δεν έχουμε μορφοποιήσει ένα άλλο», ενώ η ιδιωτικότητα μας «αφήνει όλο και λιγότερα ίχνη» στο δημόσιο χώρο.

Στο τρίτο ερώτημα που έθεσε το συνέδριο, στον τομέα «ποιο περιβάλλον;» ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Τριαντάφυλλος Αλμπάνης επεσήμανε ότι για μια «πράσινη ανάπτυξη» απαιτείται να δοθεί περισσότερη βαρύτητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, αλλά και στην εξοικονόμηση ενέργειας και την καλύτερη αξιοποίηση, αποθήκευση και τον τρόπο μετατροπής των ενεργειακών αποθεμάτων, τη σωστότερη διαχείριση των υδάτων, των απορριμμάτων, των απολυμαντικών και των φαρμάκων στον πρωτογενή τομέα.

 Από την πλευρά του ο πρύτανης του πανεπιστημίου Κρήτης Ευρυπίδης Στεφάνου αναφέρθηκε κυρίως στις παγκόσμιες κλιματικές αλλαγές και τις συνέδεσε με καταστάσεις και στη χώρα μας. Τάχθηκε επίσης κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού και υποστήριξε ότι η πολιτεία πρέπει να εξασφαλίζει την πρόσβαση όλων στο πόσιμο νερό και να υιοθετεί ουσιαστικά μέτρα για τους ρύπους «γιατί αλλιώς θα αντιμετωπίσουμε σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας και θα το πληρώσουμε όλοι πολύ πιο ακριβά».

Από το επιστημονικό προσωπικό του  ΑΠΘ, εμφανίστηκε ο επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ, Γρηγόρης Ζαρωτιάδης, ο οποίος ανέφερε ότι χρειάζεται «μια Ελλάδα που θα δουλέψει πάνω στην κοινωνική δημοκρατική επαναθεμελίωση, για την παραγωγική και οικονομική ανασυγκρότησή της, ουσιαστικά από το μηδέν».

Για να γίνει αυτό, χρειάζονται: α)οι «σωστές μεταρρυθμίσεις» (γιατί όπως είπε η ανασυγκρότηση της αγοράς εργασίας, όπως έγινε, αποτελεί μεταρρύθμιση, αλλά λανθασμένη), β) ο προσανατολισμός σε μια οικονομία εξειδίκευσης ποιότητας αντί για οικονομία κλίμακας και φυσικά γ)να επενδυθούν κεφάλαια. Ωστόσο, συμπλήρωσε, «κάθε εισροή κεφαλαίου δεν συνιστά αναγκαστικά παραγωγική επένδυση, όπως και η έννοια της ιδιωτικοποίησης δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με αυτήν της παραγωγικής επένδυσης».

«Έτσι, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, συναισθανόμενο την κοινωνική του ευθύνη, επιστρατεύει το ανθρώπινο δυναμικό του και αξιοποιεί τον επιστημονικό του πλούτο στην κατεύθυνση αυτή.» πρόσθεσε στην ομιλία του ο κ. Μυλόπουλος.

 

 

Alex

 

 

 

Αλέξανδρος Πήχας
alexpi.roadstory@gmail.com

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.