Πώς θα την «γλιτώσουν» οι ελεύθεροι επαγγελματίες

 Μία από τις πιο εντυπωσιακές αλλαγές στο φορολογικό κομμάτι  των επερχόμενων μέτρων αποτελεί η κατάργηση του αφορολόγητου ορίου για τους ελεύθερους επαγγελματίες  και τους  μικρομεσαίους επιτηδευματίες, όπως και η φορολόγηση των εισοδημάτων τους από το πρώτο ευρώ με συντελεστή που μπορεί να φθάσει ακόμη και το 35%.

Οι εργαζόμενοι της συγκεκριμένης «κατηγορίας» υπολογίζονται στους 780.000, όμως όλοι αυτοί μπορούν  εγγράφοντας προβλέψεις ή μέσω αποσβέσεων να μειώνουν τα φορολογηθέντα κέρδη (έσοδα).

Απόσβεση είναι η εκτίμηση της απώλειας αξίας ενός συγκεκριμένου  περιουσιακού στοιχείου. Οι αποσβέσεις αντιπροσωπεύουν τη σταδιακή μείωση της αξίας των πάγιων περιουσιακών στοιχείων μιας επένδυσης (κτίρια, μηχανολογικός  εξοπλισμός, αυτοκίνητα κλπ.) είτε λόγω αναμενόμενης φθοράς, είτε λόγω τεχνολογικής απαξίωσης.

Με τον τρόπο αυτό μπορεί να κατανεμηθεί το αρχικό κόστος αγοράς των στοιχείων αυτών σε όλο  το χρόνο ζωής τους με την αντίστοιχη επιβάρυνση του λειτουργικού κόστους. Η επιβάρυνση αυτή δεν αποτελεί πραγματική ταμειακή εκροή, καθώς αυτή πραγματοποιήθηκε το χρόνο της αγοράς.

Παράλληλα, οι αποσβέσεις επιτρέπουν τη σταδιακή ανάκτηση του κόστους  αγοράς και την αντικατάσταση  του στοιχείου μετά το τέλος της  ζωής του. Οι συντελεστές δε απόσβεσης διαφοροποιούνται ανάλογα με το είδος του πάγιου στοιχείου. Υψηλότεροι συντελεστές σε στοιχεία με μικρό χρόνο ζωής (π.χ. 0.20 για απόσβεση σε 5 χρόνια, 0.04 για απόσβεση σε 25 χρόνια). Π.χ. Το οικόπεδο δεν αποσβένεται γιατί η γη δεν χάνει την αξία της.

Αξίζει να σημειωθεί ότι  η διάρκεια ζωής μίας εταιρείας είναι πάντοτε μεγαλύτερη του ενός έτους και συνεπώς κατά το κλείσιμο της διαχειριστικής χρήσης, υπάρχουν γεγονότα, τα οποία  ορίζει ο νομοθέτης. Τα γεγονότα αυτά πρέπει να απεικονισθούν στον ισολογισμό και να επηρεάσουν το αποτέλεσμα της χρήσης, έτσι ώστε να είναι πιο ακριβής η εικόνα της εταιρείας και το προσδιοριζόμενο αποτέλεσμα. Η απεικόνιση των παραπάνω γεγονότων γίνεται μέσω του λογαριασμού προβλέψεων.

Η πρόβλεψη συνιστά μία  επιβάρυνση των αποτελεσμάτων της  χρήσεως, η οποία γίνεται στο τέλος της χρήσης, και αποβλέπει στην κάλυψη ζημίας ή εξόδων ή υποτιμήσεως στοιχείων ενεργητικού, όταν κατά την ημερομηνία που συντάσσεται ο ισολογισμός, είναι πιθανή η πραγματοποίηση τους και το μέγεθος τους μπορεί να εκτιμηθεί, έστω και κατά ικανοποιητική προσέγγιση.

Έτσι, γεγονότα που μπορεί να εμφανίζουν πιθανότητες ζημιών ή  εξόδων για την οικονομική μονάδα, όπως εκκρεμείς δίκες για την  έκβαση των οποίων υπάρχουν αμφιβολίες, ενδεχόμενες επισφάλειες απαιτήσεων, υποχρεώσεις αποκατάστασης ζημιών, απαξίωση και υποτίμηση παγίων περιουσιακών στοιχείων, αποζημιώσεις προσωπικού κτλ. εγγράφονται ως προβλέψεις.

Σε κάθε περίπτωση το υπουργείο  Οικονομικών θα πρέπει μετά το νέο  φορολογικό νομοσχέδιο να δώσει κατευθύνσεις για το πώς θα εξισώνονται επιτηδευματίες και επιχειρήσεις και στο σκέλος των αποσβέσεων.

Ειρήνη Κοτσώνη

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.