[A real RoadStory] Στο βωμό του επιδόματος!

Κι εκεί που συνηθίσαμε στην αναγγελία του «κουρέματος» ή ακόμη και της ολοκληρωτικής διακοπής επιδομάτων, σαν ανάσα ήρθε η ανακοίνωση της χορήγησης του φοιτητικού επιδόματος και για αυτή τη χρονιά. Χίλια ευρώ, που τα παρέχει αποκλειστικά η Ε.Ε. (γι΄αυτό και συνεχίζουν τα διατίθενται εδώ που τα λέμε) στις ελληνικές οικογένειες που το παιδί τους φοιτά σε διαφορετική πόλη από τον τόπο μόνιμης κατοικίας τους και έχουν συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό επιτυχόντων μαθημάτων. Αυτά σε συνδυασμό με ένα όριο στο δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα αποτελούσαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το προμηθευτείς.

Επειδή όμως οι Έλληνες αρεσκόμαστε στο να δυσκολεύουμε τον εαυτό μας, φέτος ανακοινώθηκε τελείως διαφορετική διαδικασία. Εντάξει για να είμαστε απολύτως ακριβείς, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιος έλαβε την απόφαση για την αλλαγή της διαδικασίας, αν πρόκειται δηλαδή για απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης ή είναι απευθείας εισήγηση από την Ε.Ε..  Το σίγουρο είναι ότι είναι αρκετά περιπλοκότερη και αν θέλετε τη γνώμη μου ανούσια.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τη νέα τροπολογία ο εκάστοτε δικαιούχος, δηλαδή ο γονέας, καλούνταν να εξουσιοδοτήσει με επικυρωμένο έγγραφο το παιδί του προκειμένου να αποκτήσει το δικαίωμα να καταθέσει τα δικαιολογητικά στη διοίκηση του εκπαιδευτικού ιδρύματος, όπου ανήκει, Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι.. Πρώτη αστοχία. Γιατί για ένα επίδομα που ανήκει στον γονέα να πρέπει όλη η διαδικασία να γίνει από το παιδί με εξουσιοδότηση; Εν συνεχεία, έπρεπε να έχεις χορηγηθεί φορολογικά δελτία Ε1, Ε9 και το εκκαθαριστικό σημείωμα, βεβαίωση μόνιμης κατοικίας, πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης, φωτοτυπία την πρώτη σελίδα του βιβλιαρίου τραπέζης του δικαιούχου (δηλαδή του γονιού πάλι), επικυρωμένο αντίγραφο του μισθωτηρίου συμβολαίου, καθώς και μια βεβαίωση καλής επίδοσης από τη γραμματεία της σχολής. Τελικά το μόνο που μπορούσε να κάνει ο φοιτητής ήταν αυτό. Για όλα τα υπόλοιπα ή έπρεπε να επιστρέψει στον τόπο καταγωγής του κάποια καθημερινή αφού οι δημόσιες υπηρεσίες δεν λειτουργούν τα σαββατοκύριακα, αψηφώντας τα μαθήματά του ή να περιμένει να του τα στείλουν με κάποια ταχυμεταφορική εταιρεία. Για να μην αναφερθούμε στους κυπρίους φοιτητές, εκεί να δείτε πανικός με το «χαρτομάζωμα».

Νομίζοντας ότι τα έχεις συλλέξει όλα, κατευθύνεσαι τελικά περιχαρής προς το σημείο κατάθεσης, όπως έχει οριστεί από την κάθε σχολή. Δεν χρησιμοποίησα τυχαία το «νομίζοντας» αφού, όπως αποδείχθηκε οι περισσότεροι είχαν ξεχάσει-αμελήσει κι από κάτι με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ατελείωτες ουρές αναμονής. Τουλάχιστον, εγώ αυτή την κατάσταση αντιμετώπισα στο κτίριο Διοίκησης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Φυσικά, οι εκπλήξεις δεν τελείωναν (!!!), αφού με την άφιξή σου στο σημείο κατάθεσης έπρεπε να συμπληρώσεις δύο ακόμη έγγραφα, στα οποία είχαν τη φαεινή ιδέα οι ιθύνοντες να  συμπεριλάβουν στοιχεία, όπως τα τετραγωνικά μέτρα των περιουσιακών στοιχείων της οικογένειας και το δηλωθέν οικογενειακό εισόδημα. Φαντάσου τώρα πρωτοετή 18χρονα παιδάκια, που ακόμη δεν έχουν αφομοιώσει καλά καλά τον τρόπο ζωής μακριά από το πατρικό σπίτι να αναζητούν στα φορολογικά δελτία τέτοιου είδους στοιχεία. Ακόμη κι εμείς οι μεγαλύτεροι δηλαδή, που οι περισσότεροι δεν είχαμε ποτέ ανάμιξη με τέτοια έγγραφα, εφόσον δεν πραγματοποιούμε προσωπική φορολογική δήλωση, ψαχνόμασταν. Αλλά τελικά καταφέραμε… να υποβάλουμε τα απαραίτητα έγγραφα και τώρα είμαστε εν αναμονή της κατάθεσης των χρημάτων στους τραπεζικούς λογαριασμούς!!! Να πούμε βέβαια, ότι το θετικό της υπόθεσης ήταν οι ευγενέστατοι και εξυπηρετικότατοι υπάλληλοι στο κτήριο Διοίκησης του Α.Π.Θ., πράγμα μη αναμενόμενο κατά τα συνηθισμένα!

Ζωή Καρασουλτάνη

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.