[ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ] Αντώνης Λουδάρος: Η Μαρινέλλα μου αφήνει μια τεράστια περιουσία για να αφηγούμαι στις επόμενες γενιές

Από την πρώτη μου συνάντηση μαζί του, στην… επεισοδιακή συνέντευξη τύπου για την παράσταση «Η κατάρα της Ίρμα Βεπ» κατάφερε να κερδίσει την εκτίμηση και το θαυμασμό μου! Από τότε η επιθυμία μου να γνωρίσω τον καλλιτέχνη και άνθρωπο Αντώνη Λουδάρο παρέμεινε άσβεστη. Τελικά, 2 χρόνια αργότερα τα καταφέραμε! Η συνάντηση ενός ζωντανού μύθου, της Μαρινέλλας με το από χρόνια πρότυπό της, τη Σοφία Βέμπο, αποτέλεσαν την αφορμή και της δικής μας συνάντησης.

loudaros5

Όταν ο Αντώνης συνάντησε τη Μαρινέλλα

Στην παράσταση «Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο» παρακολουθούμε κομμάτια της ζωής της Βέμπο και μαθαίνουμε άγνωστα μέχρι τώρα στοιχεία της. Τη γνωρίζαμε μόνο σαν τραγουδίστρια της Νίκης, δεν ξέραμε λεπτομέρειες για τη ζωή της, ούτε για το χαρακτήρα της. Ήταν πολύ ατίθαση, αθυρόστομη, δεν έκανε εκπτώσεις, πήγε κόντρα στον τρόπο με τον οποίο θεωρούνταν σωστός για να προχωρήσει κανείς τότε, έμενε πιστή στις απόψεις της και βάδιζε βάσει αυτών. Αγάπησε παράφορα το Μίμη Τραϊφόρο και πέρασε μια ζωή δύσκολη καθώς εκείνος την απατούσε ασύστολα. Εκείνη, όμως, ήταν εκεί αγωνιζόμενη για την αγάπη της. Πιστός της φίλος και συνεργάτης καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας της μεταξύ άλλων και ο Παυλάρας, θεατρίνος και τεχνικός.

Ο Παυλάρας δεν είναι ένα πραγματικό πρόσωπο. Θα ήθελα να σας αφήσει μια μυρωδιά από Αυλωνίτη. Αυτόν είχα στο μυαλό μου όταν τον μελετούσα.

H επιτυχία του «Θα σε πάρω να φύγουμε» του έφερε πολλές και δελεαστικές προτάσεις συνεργασίας. Μάλιστα κάποιοι ίσως τον αποκαλούσαν και τρελό αν τις μάθαιναν. Όπως καταλαβαίνετε η περιέργειά μου έφτασε στα ύψη, αλλά εκείνος δεν έβγαλε μιλιά επ’ αυτού.

Ήταν μια συμφωνία που κάναμε με τη Μαρινέλλα όταν μου εκμυστηρεύτηκε αυτή της την επιθυμία. Ήθελα να είμαι μέσα στο όνειρό της!

Η γνωριμία τους έγινε με αφορμή την παράσταση «Μαρινέλλα το Μιούζικαλ». Ξεκίνησε με θαυμασμό προς το πρόσωπό της. Σήμερα, 4 χρόνια μετά την πρώτη τους συνάντηση και έχοντας συνεργαστεί σε 3 διαφορετικές παραστάσεις, με καμάρι αναγνωρίζει πως αυτή η γυναίκα κατάφερε να εισχωρήσει καλά στη ζωή του και να τον βοηθήσει τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο.

Στη Μαρινέλλα οφείλω πολλά. Ήταν με τον τρόπο της ένας μέντορας για τη ζωή μου!

«Όπως είναι φυσικό, τα συναισθήματα της πρώτης μας συνεργασίας ήταν και τα εντονότερα. Όπως τον πρώτο έρωτα που δεν τον ξεχνάς ποτέ. Ακολούθησε το Σικάγο που αποτέλεσε μια σταθερή και τώρα με τη Βέμπο κλείνει ένας κύκλος που μου αφήνει μια τεράστια περιουσία για να αφηγούμαι στις επόμενες γενιές.»

loudaros

Στροφή προς το κλασικό ρεπερτόριο

Τα τελευταία χρόνια, χωρίς να το σκεφτεί ιδιαίτερα, βρέθηκε να πρωταγωνιστεί στις μεγαλύτερες ελληνικές παραγωγές. «Θέλω να κάνω πράγματα που θα μου δίνουνε χαρά. Δεν ήταν στόχος να συμμετέχω σε πολυμελείς θιάσους με ορχήστρες κτλ. Με μεγάλη χαρά θα επέστρεφα σε μια μικρότερη παραγωγή που θα κατόρθωνε να με γοητεύσει. Δεν σου κρύβω ότι από εδώ και στο εξής θα ήθελα να δοκιμάσω και κλασικό θέατρο. Βέβαια, αυτό δεν είναι τόσο εύκολο να γίνει σε εμπορικό, παρά μόνο σε κάποιο από τα κρατικά μας θέατρα. Νομίζω πως όταν θέλουμε κάτι πολύ το καταφέρνουμε». Πολλά είναι τα κλασικά έργα που θα τον ενέπνεαν να κάνει τη στροφή. Μολιέρος, Σαίξπηρ και ο κατάλογος των αγαπημένων κλασικών του Αντώνη μακρύς… Και ο Βιολιστής στη Στέγη; «Κάποια στιγμή θα γίνει κι αυτό» μου απαντά με σιγουριά και αυτοπεποίθηση και δεν μπορώ να μη ταξιδέψω μαζί του σε ένα κόσμο μακριά από αρνητισμό, μιζέρια και ανασφάλεια.

Τι 25, τι 35, τι 45 Αντώνη μου…

Όχι, για τον Αντώνη Λουδάρο δεν είναι το ίδιο. Δεν θα ήθελε επ’ ουδενί να επιστρέψει στην ηλικία των 25. Τότε, απόφοιτος πια του Εθνικού θεάτρου χωρίς την πεποίθηση ότι είναι ή ότι θα γίνει ηθοποιός. «Ηθοποιό σε κάνει το σανίδι, όχι η σχολή.» Δεν είχε την πολυτέλεια να κάνει επιλογές στο θέατρο. Μη έχοντας οικογενειακό back up όφειλε να φροντίσει για τα προς το ζην του. Το deal έκλεισε με γέλια στα 35! Ένας ασταμάτητος, ζωνταντός, δραστήριος 35άρης στην ψυχή!

Βέβαια, πόσο θα τον κάναμε βλέποντας το… εφηβικό σπίτι του, το οποίο κατακλύζεται από γυάλινες χιονόμπαλες είναι μια άλλη ιστορία που θα την πούμε παρακάτω…

loudaros3

Ο Αντώνης και το θεατρικό σινάφι

Μόλις αποφοίτησε από τη σχολή ο Κώστας Τσιάνος έκανε οντισιόν για το Θεσσαλικό θέατρο. Ο Αντώνης πήγε, πήρε το ρόλο και κάπως έτσι βρέθηκε να παίζει στους Φοιτητές του Ξενόπουλου. Ο Κώστας Τσιάνος ήταν ο πρώτος που πίστεψε στις δυνατότητές του και τον επόμενο χρόνο ήρθε η Μαρία η Πενταγιώτισσα, δίνοντάς του την ευκαιρία να τον μάθει το σινάφι του, ο θεατρικός κόσμος. Θυμάται με νοσταλγία ότι είχε πάει πολύ καλά, αλλά παραδέχεται ότι ακόμη δεν συνειδητοποιούσε τι του συμβαίνει, απλά έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε.

Αργότερα στο διάβα του ήρθαν ο Σταμάτης Φασουλής, ο Γιάννης Μπέζος, ο Πέτρος Φιλιππίδης…

«Η γνωριμία με το Γιάννη Μπέζο έγινε στην παράσταση “Δον Ζουάν” με το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου. Πάνω στη συζήτηση μου λέει ότι μετέπειτα είχε κλείσει να πρωταγωνιστήσει στο «Βίρα τις άγκυρες» σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή. Ο διάλογος ακολούθησε κάπως έτσι:
-Τι ωραία δουλειά!
-Θα ήθελες να συμμετέχεις κι εσύ;
-Και το ρωτάς;
-Θα ρωτήσω τον Φασουλή αν έχει κλείσει ο θίασος.»

Κάπως έτσι έφτασε μπροστά στο Σταμάτης Φασουλή, ο ποίος διέκρινε το ταλέντο του και τον ενέταξε στο θίασο. Την επόμενη χρονιά ο Γιάννης Μπέζος αποχώρησε από το θίασο. Μαντέψτε! Ναι, ο Αντώνης ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο!!

Κι αυτό εκείνος το ονομάζει τύχη ή θεό του θεάτρου!

«Την πορεία μου την οφείλω πολύ στο συνάφι μου. Αυτοί οι άνθρωποι με βοήθησαν πραγματικά. Δεν ήμασταν κολλητοί, ούτε υπήρχαν ερωτικά μπλεξίματα. Βεβαίως ήμουν εργατικός. Διαπίστωσαν μέσα από τη δουλειά μου ότι τα καταφέρνω, με πίστεψαν και με στήριξαν. Σκέψου ότι με ρωτάνε καμιά φορά: Εσένα δεν σου έχει τύχει για κάποια δουλειά να σου ζητήσουν ανταλλάγματα; Και απαντώ: Δυστυχώς όχι (γέλια)Ποτέ δεν ήρθα σε αυτή τη δύσκολη θέση.»

loudaros2

Η παιδική σκηνή, η παιδική ψυχή, οι αλλαγές που έρχονται…

Φέτος, για πρώτη φορά στην 25ετή πορεία του στο θέατρο καταπιάστηκε με την παιδική παράσταση «Ζέβρα Πυτζάμα». Ακόμη και η χροιά της φωνής του αλλάζει, γίνεται πιο γλυκιά μιλώντας γι’ αυτή του την περίεργα όμορφη εμπειρία. Απ’ ότι φάνηκε η βαφτιστικιά του τον έχει… «εκπαιδεύσει» καλά και η ενέργειά του μεταδόθηκε με επιτυχία και στους λιλιπούτειους θεατές του, οι οποίοι μάλιστα μετά από παρότρυνση του «Κακού Λευκού» είχαν και λόγο στην παράσταση για το αν θα φύγει ή θα μείνει. «Δεν ήθελα να κάθονται μαρμαρωμένα στις θέσεις τους ακολουθώντας έναν κοινωνικά αποδεκτό τρόπο παρακολούθησης. Ήθελα να τους κρατώ το ενδιαφέρον και να συμμετέχουν με τη ζωηρότητα που χαρακτηρίζει την ηλικία τους.»

Όσο κι αν τα παιδιά γεμίζουν με ενέργεια τις μπαταρίες των ενηλίκων, ήρθε η ώρα που οι αντοχές του Αντώνη άρχισαν να εξαντλούνται. Μια υπερκόπωση τον ανάγκασε να αποχωρήσει από την «Ζέβρα Πυτζάμα» με το Μιχάλη Μαρίνο να αναλαμβάνει σε χρόνο ρεκόρ το ρόλο του, δείχνοντας άκρατο επαγγελματισμό αλλά και αμέριστη αγάπη. Εδώ είναι που βλέπω την συγκίνηση να γεμίζει τα μάτια του και διαπιστώνω για μια ακόμη φορά πως υπάρχουν ακόμη «καθαροί» επιτυχημένοι καλλιτέχνες κι αυτό αναγνωρίζεται!

Επανέρχομαι στις χιονόμπαλες, αλλά με αποφασιστικότητα μου ανακοινώνει πως αυτή η τάση θα κατευναστεί άμεσα.

Πρέπει να ενηλικιωθεί ο Αντώνης σιγά-σιγά, να ωριμάσει. Ελπίζω, βέβαια, να μην ωριμάσω τόσο ώστε να σαπίσω και να πέσω γρήγορα (γέλια)!

Η περίεργη περίοδος των 6 ετών ανήκει πια στο παρελθόν και τώρα μεταβαίνουμε στη νέα, ανανεωμένη έκδοση του Αντώνη. Είναι αποφασισμένος για αλλαγές.

«Έχουν έρθει πολύ ωραία πράγματα στη ζωή μου, που δεν τα γλέντησα όσο έπρεπε, γιατί κατακλυζόμουν από την αγωνία του αύριο. Μεγάλωσα με τη νοοτροπία ότι το να απολαμβάνω τις χαρές της ζωής είναι λίγο αμαρτία. Ξέρεις, το γνωστό “μη χαίρεσαι πάρα πολύ, μη γελάς πάρα πολύ, γιατί κάτι κακό θα μας συμβεί”. Δεν το θέλω αυτό πια στη ζωή μου. Φτάνουν οι τόσες ενοχές και οι τόσοι φόβοι για το αύριο. Φτάνει! Πρέπει να προχωράμε λίγο με την προσμονή του αύριο. Θα έρθει και εμείς θα ζούμε, θα αναπνέουμε, θα βλέπουν τα μάτια μας πράγματα και θα χαιρόμαστε. Θα είμαστε στη δουλειά και θα κάνουμε επιτυχίες και θα κάνουμε αποτυχίες και θα συναναστρεφόμαστε με ανθρώπους που αγαπάμε και θα μαλώνουμε μαζί τους και θα φιλιώνουμε ξανά. Και όλο αυτό είναι ζωή! Είναι ωραίο πράγμα και είναι τώρα! Δεν είναι πρόβα αυτό που ζούμε. Αυτή είναι η ζωή!»

loudaros4

Τα καλύτερα έρχονται!

Σε λίγες μέρες ολοκληρώνονται οι συναντήσεις της Μαρινέλλας με τη Σοφία Βέμπο στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, αλλά έρχονται καινούργιες ξανά στο θέατρο Badminton. Μόλις ολοκληρωθεί και ο δεύτερος κύκλος παραστάσεων στην Αθήνα και αφού ξεκουραστεί λίγο (του το επιτρέπουμε ε;) επιστρέφει πάλι με το ρόλο της κυρίας Επιθεώρησης στο «Θα περάσει κι αυτό», όπου θα μας αφηγηθεί την ιστορία της τοποθετημένη χρονολογικά από το 1967 έως σήμερα. Η πρεμιέρα αναμένεται για τις 29 του Οκτώβρη, ενώ καλά νέα περιμένουν και εμάς τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, αφού, όπως φαίνεται, θα κάνουμε μαζί τους γιορτές! Όσο κι αν τον έκανα χρυσό δεν μου αποκάλυψε ποιοι είναι οι υποψήφιοι για τις δύο νέες εισαγωγές προσώπων που δεν είναι άλλοι από την κόρη της, τη Μετεπιθεώρηση και τον άντρα της. «Και μετά τα Χριστούγεννα μπορεί να δούμε και τις αλλαγές που λέγαμε! Θα δούμε!»

Κάπως έτσι, με ένα αισιόδοξο κλείσιμο του ματιού κλείνει και το μαγνητόφωνο!

zoe

 

 

 

Ζωή Καρασουλτάνη
zoi.roadstory@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.