[ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ] Γιώργος Περρής: Θα είμαι πάντα ευγνώμων στον μεγάλο αυτό ουρανό που μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω την Άλκηστη Πρωτοψάλτη και να δουλέψω μαζί της

George PerrisΕίναι ίσως η πρώτη φορά που η συνέντευξη με κάποιον καλλιτέχνη με επηρεάζει τόσο πολύ ψυχολογικά και δεν ξέρω πως να ξεκινήσω…

Και αυτό για κανέναν άλλο λόγο πέραν του ότι ο Γιώργος Περρής, ελάχιστα μεγαλύτερος από εμένα στην ηλικία, αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο εκείνο που το πάθος του για την τέχνη του και η αστείρευτη ενέργειά του για δουλειά, τον καθιστούν πραγματικό αρχιτέκτονα των ονείρων του…

Και όχι, δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω τον χαρακτηρισμό αυτό παρότι εγώ του τον αποδίδω. Θέλω απλώς και δημοσίως να τον ευχαριστήσω για τις δύο ολόκληρες ώρες παροχής θετικής ενέργειας και ελπίδας που μου χάρισε σε ένα κατά τα άλλα σύντομο διάλειμμά του από υποχρεώσεις μεταξύ Ελλάδας, Καναδά και ΗΠΑ.

Γιώργο καλωσήλθες και πάλι στην Ελλάδα. Ξέρω ότι υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που είσαι εδώ. Ο καινούριος σου live δίσκος. Μίλησέ μου λίγο γι΄ αυτό.

Ο δίσκος αυτός είναι για μένα ένας τρόπος να επανασυστηθώ στον κόσμο και να επαναπροσδιοριστώ μέσα από ένα ρεπερτόριο που πάντα αγαπούσα και από κομμάτια που μεγάλωσα μαζί τους. Τραγούδια συνθετών όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Γίαννης Μαρκόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης, Στέφανος Κορκολής, αλλά και του Θέμη Καραμουρατίδη και του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου και επίσης κάποια αγγλικά και γαλλικά κομμάτια που αγαπώ ιδιαίτερα. Επιπλέον είμαι πολύ χαρούμενος γιατί μου κάνουν την τιμή να τραγουδήσουν μαζί μου δυο πολύ καλοί μου φίλοι, ο Μάριος Φραγκούλης και η Dborah Myers. Και φυσικά το πιο σημαντικό ίσως για μένα είναι ότι την παραγωγή του δίσκου την έχει αναλάβει η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Η συνεργασία μου μαζί της ήταν για μένα ένα μεγάλο μάθημα επαγγελματισμού, πάθους, σεβασμού προς την τέχνη και το κοινό και απίστευτης γενναιοδωρίας.  Πραγματικά θα είμαι πάντα ευγνώμων στον μεγάλο αυτό ουρανό που μου έδωσε την ευκαιρία να τη γνωρίσω και να δουλέψω μαζί της.

Επειδή ακριβώς φημίζεται για τον επαγγελματισμό της, φαντάζομαι ότι δεν θα έβαζε οπουδήποτε την υπογραφή της. Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;

(Γέλια) Ίσως όντως κάτι να είδε, δεν ξέρω…  Όπως και να χει νοιώθω πολύ ευγνώμων που αυτό έγινε σε εμένα κι όχι σε κάποιον άλλον. Όσο για το πως προέκυψε η συνεργασία, δεν ξέρω τι να σου πω… Θα ήταν ιεροσυλία να ήθελα κάποιον άλλον σ΄ αυτή τη δουλειά. Γνωριστήκαμε πριν από κάποια χρόνια – εγώ την ήξερα από τη δουλειά της και ήταν από τα ινδάλματά μου – . Τη γνώρισα λοιπόν από κοντά και μέσα από την αγάπη, τη φιλία της και το γεγονός ότι με έβαλε στο σπίτι της, τη μυθοποίησα ακόμη περισσότερο. Γιατί καμιά φορά ξέρεις, γνωρίζεις ανθρώπους που θαυμάζεις και εύχεσαι τελικά να μην τους είχες γνωρίσει γιατί απομυθοποιούνται στα μάτια σου. Μου είπε λοιπόν μια μέρα: «πρέπει να κάνουμε κάτι καλό. Και για να γίνει θα βαθμολογούμε τα τραγούδια. Για να μπαίνει στο δίσκο θα πρέπει να παίρνει 10 με τόνο, θα πρέπει να μας ανατριχιάζουν όλα». Εύχομαι έστω σε κάποιο βαθμό να πετύχαμε αυτόν τον στόχο.

Μόλις λίγο καιρό πριν κυκλοφόρησες και ένα γαλλόφωνο δίσκο ξεκινώντας από τον Καναδά.

Ο δίσκος αυτός ήταν ένα όνειρο ζωής για μένα. Το μεγαλύτερό μου ίνδαλμα από μικρό παιδί, αν θες, ήταν η Νάνα Μούσχουρη. Ήθελα από τότε να ταξιδεύω από χώρα σε χώρα και να τραγουδάω από γλώσσα σε γλώσσα και δεδομένου ότι  η μητέρα μου είναι Γαλλίδα, και συνεπώς τα γαλλικά η μητρική μου γλώσσα, ένας γαλλικός δίσκος ήταν ό,τι πιο φυσικό και ό,τι πιο επόμενο. Η ιστορία αυτού του δίσκου είναι μαγική καθώς προέκυψε σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για μένα. Μόλις είχα φύγει από την τότε δισκογραφική μου εταιρεία κι από τον τότε μάνατζερ μου και ήμουν κάπως χαμένος δεδομένου ότι ήμουν και 23 χρονών. Ακριβώς την επόμενη μέρα λοιπόν, λαμβάνω ένα μήνυμα στο MySpace από έναν στιχουργό που συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους σε όλες τις γαλλόφωνες χώρες, ο οποίος μου είπε: «Έχεις πολύ ωραία φωνή. Αν αποφασίσεις να κάνεις ένα δίσκο στα γαλλικά θέλω να σου γράψω». Έτσι ξεκίνησε αυτή η περιπέτεια που κράτησε περίπου 4 χρόνια. Μου δόθηκε μέσα από όλο αυτό η ευκαιρία να συνεργαστώ με κάποιους ανθρώπους που δεν θα το πίστευα ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα. Όλοι όσοι έγραψαν είναι πολύ σημαντικοί και καταξιωμένοι δημιουργοί σε όλες τις γαλλόφωνες χώρες και όχι μόνο. Έχουν γράψει για παράδειγμα στη Celine Dion, τη Lara Fabian, τον Johny Hallyday  και σε άλλους μεγάλους ερμηνευτές.

Πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω, βλέπουμε ότι έχεις συνεργαστεί και με κάποιους από τους μεγαλύτερους Έλληνες δημιουργούς και μάλιστα σε ιδιαίτερα μικρή ηλικία. Πόσο άπιαστο είναι αυτό το όνειρο για ένα παιδί, να του προκύπτουν, η μία μετά την άλλη, τέτοιες συνεργασίες;

Εντελώς… Ηχογράφησα ένα ντέμο στα 17 μου το οποίο το έστελνα παντού. Χτυπούσα όλες τις πόρτες με την ελπίδα κάποτε να ανοίξει έστω μία. Κάποια στιγμή, λίγο πριν κλείσω τα 18, κάποιος με πήγε στον κύριο Μίμη, και τον λέω έτσι γιατί τον αισθάνομαι οικογένειά μου, ο οποίος με βάφτισε επαγγελματία τραγουδιστή. Με ανέβασε σε μια μεγάλη σκηνή και μου έμαθε πόσο σκληρά πρέπει να δουλεύω έστω γι΄ αυτόν τον ελάχιστο μισθό που έπαιρνα τότε. Και βέβαια αργότερα όπως είπες συνεργάστηκα με σημαντικούς συνθέτες όπως ο Γιάννης Σπανός και ο Στέφανος Κορκολής, ο οποίος έγραψε και τον πρώτο μου δίσκο. Πραγματικά έχω υπάρξει πολύ τυχερός. Το νοιώθω αυτό. (γέλια)

Ακούγοντάς σε, όλοι το ίδιο πιστεύουμε. (γέλια) Θέλω να σε ρωτήσω ωστόσο εάν έχεις εισπράξει και κάποια άρνηση στις πόρτες που κατά καιρούς χτύπησες.

Όχι μία, πολλές. Ακόμη και τώρα υπάρχουν πάρα πολλές κλειστές πόρτες. Τότε δε ήταν η εποχή που όλα εκείνα τα talent shows ήταν στη μόδα και όλοι με πίεζαν να πάω, κάτι που δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να κάνω.  Με χαρακτήριζαν αυτοκαταστροφικό λέγοντάς μου ότι εκείνος είναι ο μόνος δρόμος για να πετύχω. Εγώ ήθελα να ακολουθήσω τον παλιό κλασσικό τρόπο, να διανύσω ένα – ένα όλα τα βήματα προς τα εκεί που ήθελα. Βέβαια κανείς ποτέ δεν μπορεί να σου πει ότι αυτό είναι το σωστό. Εγώ επέλεξα ένα δρόμο γεμάτο αμφιβολία. Έμαθα να κοιμάμαι και να ξυπνάω με αμφιβολία. Γιατί δυστυχώς ποτέ δεν ξέρεις αν η απόφαση που παίρνεις είναι τελικά η σωστή.

Παρά τις όποιες αμφιβολίες, φαίνεται πως μάλλον είσαι στο σωστό δρόμο. Θέλω να μου πεις ποιοι παράγοντες θεωρείς ότι συνετέλεσαν στο να είσαι στο σημείο που είσαι τώρα και σε ποιο βαθμό ο καθένας.

Σίγουρα πρώτα μπαίνει το ταλέντο. Αν δεν υπάρχει αυτό… τί να μιλάμε;; Είναι ο πυρήνας από τον οποίο ξεκινάς. Στη συνέχεια νομίζω ότι είναι η ειλικρίνεια απέναντι στους άλλους, στον εαυτό σου και στην τέχνη σου. Μετά μπαίνει η δουλειά και η δουλειά και η δουλειά… και λίγη δουλειά ακόμα… Είναι η κινητήριος δύναμη που μαζί με το ταλέντο σε σπρώχνει να κάνεις όλο και καλύτερα πράγματα. Σίγουρα παίζει ρόλο και το σωστό timing. Πολλές φορές τυχαίνει να βρίσκεσαι στη σωστή θέση τη σωστή χρονική στιγμή και σου συμβαίνουν κάποια πράγματα που αλλιώς δεν θα είχαν συμβεί. Εγώ το ξαναλέω, πραγματικά αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός. Σαν κάποια δύναμη εκεί πάνω να με προστατεύει…

Δεδομένου ότι δραστηριοποιείσαι καλλιτεχνικά και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, πόσο εύκολο είναι σ΄ αυτό το συνεχές πήγαινε – έλα και σ΄ αυτή τη συνεχή εναλλαγή καταστάσεων, να βρεις το προσωπικό σου στίγμα, τον εαυτό σου;

Πραγματικά δεν είναι καθόλου εύκολο. Απαιτεί μεγάλη πειθαρχία και τρομακτική οργάνωση του χρόνου.  Το γεγονός ότι συνεχώς ταξιδεύω με κάνει να έχω την τύχη να αντλώ στοιχεία από διαφορετικούς πολιτισμούς. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι εγώ χάνω τον εαυτό μου έτσι. Ο εαυτός μου το ζει και το θέλει αυτό το πράγμα. Σίγουρα απαιτεί θυσίες γιατί δεν περνάω αρκετό χρόνο με ανθρώπους που αγαπώ.  Έτσι έχω μάθει όμως να ζω. Άλλωστε δεν έχω κρύψει ποτέ ότι είμαι φιλόδοξος, ότι θέλω να πετύχω σ΄αυτό που κάνω και δουλεύω σκληρά γι΄αυτό. Και ξέρεις, όσο κυκλοφορώ στον Καναδά και στην Αμερική, όπου δεν έχουν ως εθνικό σπορ την κριτική, νιώθω όμορφα γιατί σέβονται αυτή την προσπάθεια. Θα ήμουν αχάριστος αν γκρίνιαζα. Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων που μου συμβαίνει αυτό γιατί αυτό είναι που πάντα ήθελα.

Με τον εαυτό σου λοιπόν τα βρίσκεις. Με τους υπόλοιπους; Πως αυτοπροσδιορίζεται ο Γιώργος ως φίλος ή σύντροφος;

Κατ΄ αρχάς δεν έχω πάρα πολλούς φίλους. Μετριούνται στα μισά δάχτυλα του ενός χεριού. Οι άνθρωποι αυτοί σέβονται αυτό που  κάνω, γνωρίζουν πολύ καλά τον τρόπο ζωής μου, και ότι δεν μπορώ να υπάρχω ως φυσική παρουσία στην καθημερινότητά τους. Ξέρουν όμως πως για οτιδήποτε συμβεί είμαι πάντα στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής όπου κι αν βρίσκομαι. Στο κομμάτι της προσωπικής μου ζωής, τα πράγματα είναι δύσκολα καθώς δεν γίνεται η σχέση σου να σε ακολουθεί όπου πας. Προς το παρόν επειδή ούτως ή άλλως είμαι ελεύθερος, δεν με καίει και τόσο πολύ. (γέλια)

Κατά πόσο το είδος και το ύφος της δουλειάς σου, σου επιτρέπουν να είσαι ένας καθημερινός εικοσιεννιάρης;

Καταλαβαίνω τι λες… Κοίτα όλα αυτά, φοιτητική ζωή, τρέλες κλπ., εγώ δεν τα έζησα γιατί δούλευα από πολύ μικρός. Όμως δεν το είδα ποτέ σαν θυσία. Ήταν αυτό που ήθελα και μου έδινε ενδεχομένως πολύ μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να ξενυχτούσα σε διάφορα πάρτι όπως έκαναν πολλοί συνομήλικοί μου.  Ποτέ δεν το έκανα αυτό το πράγμα. Αν μιλήσουμε για το σήμερα σίγουρα υπάρχουν φορές που ξεσπάω κι εγώ με το δικό μου τρόπο. Ούτως ή άλλως ποτέ δεν ήμουν ο τύπος του ατελείωτου κλάμπινγκ. Εγώ ας πούμε θα φέρω τους φίλους μου στο σπίτι, θα ετοιμάσω ένα τεράστιο γεύμα γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι και θα το ευχαριστηθούμε. Επίσης ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του τρόπο να ξεσπάσει συναισθηματικά και να ηρεμεί. Εγώ όταν το χρειάζομαι θα κατέβω στη θάλασσα κοντά στο σπίτι μου, θα βγάλω τα γυαλιά μου (έχω υψηλό βαθμό μυωπίας), θα περπατήσω στην παραλία και το  μόνο που θα βλέπω θα είναι το μπλε της θάλασσας κι εκείνο του ουρανού, που  δεν θα τα ξεχωρίζω καν. Και είμαι ευτυχισμένος. Και βέβαια το απόλυτο ξέσπασμα είναι όταν βρίσκομαι επί σκηνής και κάνω αυτό που κάνω. Είναι μια λύτρωση τεράστια…

Μετά από τέτοιες στιγμές ξεσπάσματος και λύτρωσης, όταν επιστρέφεις, τί είναι αυτό που ονειρεύεσαι;

Άπειρα πράγματα! Το μεγαλύτερό μου αν θέλεις όνειρο είναι να μπορέσω να αφήσω κάποια τραγούδια ως κληροδοτήματα στον κόσμο,στις επόμενες γενιές, όπως έχω κι εγώ κάποια αγαπημένα παλιά τραγούδια που μου άλλαξαν τη ζωή. Εκτός από αυτό υπάρχουν εκατομμύρια πράγματα μικρότερα και μεγαλύτερα που δεν έχει νόημα να τα απαριθμήσω. Σίγουρα να συνεχίσω να τραγουδάω στον κόσμο, σε άλλες χώρες, σε άλλα θέατρα…

Υπηρετείς ένα είδος μουσικής που σε τοποθετεί μοιραία σε μία συγκεκριμένη θέση απέναντι στα μέσα. Από μία άποψη είσαι ευνοημένος καθώς υπάρχει ένας σεβασμός στο πρόσωπό σου, από την άλλη όμως αδικημένος καθώς δεν προβάλλεται επαρκώς το έργο σου.

Παρακολουθώντας  ανθρώπους που θαύμαζα από παιδί διαπιστώνω ότι όταν κάνεις μια τέτοια πορεία σίγουρα απαιτείται περισσότερος χρόνος και υπομονή απ΄  ό,τι σε πορείες καλλιτεχνών που κινούνται σε άλλα είδη. Δεν έχω καμία προσωπική πικρία απέναντι στα μέσα. Παρατηρώ όμως ότι γενικά στην Ελλάδα έχουμε χάσει λίγο την ισορροπία απέναντι στο τι προβάλλουν. Πιστεύω πραγματικά ότι πρέπει να προβάλλονται τα πάντα. Δεν μπορεί να υπάρχει μόνο η υψηλή κουλτούρα αλλά ούτε και μόνο το αντίθετο. Δεν έχω λοιπόν κανένα αποθημένο. Την πορεία μου την κάνω ούτως ή άλλως. Και ξέρεις ποιο είναι το πιο οξύμωρο; Ότι παρατηρώντας τις πωλήσεις των καλλιτεχνών διαπιστώνεις ότι οι πιο εμπορικοί καλλιτέχνες ήταν ακριβώς αυτοί. Ποιος συνθέτης έχει πουλήσει περισσότερους δίσκους από το Μάνο Χατζιδάκι ή το Μίκη Θεοδωράκη; Αλλά και οι τραγουδιστές, όπως για παράδειγμα η Χάρις Αλεξίου ή η Άλκηστις Πρωτοψάλτη, για να μη μιλήσω για τη Νάνα Μούσχουρη που είναι η πιο εμπορική τραγουδίστρια όλων των εποχών παγκοσμίως.

Δεν μπορεί όμως αυτή η στάση να σ΄ αφήνει απολύτως αδιάφορο…

Εντάξει, σίγουρα κάποιες φορές απογοητεύομαι όταν κάποιοι σταθμοί δεν παίζουν τα τραγούδια μου ή που κάποιες εφημερίδες και περιοδικά δεν με στηρίζουν αρκετά. Αλλά αυτό δεν με σταματάει φυσικά ούτε μπορώ να αλλάξω αυτό που κάνω ώστε να υπάρχω σε περισσότερα μέσα.  Με όσους δημοσιογράφους πάντως μιλάω, βλέπω ότι εκτιμούν αυτό που κάνω. Μία φορά μόνο στην  Ελλάδα, όταν βγάλαμε το γαλλικό δίσκο, ένας γνωστός δημοσιογράφος αρνήθηκε να προχωρήσουμε σε μια συνέντευξη με το πρόσχημα ότι δεν του αρέσει αυτό που κάνω. Και αυτό υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες θα το σεβόμουν. Αλλά με δεδομένο ότι ένας Έλληνας πάει και κάνει κάτι έξω, νομίζω ότι οφείλουμε να τον στηρίξουμε λίγο έστω και μόνο από αίσθηση πατριωτισμού. Είναι μία και μοναδική εξαίρεση που έτυχε και με πλήγωσε. Και ξέρεις γιατί; Γιατί την ίδια περίοδο στον Καναδά συνάντησα την ακριβώς αντίθετη συμπεριφορά. Τα καναδέζικα media ήταν απίστευτα δεκτικά παρότι εκεί δεν με ξέρει ακόμη κανείς. Υπάρχω στον Καναδά μόλις μερικούς μήνες και παρ΄ όλα αυτά το single του δίσκου, ψηφίστηκε ως το τρίτο καλύτερο τραγούδι της χρονιάς στις γαλλόφωνες χώρες με 73.000.000 ψήφους. Και δεν το λέω για να το πω. Πάλευα ανάμεσα σε ονόματα όπως η Patricia Kaas, η Celine Dion…

Ομολογουμένως εντυπωσιακό και συγχαρητήρια. Κλείνοντας μίλησέ μου λίγο για επόμενά σου σχέδια.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα πέφτω κυριολεκτικά με τα μούτρα στην προώθηση του live δίσκου γιατί είμαι πραγματικά περήφανος γι΄ αυτόν και θέλω να τον μάθει όσο περισσότερος κόσμος γίνεται. Ήδη κανονίζουμε μια παρουσίαση – συναυλία στον Ιανό αρχές Φεβρουαρίου. Στο μεταξύ πηγαινοέρχομαι στον Καναδά παρουσιάζοντας το γαλλικό δίσκο, του οποίου η προώθηση συνεχίζεται και με επιπλέον συναυλίες ενώ στο μεταξύ έχουμε κανονίσει μία ακόμη σειρά συναυλιών για το φθινόπωρο του 2013. Ταυτόχρονα ηχογραφώ έναν αγγλικό δίσκο στην Αμερική ο οποίος θα κυκλοφορήσει μέχρι τις αρχές του 2014. Ταυτόχρονα (γέλια) έχουμε μαγνητοσκοπήσει την τελευταία συναυλία μου στο Μόντρεαλ η οποία θα κυκλοφορήσει στην τηλεόραση του Καναδά και σκεφτόμαστε να κυκλοφορήσουμε κάποια αποσπάσματα και στο εμπόριο. Μπαίνω επιπλέον ήδη σιγά σιγά στην διαδικασία να ψάχνω τα τραγούδια του επόμενου ελληνικού δίσκου μου και… συναυλίες, συναυλίες, συναυλίες… εδώ, στον Καναδά, στην Τουρκία, σε διάφορες χώρες. Δόξα το Θεό έχω πολλά σχέδια.

Φορτωμένο το λιγότερο θα το χαρακτήριζα αυτό το πρόγραμμα (γέλια) οπότε θέλω ειλικρινά να σε ευχαριστήσω για το χρόνο που μας αφιέρωσες και οπωσδήποτε να ευχηθώ καλή επιτυχία που φαντάζει βέβαια δεδομένη.

Εγώ σε ευχαριστώ πολύ. Και να ευχηθώ με τη σειρά μου καλή επιτυχία σ΄ αυτό που κάνετε!  Να σκίσετε γιατί πραγματικά αξίζει να υπάρχει αυτή η πλευρά της δημοσιογραφίας που είναι η αληθινή και η ουσιαστική. Πραγματικά μπράβο!!

Να ευχηθώ επίσης σε όλο τον κόσμο καλή χρονιά και να έχει το κεφάλι ψηλά! Στο χέρι μας είναι να ανατρέψουμε και να αναστρέψουμε όλες τις δυσκολίες. Και πάνω απ΄ όλα να μην ξεχνάμε τι είναι αγάπη. Είναι η μοναδική πηγή ενέργειας, ισορροπίας, απόδειξη πραγματικής ευφυίας. Είναι το μόνο πράγμα που μας ωθεί να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και είναι ό,τι πιο ουσιώδες και αιώνιο υπάρχει..!!

Θάνος Βάγιος

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.