ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Κική Ψαράκη: ‘Γυναίκα είμαι…θα περάσει»

Γεννάω όν, Κομμάτι απ’ την πηγή της ζωής…

Μου δίνεις

πόνο…

Αυτοαποκαλείσαι πολυγαμικό…

Αρσενικό, κατακτητής…

Σ’ εσένα μιλάω, Είμαι η πηγή της ζωής, και του έρωτα…

Είμαι Γυναίκα!

kiki 4

Η Θεατρική Ομάδα “ In Bocca Al Lupo” παρουσιάζει το έργο « Γυναίκα είμαι, θα περάσει…»

Ξεκινάω με λόγια από την παράσταση που παίζεται τις τελευταίες δύο Τρίτες στο Cabaret Voltaire (Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο) και θα συνεχίσει και για τρείς Τρίτες ακόμα,στις 25 Μαρτίου, 1 Απριλίου και 8 Απριλίου στις 21.00 και έπειτα για μια παράσταση στη Θεσσαλονίκη, άγνωστης ημερομηνίας προς το παρόν.

Ποια είναι η θέση της γυναίκας σήμερα τελικά; Είναι ακόμα υπό του ανδρός; Είναι υπερβολική, ευαίσθητη και «παθιάρα»;

Με κείμενα της Κικής Ψαράκη και την σκηνοθετική επιμέλεια της Ζηνοβίας Κανελλοπούλου, παρουσιάζονται μέσα σε μια ώρα διαφορετικές σύντομες ιστορίες γυναικών που μέσα από τη ζωή και τις επιλογές τους, σαρκάζονται, λυπούνται, χαίρονται, κλαίνε, ελπίζουν, αστεϊζονται και τραγουδούν. Μέσα σ’αυτό το σύντομο διάστημα δίνεται ένα πολύ σημαντικό μήνυμα από τη γυναίκα, τη «χαζή», την «εύπιστη», την «ερωτιάρα», την ομοφυλόφιλη, την παντρεμένη με παιδιά, την εργαζόμενη…τη γυναίκα στο σύνολο της. Λαμβάνεται μια αλήθεια, πικρή ενδεχομένως, με ιδιαίτερο χιούμορ και κλείνει αφήνοντας μια αφύπνηση για άνδρες και γυναίκες με μια αίσθηση ευχάριστη, μιας και στην παράσταση είναι άπλετο το κωμικό στοιχείο.

Χαμογελαστή συναντώ μετά την ηθοποιό-σεναριογράφο και φίλη Κική Ψαράκη η οποία ήταν ευχαριστημένη με την ανταπόκριση του κοινού, μιας και είχε άγχος γιατί όλα (σκηνικά, πρόβες) έγιναν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κάθεται στο τραπέζι μας και κάνουμε μια όμορφη κουβεντούλα πάνω στο θέμα ΓΥΝΑΙΚΑ, εμπνευσμένοι από την παράσταση….

«Γυναίκα είμαι…θα περάσει». Τι σε ενέπνευσε να γράψεις  το σενάριο για ένα αμφιλεγόμενο ρατσιστικό θέμα;

Πολλά από τα κομμάτια είναι αυτοβιογραφικά, είτε από τη δική μου ζωή, αλλά και από ζωές ανθρώπων απ’το κοντινό μου περιβάλλον….από τη μητέρα μου, από  συγγενείς και φίλες μου , γενικότερα από γυναίκες που ἐχουν ταλαιπωρηθεί από τους άνδρες στη ζωή τους, και οι οποίες έχουν κάνει λάθος επιλογές γιατί έτσι προστάζει η κοινωνία. Δυστυχώς εν έτει 2014 η γυναίκα πρέπει να ακολουθεί κάποιους συγκεκριμένους κανόνες, ένα πρότυπο, που δυστυχώς δεν έχει αλλάξει από παλιά και δεν ξέρω και πότε θ’αλλάξει αυτό το κατεστημμένο, ότι οι γυναίκες πρέπει να έχουνε σχέση γιατί αν είναι μόνες τους είναι δακτυλοδεικτούμενες και κάτι δεν πάει καλά, ναπαντρεύονται, να κάνουνε παιδιά και να ξεχνάνε ο,τι άλλο μπορεί να συνεπάγεται η ζωή…

kikh 3

Οπότε θέλησες μέσα από αυτή την παράσταση να εκφράσεις το «παράπονό»σου ;

(Το σκέφτεται) Ναι. Γιατί οι γυναικείοι ρόλοι παρόλο που έχουν κωμικά στοιχεία, υπάρχει μια πίκρα σε όλες τις γυναίκες , όπως η πρώτη γυναίκα που βγαίνει με τη ρόμπα και ψάχνει με αγωνία να βρεί σύντροφο στη ζωή της και ακολουθεί τις συμβουλές φίλων που προστάζουν να είναι πιο αδύνατη, να συμπεριφέρεται διαφορετικά από τον χαρακτήρα της, να αλλάξει δηλαδή, ώστε να γίνει αποδεκτή. Και η γυναίκα η οποία είναι ερωτευμένη και ερωτεύεται συνεχώς, είναι μια ανασφαλής γυναίκα που θεωρεί ότι πρέπει να είναι συνεχώς με κάποιον για να είναι καλά και η άλλη γυναίκα που καταπιέζεται και κάνει κάποια λάθη στη ζωή της γιατί ΠΡΕΠΕΙ να κάνει οικογένεια. Όλες οι γυναίκες της παράστασης, ναι, έχουνε μια πίκρα…ένα παράπονο.

Ως θεατής, παρατήρησα ότι βασίστηκες στο κωμικό στοιχείο για να περάσεις το «παράπονο»αυτό και άλλα σοβαρά μηνύματα. Πως κι έτσι;

Για μένα το χιούμορ είναι το Α και το Ω στη ζωή. Προσπαθώ ακόμα και τις πιο δύσκολες καταστάσεις να τις αντιμετωπίζω με αισιοδοξία και χιούμορ, γιατί ουσιαστικά τα πιο σοβαρά και τα πιο βαριά  πράγματα, για μένα, λέγονται με χαμόγελο.

Αυτά που λέγονται με πολύ κλάμα και πολύ οδυρμό ή μοιρολατρεία δεν είναι σοβαρά, αλλά προσπαθούν να τα κάνουμε σοβαρά. Και ήθελα έτσι να δείξω ότι εμείς οι ίδιες οι γυναίκες αυτοσαρκαζόμαστε για τις επιλογές μας, τη ζωή μας .

kiki1

Παρόλο που ζούμε σε μια εποχή πιο «ανοιχτόμυαλη» και εξελιγμένη, 2014 γαρ, δεν έχει αλλάξει τίποτα; Η νοοτροπία, δηλαδή ο τρόπος αντιμετώπισης της γυναίκας, θεωρείς πως παραμένει ίδια;

Πιστεύω πως ουσιαστικά παραμένει ίδια, γιατί παρόλο που όλες σχεδόν οι γυναίκες εργάζονται και αναγκάζονται πλέον και να δουλεύουνε γιατί είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα, αλλά παρά τη χειραφέτηση της γυναίκας η νοοτροπία που είμαστε ποτισμένοι μέχρι σήμερα από γονείς και παππούδες μας, ότι το παν και ο προορισμός του ανθρώπου είναι η οικογἐνεια και ὀτι μόνο έτσι ολοκληρώνεσαι σαν άνθρωπος και αν μείνεις μόνος στη ζωή και είσαι καλλιτέχνης κάτι δεν πάει καλά με σένα, ότι είσαι ανώριμος μια ζωή, ότι δεν έκανες σωστές επιλογές, ότι πρέπει να σπουδάσεις πρώτα, αλλά μετά να παντρευτεἰς και να κάνεις παιδιά. Και αυτό δεν αλλάζει. Και αυτό φαίνεται κιόλας και από το γεγονός ότι πολλοί λένε πως για τα διαζύγια ευθύνονται κυρίω ς οι γυναίκες , γιατί και καλά η χειραφέτηση της γυναίκας οδήγησε στα διαζύγια. Το θέμα είναι ότι δε δέχονται μια γυναίκα να υπερασπίζει τον εαυτό της και να θέλει να απαιτήσει τα δικαιώματά της. Οπότε αυτομάτως η ζυγαριά έχει χαλάσει μάλλον…δεν γέρνει! (γέλια)

Επομένως αντί να πηγαἰνουμε μπροστά μένουμε στάσιμοι…

Ακριβώς.

Ρε Κική μου, θεωρείς όμως ότι και σεις υποστηρίζετε έμπρακτα την χειραφέτησή σας σήμερα ή κάπου το χάνετε και εσείς οι ίδιες;

Νομίζω κάπου το χάνουμε κι εμείς. (γέλια) Πέρα απ’όλα αυτά που λέμε ότι οκ έχουμε αποκτήσει δικαιώματα ότι θέλουμε περισσότερο σεβασμό από τους άνδρες, η γυναίκα καλώς ή κακώς, είτε γίνει μάνα είτε δε γίνει γεννιέται μητέρα. Οπότε αυτομάτως είμαστε πάντα αυτές που θα έχουμε την ανησυχία για τους άλλους, είμαστε πάντα αυτές που θα τρέξουμε, εκείνες που θα είμαστε «από πίσω», οι αφανείς ήρωες, μπορεί να ακούγεται πως ξυπνάμε πολύ τις γυναίκες (γέλια).

Αν είχες να δώσεις μια συμβουλή σε μια γυναίκα ή ας πούμε μια κοπέλα, που στα 18 της φεύγει από το σπίτι με τις αντιλήψεις που της έχουν γαλουχήσει από το περιβάλλον της, για να στηριχθεί στα πόδια της, ποια θα ήταν;

Το βασικό είναι να έχει πίστη στον εαυτό της, διότι αν εσύ δεν είσαι καλά με τον εαυτό σου δεν ολοκληρώνεσαι σαν άνθρωπος και επομένως όλες οι επιλογές θα είναι λάθος. Η μοναξιά τελικά είναι ένα παραμύθι. Μέσα από τη μοναξιά μπορείς να γίνεις πολύ δημιουργικός και η μοναξιά εν τέλει είναι επιλογή. Τέλος να είναι ειλικρινής. Δυστυχώς δεν είμαστε ειλικρινείς πολλές φορές με τον εαυτό μας, όχι με τους άλλους. Αν καταφέρουμε να το πετύχουμε και με τον εαυτό μας θα είμαστε ευτυχισμένες.

kiki 2

Και να βάλουν και προτεραιότητες στα θέλω τους να υποθέσω;

Μα ναι. Γι’αυτό λέω πως αν έχεις πίστη στον εαυτό σου, δεν κάνεις σκόντο. Βέβαια για να προχωρήσεις στη ζωή και να έχεις ανθρώπους δίπλα σου δε μπορείς να είσαι κάθετος και να λες αυτό το θέλω μου τελείωσε, θα υποχωρήσεις σε κάποια θέματα, αλλά άμα ξέρεις πολύ καλά τι θέλεις  και το υπερασπιστείς θα είσαι ευτυχισμένος και πάλι θα υπάρχουν άνθρωποι που αν είσαι ο εαυτός σου θα σταθούν δίπλα σου. Είναι ψέμα το ότι πρέπει να γίνω κάτι για να μην είμαι μόνη. Θα είναι δίπλα σου αυτοί που αξίζει να είναι.

Μάλιστα φίλη…καλά μας τα λες! Ωστόσο, ας κλείσουμε με δυο λόγια για τους συντελεστές της παράστασης τους οποίους λατρεύεις όπως έχω καταλάβει (γέλια)

Φυσικά! (γέλια) Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους συντελεστές.. Τη Ζηνοβία Κανελλοπούλου που ανέλαβε να σκηνοθετήσει το έργο σε 20 μέρες, εύχομαι να μην την απογοητεύσαμε.. Τη Χαριτωμένη Γκουράσα (με την οποία είμαστε μαζί και στο παιδικό) για την επιμονή της να ανεβάσω κείμενά μου και την εμπιστοσύνη που μου έδειξε. Την αγαπημένη μου ξαδερφούλα Ελένη Φαλατάκη που την έριξα στα βαθειά κι όχι μόνο δεν πνίγηκε αλλά μας απέδειξε ότι με ένα χαμόγελο όλα τα βγάζεις πέρα.. Και πιο πολύ απ’όλους τον μοναδικό άντρα της παρέας το Νάσο Μαζαράκο που τον ταλαιπώρησα και τον κούρασα, δεν είναι λίγο να κάνεις φώτα – ήχους και ταυτόχρονα να παίζεις! Τον Ηλία Πετρογιάννη (τον Ηλία μου) για την υπέροχη  μουσική του φινάλε, την Κωνσταντίνα Δημοπούλου & τη μικρή της Μικαέλα για τη συμμετοχή τους στο βίντεο, και τη Σταυρούλα Κουφού για τη φωνή της στις ηχογραφήσεις. Όλοι οι συντελεστές είμαστε φίλοι χρόνια! Αν δεν παιδέψεις το φίλο σου τότε ποιον;;

*Την Κική Ψαράκη επίσης μπορούμε να τη δούμε στην παιδική παράσταση «Οι 12 θεοί του Ολύμπου» σε σκηνική σύνθεση του Νίκου Καμτσή.

Περικλής Καραχάλιας

 

 

Περικλής Καραχάλιας
peris.karach@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.