[ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ] Κωνσταντίνος Ζέρβας: Κάθε μέρα που η Θεσσαλονίκη δεν έχει μετρό χάνει 3.000.000 €

Ο Κωνσταντίνος Ζέρβας, Αντιδήμαρχος Ποιότητας Ζωής και υπεύθυνος για θέματα Αθλητισμού Θεσσαλονίκης, υποδέχεται το Roadstory.gr στο νέο του γραφείο επί της οδού Κλεάνθους.

zervas11-1

Κ. Ζέρβα, δεδομένης της πίεσης που υφιστάμεθα όλοι, κατά πόσο οι δράσεις του Δήμου μπορούν να απαλύνουν την κατάσταση; Και ποιες είναι αυτές;

Προσπαθούμε να καλύψουμε δύο πλευρές δραστηριοτήτων, αυτές που έχουν να κάνουν με την καθημερινή εξυπηρέτηση των αναγκών της πόλης, δηλαδή υπηρεσίες τις οποίες οφείλουμε να παρέχουμε και αυτές που «απαιτούν» τη συμμετοχή των πολιτών, είτε με τη μορφή της γειτονιάς, είτε του οργανωμένου εθελοντισμού, είτε των χορηγιών από επιχειρηματίες που καλούνται να βοηθήσουν. Μάλιστα, το τελευταίο είναι αναγκαίο, καθώς είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκταμιευτούν χρήματα, στην περίπτωση που υπάρχουν, ώστε να καλυφθούν τα έξοδα μιας δράσης που πρόκειται να γίνει για παράδειγμα σε αρκετούς μήνες. Ένας χορηγός μπορεί να συνεισφέρει πολύ πιο εύκολα, άμεσα και αποτελεσματικά. Φυσικά, μιλάμε για μικρά ποσά ή για χορηγίες προσφοράς προϊόντων, τα οποία κρίνονται απαραίτητα, ώστε να θεωρηθεί μια δράση πετυχημένη.

Ο δικός σας τομέας κρίνεται ενεργητικός, πραγματοποιεί δράσεις δίνοντας ερεθίσματα στους πολίτες. Πιστεύετε ότι είναι θέμα χαρακτήρα η επίτευξη αυτών;

Νομίζω πως ναι. Παρόλα αυτά δεν είναι μόνο ο δικός μου χαρακτήρας αλλά και όσων είναι γύρω μου. Ξεκινάμε από την κορυφή που είναι ο δήμαρχος κι ακολουθούμε όλοι εμείς, ο περίγυρος μας, οι παρέες μας, ακόμη και οι άνθρωποι από την τοπική κοινωνία που μας προτείνουν διάφορες ιδέες και δράσεις.

Ποιες είναι οι δράσεις που τρέχουν αυτό το διάστημα;

Ο τομέας ευθύνης μου στο Δήμο κινείται σε δύο τομείς. Ο ένας είναι το πράσινο, το περιβάλλον και ο άλλος είναι ο αθλητισμός. Το προηγούμενο διάστημα είχαμε τον αγώνα ράγκμπι που έγινε στην πλατεία Αριστοτέλους, όπου ουσιαστικά διαμορφώθηκε όλη η πλατεία σε χώρο πρασίνου και ήταν ένας συνδυασμός αθλητισμού και πρασίνου, του κομματιού, δηλαδή που έχει να κάνει με τη διαχείριση του αστικού περιβάλλοντος. Επίσης, σε συνεργασία με τη ΜΚΟ Παράλλαξη μεταμορφώσαμε έναν εγκαταλελειμμένο χώρο parking και εναπόθεσης μπαζών σε πάρκο.

Το ράγκμπι είναι ένα άθλημα όχι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα. Ανταποκρίθηκε ο κόσμος στον αγώνα της Πλατείας Αριστοτέλους;

Νομίζω ότι ο κόσμος χάρηκε περισσότερο το «πρασίνισμα» της πλατείας και όχι τόσο τον αγώνα. Όντως είναι ένα ξένο άθλημα, που όμως ταιριάζει στον Έλληνα γιατί έχει σκουντήματα, ένταση!

zervas4Πιστεύετε ότι οι Έλληνες είναι βάρβαροι;

Δεν ξέρω πως το εννοείτε! Αλλά χαριτολογώντας θα έλεγα ότι κάποιο στοιχείο… βαρβαρότητας το ‘χουμε και μας αρέσει (γέλια!). Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι αγαπούν το ποδόσφαιρο και όχι το μπάσκετ, για παράδειγμα, που έχει δώσει τόσες διακρίσεις στη χώρα αλλά και στην πόλη μας. Και αυτό γιατί το ποδόσφαιρο είναι πιο «άγριο» κι έτσι …μακράν δημοφιλέστερο.

Τοποθετείτε και τον εαυτό σας μέσα στην κατηγορία των βαρβάρων;

Αν πούμε ότι βαρβαρότητα είναι η συμμετοχή σε μια ποδοσφαιρική κερκίδα και ένα σύνθημα κατατάξτε με στους «ανήσυχους ‘Ελληνες» (γέλια!).  Έζησα σχεδόν όλη μου τη ζωή στα γήπεδα και στην παρακολούθηση της ομάδας που αγαπώ. Ο αθλητισμός και το γήπεδο είναι ένα κομμάτι της ζωής μου, όχι με την έννοια της βαρβαρότητας, βέβαια, αλλά με την έννοια του πάθους και της αγάπης.

Επομένως, να υποθέσω ότι κριτήριο για την ανάθεση της συγκεκριμένης αντιδημαρχίας ήταν ο χαρακτήρας σας;

Αυτό δεν το ξέρω, καλύτερα να ρωτήσετε το Γιάννη Μπουτάρη. Πάντως …μάλλον τον ανέχεται (γέλια!).

Εσείς δεν ξέρετε γιατί σας επέλεξε;

Όταν πέφτει το τηλεφώνημα που σε καλεί να αναλάβεις ένα αξίωμα δεν ξέρεις τι θα είναι. Θα μπορούσε να μου αναθέσει τον πολιτισμό, καθώς έχω ασχοληθεί με αυτό ή ένα τεχνικό τομέα που είναι το επάγγελμά μου. Τελικά, μου ανέθεσε ένα μίγμα από αυτά, θεωρώντας ίσως ότι μπορώ να τα διεκπεραιώσω με αποτελεσματικά, έχοντας μια αίσθηση του τι μπορεί να γίνει στην πόλη! Νομίζω πως αυτά ήταν τα κριτήρια του, αλλά δεν είναι κι εύκολο να μπεις στο μυαλό του Γιάννη Μπουτάρη!

zervas5

Σε ό,τι αφορά στις δράσεις του δήμου, σε πρόσφατο άρθρο σας διάβασα ότι πρέπει οι πολίτες να υπογράψουμε ένα πράσινο κοινωνικό συμβόλαιο. Πιστεύετε ότι είμαστε διατεθειμένοι να το κάνουμε;

Λένε ότι έχει άδικο όποιος έχει νωρίς δίκιο! Ίσως πρέπει να ωριμάσουμε κι άλλο. Πλέον έχω μια σαφή άποψη γι’ αυτό που από τη μια πλευρά θέλουμε για την πόλη μας και αυτό που τελικά μπορούμε να κάνουμε. Το δεύτερο στάδιο της υλοποίησης έχει να κάνει με την  ουσιαστική δέσμευση του καθενός από εμάς σε ό,τι αφορά στις συμπεριφορές και τις υποχρεώσεις. Η πολιτεία, ο Δήμος, αυτός που διοργανώνει κάτι, έρχεται, το ετοιμάζει, το συντηρεί κι εμείς καλούμαστε να το ενσωματώσουμε στην καθημερινότητά μας, υιοθετώντας μια διαφορετική στάση ζωής. Το σημαντικό είναι να συμμετέχουμε κι εμείς, να προτείνουμε, να βοηθάμε στην υλοποίηση αλλά και στη συντήρηση, να προάγουμε αυτό που συμβαίνει. Το πράσινο συμβόλαιο έχει να κάνει με τις συνήθειες του καθενός, δηλαδή, να κάνουμε ανακύκλωση, να διαχειριζόμαστε σωστά το νερό, να μη χρησιμοποιούμε ιδιωτικά μέσα μετακίνησης. Επίσης, να κάνουμε πολύ καλή χρήση του δημοσίου χώρου, που δυστυχώς θεωρούμε πάντα ότι είναι η… αυλή του γείτονα, το έχουμε σαν κάτι ξένο προς εμάς. Κάποιος έχει ένα μικρό παρκάκι απέναντί του και πετάει εύκολα το τσιγάρο του εκεί, ή πηγαίνει με το κατοικίδιό του για να κάνει τις ανάγκες του και δεν μαζεύει τις ακαθαρσίες.

Εδώ θα ήθελα να αναφερθούμε στη νέα παραλία και στο ότι κάποιοι ήδη φρόντισαν να «στιγματίσουν» το έργο.

Είναι πολύ σημαντικό να ολοκληρώνεται ένα μεγάλο έργο σε μία πόλη που «πάσχει» από υποδομές μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την χώρα και τους πολίτες. Η Νέα Παραλία δεν είναι μόνο ένα έργο που θα απολαμβάνουν οι Θεσσαλονικείς και όλοι οι επισκέπτες της πόλης μας, αλλά και ένα μεγάλο έργο υποδομής που τόσο είχε ανάγκη η πόλη. Θέλω να πιστεύω ότι οι όποιες μικρές–και είναι λογικό-  αδυναμίες που παρουσιάζει θα διορθωθούν στα πλαίσια της συντήρησής του. Σε ότι αφορά τώρα τους βάνδαλους, διότι οι τέτοιου είδους φθορές μόνο βανδαλισμοί μπορούν να θεωρηθούν, πιστεύω πως κάποια στιγμή θα φτάσουμε σε ένα καλύτερο και υψηλότερο επίπεδο σεβασμού του δημόσιου χώρου, από το να μην πετάμε το αποτσίγαρο ή το χαρτάκι της τσίχλας στο πεζοδρόμιο, μέχρι το να μην θεωρούμε ότι πρέπει να αφήσουμε την «μυρωδιά» μας ή την υπογραφή μας σε κάποιο γλυπτό ή τοίχο της πόλης.

zervas10Ποια είναι τα επιπλέον κίνητρα που μπορεί να δώσει ο Δήμος ώστε να επιτευχθεί η υπογραφή αυτού του συμβολαίου;

Ένα πράγμα στο οποίο είχαμε μεγάλη επιτυχία είναι ο τομέας της ανακύκλωσης, όπου ενώ παραλάβαμε ένα ποσοστό ανακύκλωσης της τάξης  του 1-2%, το έχουμε φτάσει κοντά στο 8-9%. Στόχος είναι αυτό να ανέλθει στο 50% φυσικά. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για το σήμερα αλλά και για το μέλλον. Ωθήσαμε, με τη δημιουργία των λεωφορειόδρομων τον κόσμο να χρησιμοποιεί εναλλακτικούς τρόπους μεταφοράς, καθιερώσαμε τις μέρες χωρίς αυτοκίνητο ενθαρρύνοντας τον κόσμο να χρησιμοποιεί το ποδήλατο. Αξιοποιούμε τον ιστό της πόλης με εκδηλώσεις όπως ο Μαραθώνιος, οι ποδηλατοδρομίες και συγχρόνως διαχειριζόμαστε καλύτερα  το λιγοστό πράσινο που έχουμε στο Δήμο μας.

Παρόλα αυτά υπάρχει μεγάλη αμφισβήτηση από τους πολίτες κατά πόσο όντως τα μέτρα που λαμβάνονται δεν είναι για το θεαθήναι.

Εμείς αναλάβαμε τη διοίκηση μετά από μια μακρά περίοδο διαχείρισης  από μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, η οποία είχε φτάσει στο τέλος σε παρακμή και διαφθορά. Οπότε ο κόσμος είχε μια αμφισβήτηση κατά πόσο αυτά που λέγονται μπορεί και να γίνονται. Είμαστε και σε μια εποχή που ο κόσμος είναι λίγο δυσανεκτικός στις αλλαγές, οπότε πολλές φορές καλούμαστε να αποδείξουμε το προφανές. Εγώ θεωρώ ότι καλά κάνει και είναι επιφυλακτικός σε κάποιο βαθμό, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις το βρίσκω υπερβολικό.

Σε μια συνέντευξή σας είπατε ότι οι πολίτες πρέπει να πιέζουν τη διοίκηση, ώστε να τίθεται σε εφαρμογή ό,τι έχει προγραμματιστεί. Το γεγονός ότι σας επέλεξαν ως εκπροσώπους τους δεν αποτελεί καθεαυτό μέτρο πίεσης; Γιατί πρέπει να υπάρχει επιπλέον πίεση;

Η διοίκηση έχει να κάνει με μια συνεχή αλληλεπίδραση. Δεν πρόκειται για μια μαγική Κυριακή που πήγε ο κόσμος, ψήφισε, έβγαλε τον Α ή τον Β, και μετά από 4 χρόνια θα σου κουνήσει το δάχτυλο και δεν θα σε ξαναψηφίσει. Έχει να κάνει με την καθημερινή παρακολούθηση αλλά και την καθημερινή υπόδειξη, βοήθεια και συμμετοχή. Εγώ και οι περισσότεροι άνθρωποι της διοίκησής μας είμαστε άνθρωποι που γυρίζουμε κάθε μέρα στους δρόμους. Έχουμε καθημερινή επαφή με τον κόσμο και τα προβλήματα που υπάρχουν. Εκείνο που με ενοχλεί είναι η έννοια της καταγγελίας. Το να θέλει ένα δέντρο κλάδεμα ή ένα πλακάκι να έχει τιναχθεί από μια ρίζα δέντρου, δεν είναι θέμα καταγγελίας αλλά κακοτεχνίας που έγινε πριν από κάποια χρόνια και το οποίο χρήζει αλλαγής. Ο πιο οργανωμένος δήμος να ήμασταν, που δε νομίζω ότι είμαστε, δεν θα είχαμε τη δυνατότητα να το παρακολουθήσουμε. Είναι σημαντικό ο κόσμος να συμμετέχει και να υποδεικνύει τα προβλήματα που προκύπτουν σε καθημερινή βάση. Αυτή τη συμπεριφορά τη θωρώ στήριξη.

Τη βλέπετε από τους πολίτες;

Η δική μας διοίκηση δεν αντιμετώπισε τέτοιο πρόβλημα. Ο κόσμος εκτιμάει ότι βρισκόμαστε ανάμεσά τους, είμαστε ανοιχτοί, χρησιμοποιούμε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου μπορεί κάποιος άμεσα να κάνει υποδείξεις. Γενικώς, νομίζω ότι είμαστε περισσότερο κομμάτι παρά διοίκηση της πόλης!

zervas3Υπάρχει κάποια χώρα που να αποτελεί πρότυπο σε ό,τι αφορά στην ποιότητα ζωής της;

Πολλές χώρες. Η δική μας, δυστυχώς, υπολείπεται πολλών άλλων. Πριν από κάποιους μήνες, για παράδειγμα, φιλοξενήσαμε την αντιδήμαρχο του δήμου της Βιέννης, στο πλαίσιο του Δικτύου Ελληνικών Πράσινων Πόλεων, θεωρώντας ότι είναι σημαντική η συνεργασία μας, η λήψη ιδεών, πληροφοριών και γνώσεων από δήμους οι οποίοι είναι πρότυπα στη διαχείριση. Όταν πριν μερικά χρόνια βρέθηκα εκεί χειμώνα, σε μια χιονισμένη Βιέννη, είδα τους πολίτες να βγαίνουν με το φτυάρι μπροστά στην είσοδο του σπιτιού τους και να καθαρίζουν το πεζοδρόμιο! Δεν περίμεναν από το Δήμο. Βέβαια, εγώ είμαι ένας άνθρωπος των πράξεων και ξέρω ότι ακόμη κι αν έχω σαν πρότυπο τη Βαρκελώνη, κάποια πράγματα είναι αδύνατο να γίνουν στη δική μας καθώς κάθε πόλη έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και τις δικές της ιδιαιτερότητες. Παρόλα αυτά δεν αφορά μόνο στο επίπεδο των υποδομών και των χώρων αλλά έχει να κάνει με το κατά πόσο ο πολίτης θεωρεί το δημόσιο χώρο δικό του. Και να μην τα περιμένει όλα από την όποια διοίκηση. Κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει ούτε στην πόλη, αλλά ούτε και στη χώρα μας.

Πως μπορούμε να το κάνουμε αυτό;

Με την αλλαγή νοοτροπίας, η οποία θέλει βέβαια το χρόνο της και επέρχεται μέσα από την εκπαίδευση, είτε την τυπική είτε την άτυπη μέσω της συμμετοχής π.χ. σε εθελοντικές δράσεις, κάτι το οποίο προσπαθούμε πολύ. Παράλληλα έχουμε δώσει μεγάλη έμφαση στην περιβαλλοντική εκπαίδευση σε παιδιά και εφήβους από 6 έως 18 χρονών. Έχουμε ξεκινήσει από πέρυσι ένα πρόγραμμα με σχολεία της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σχετικά με το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τη γειτονιά μας, τι σημαίνει περιβάλλον για την ευρύτερη περιοχή στην οποία ζω κ.α. και όλα αυτά παρουσιάζονται στο τέλος σε ένα μαθητικό περιβαλλοντικό συνέδριο και διαχέονται στη συνέχεια και στα υπόλοιπα σχολεία. Ό,τι έχασαν οι δικές μας γενιές σε επίπεδο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης μπορεί να το πετύχουν οι καινούριες. Νομίζω ότι ένα 10χρονο παιδάκι μπορεί πολύ εύκολα να κάνει υποδείξεις  στους δικούς του όπως: κακώς άφησες τη βρύση ανοιχτή, ή κακώς δεν κάνουμε ανακύκλωση. Λειτουργεί πολλαπλασιαστικά. Αν κερδίσουμε έναν έφηβο ή ένα παιδί μπορούμε να κερδίσουμε όλη την οικογένεια.

Βλέποντας όμως το παιδί τους γονείς του να μην ακολουθούν τέτοιες συμπεριφορές, πόσο καταλυτικά μπορεί να δράσει ένα συνέδριο ή μια εκδήλωση στο σχολείο;

Το θέμα είναι να αποκτήσει αυτή την παιδεία και αν δεν υπάρχει αυτό το ενδιαφέρον από την οικογένεια του, μπορούμε να τη διαμορφώσουμε μέσω άλλων τρόπων διαπαιδαγώγησης, όπως το σχολείο, τα ΜΜΕ ή οι δράσεις που γίνονται. Είναι μια προσπάθεια που θα κρατήσει καιρό. Το έχουμε βάλει σκοπό να γίνει τώρα για να κερδίσουμε την επόμενη γενιά.

zervas7

Σε ό,τι αφορά στο μετρό, το 2011 είπατε ότι υπάρχουν τα χρήματα για την υλοποίησή του και δύο χρόνια μετά, προφανώς δεν έχει τεθεί σε λειτουργία, αλλά δεν ξέρουμε καν αν γίνονται εργασίες αυτή τη στιγμή.

Σχετικά με το μετρό η πληροφορία που υπάρχει, ότι δηλαδή η εταιρεία ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ , η οποία διαχειρίζεται το έργο, έχει την απόλυτη ευθύνη, είναι τελείως στρεβλή. Τα χρήματα για την κατασκευή του μετρό, τα οποία μαζί με την επέκτασή του είναι γύρω στα 1,5 εκατομμύριο ευρώ υπάρχουν και είναι διασφαλισμένα επειδή πρόκειται για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων . Δε σημαίνει ότι το Ελληνικό Δημόσιο παίρνει λεφτά για το μετρό και τα δίνει αλλού. Αν υπήρξε κάποιο πρόβλημα, ήταν στην αδυναμία του προηγούμενου εργολάβου να χρηματοδοτήσει το έργο. Αυτή τη στιγμή γίνονται εργασίες. Σας προτρέπω φεύγοντας από εδώ να πάτε στο σταθμό της Ανάληψης, που είναι και ο πιο προβληματικός και θα διαπιστώσετε τον οργασμό των εργασιών που γίνονται. Αυτή τη στιγμή στο τεχνικό κομμάτι της κατασκευής του μετρό Θεσσαλονίκης εργάζονται 800 άτομα. Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαι ευχαριστημένος. Η κατασκευή του θα έπρεπε να έχει πολλαπλάσιους ρυθμούς και να εργάζονται σε αυτό 2.000-2.500 άνθρωποι. Ξεκίνησε πάρα πολύ πρόχειρα και δεν είχε ωριμάσει έτσι όπως θα έπρεπε, για να εκτελεστεί μέσα στο χρονικό περιθώριο που είχε οριστεί. Τώρα, όμως, που υπάρχει μια ώριμη μελέτη και η χρηματοδότηση είναι εξασφαλισμένη, ας αντιληφθούμε το πόσο σημαντικό είναι και ας σταματήσουμε να στεκόμαστε απέναντι σε αυτό θεωρώντας ότι δεν μας χρειάζεται.
Τα δύο τελευταία βασικά προβλήματα εντοπίζονται στους σταθμούς Βενιζέλου με τις αρχαιότητες, όπου αυτή τη στιγμή φαίνεται να έχει βρεθεί λύση και Βούλγαρη, όπου μετά από 3 χρόνια καθυστερήσεων της δικαστικής διαδικασίας, λόγω αναβολών, ατυχιών, απεργιών δικηγόρων, εκλογών έφτασε στην έδρα και ο δικαστής για έναν πρωτοφανή λόγο που μόνο αυτός τον ξέρει αντί να ορίσει μια τιμή μονάδος, όρισε πραγματογνωμοσύνη, που σημαίνει άλλους 8 μήνες καθυστερήσεων. Όσα λάθη κι αν έγιναν, αυτή τη στιγμή που το έργο θα μπορούσε να τρέχει, δεν πρέπει να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να δημιουργήσουμε κι άλλα προβλήματα στο έργο. Ας συμβάλλουμε όλοι και ας πιέσουμε να ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη πενταετία.

Από την πλευρά των πολιτών, όποια αμφισβήτηση κι αν υπάρχει, δεν έχει κάποιο ουσιαστικό αντίκτυπο σε όσους συμβάλλουν άμεσα στην εξέλιξή του.

Εγώ δεν θα έλεγα ότι αυτοί που διαχειρίζονται το μετρό έχουν κάνει άψογα τη δουλειά τους και βάζω μέσα και τον εαυτό μου. Από την άλλη πλευρά έχω την εντύπωση ότι και ο καθένας όσο μπορεί συμβάλει στο να υπάρχει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα ότι το μετρό δε θα γίνει ποτέ. Κι επειδή έχουμε μια προϊστορία από μεγάλα έργα που ζητούσαμε κάποτε και δεν έγιναν ποτέ, πολύ φοβάμαι ότι αυτό το έργο που πρέπει να γίνει και θα αλλάξει την ιστορία και τη μορφή της πόλης, θα έχει προβλήματα ακριβώς γιατί οι ίδιοι πολίτες που θα ωφεληθούμε, δεν πιέζουμε ώστε να λυθούν τα προβλήματα που εμφανίζονται καθημερινά. Και υπάρχουν πολλοί τρόποι να γίνει αυτό!

zervasΑς μην ξεχνάμε ότι δημιούργησε και πολλά προβλήματα στους πολίτες. Επομένως, βλέποντας την εξέλιξη είναι λογικό να αμφισβητούν την τελική ολοκλήρωση του.

Προφανώς. Εσείς ξέρετε κανένα έργο στην Ελλάδα που να μη καθυστέρησε; Βέβαια, το μετρό κατασκευάζεται μέσα στον ιστό της πόλης, πολλοί βλέπουν ότι οι διαδικασίες καθυστερούν επί μήνες ή χρόνια και αυξάνεται ο βαθμός αμφισβήτησης για το αν θα γίνει ή όχι.

Κάποιοι πλήγηκαν και οικονομικά εξαιτίας του…

Είναι ένα έργο που έχει προκαλέσει επιπτώσεις μέσα στην πόλη. Αυτή τη στιγμή η πόλη ταλαιπωρείται  από την κατασκευή του μετρό, αλλά θα πρέπει να ξέρετε ότι κάθε μέρα που η Θεσσαλονίκη δεν έχει μετρό χάνει 3.000.000 ευρώ βάση μιας πολύ εμπεριστατωμένης μελέτης που έχει γίνει.

Διάβασα ότι είστε πάππου προς πάππου Βενιζελικός. Δεδομένου ότι έχετε μια δράση που φαίνεται στην πόλη, πως γίνεται να υποστηρίζετε ένα κόμμα που έχει συμβάλλει δραστικά στην σημερινή άσχημη κατάσταση της χώρας;

Η δική μου αναφορά αφορούσε αρχικά τον Ελευθέριο Βενιζέλο, βέβαια, και γενικά στον κεντρώο φιλελεύθερο χώρο, στον οποίο σε μεγάλο βαθμό οφείλεται το ότι η Θεσσαλονίκη είναι ελληνική. Η οικογένειά μου παραδοσιακά ανήκει στην κεντροαριστερή πλευρά και θεωρώ ότι είναι μια παράταξη η οποία σε μεγάλο βαθμό συνέβαλε για την εξέλιξη της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Αυτή την εποχή, βέβαια, όπου το ελληνικό μοντέλο κατέρρευσε, αρχίζουμε να αναζητούμε ενόχους και πολύ εύκολα καταδικάζουμε όχι μόνο πρόσωπα αλλά και παρατάξεις και ιδεολογίες συλλήβδην. Εγώ εξακολουθώ να δηλώνω ότι βρίσκομαι στον κεντροαριστερό χώρο. Είμαι ο τελευταίος που θα απαρνηθώ τις ιδέες μου επειδή κάτι δεν πήγε καλά. Εξάλλου, για τα στραβά δεν μπορεί να φταίνε οι αρχές και οι ιδέες αλλά η εφαρμογή τους, κι ίσως και κάποια πρόσωπα.

Έχετε δηλώσει, άλλωστε, ότι κρίνετε αναγκαία την ανανέωση του πολιτικού προσωπικού και την εισαγωγή νέων αντιλήψεων.

Ακριβώς, και μάλιστα τοποθετούμαι κριτικά απέναντι σε αυτό. Πάντα, η ανανέωση ερχόταν όταν οι ηγέτες έδιναν χώρο σε νέους ανθρώπους, με όραμα και ικανότητες, που μπορούσαν να συμβάλλουν στη βελτίωση της κατάστασης σε πολλούς τομείς. Με δεδομένη τη σημερινή πολύπλευρη κρίση, αν δεν υπάρξει ανανέωση των προσώπων το πολιτικό σύστημα δεν θα έχει κανένα μέλλον. Ούτε το ΠΑΣΟΚ. Θεωρώ ότι στη Δημοκρατία τα κόμματα πρέπει να αποδεικνύουν καθημερινά το λόγο ύπαρξής τους και την αναγκαιότητα τους για το πολιτικό σύστημα. Θεωρώ ότι πρέπει κανείς να είναι ειλικρινής για να ξέρει και όποιος συνομιλεί μαζί του τι πρεσβεύει βασικά.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ακόμη κι αυτοί που ξεκινούν με όραμα, παρασύρονται από το σύστημα και τελικά διαστρεβλώνονται, χάνοντας τις αξίες και τα ιδανικά τους. Εσείς πως κατορθώνετε αυτό το συνδυασμό;

Εγώ δεν υπήρξα ποτέ κομματικό στέλεχος. Μπήκα στην ενεργό πολιτική το 2010, όταν το σύστημα είχε πλέον αρχίσει να αποδομείται και όταν άρχισαν να αξιοποιούνται πρόσωπα μέσα από την κοινωνία και όχι μέσα από τους κομματικούς μηχανισμούς. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου κομμάτι του πολιτικού μηχανισμού και γι’ αυτό μιλώ ευθαρσώς για κάποια πράγματα.

zervas6

Αλήθεια, πως πήρατε την απόφαση να μπείτε σε αυτό το χώρο;

Η ενασχόλησή μου με τα κοινά, είτε με τον αθλητισμό, είτε με τον πολιτισμό με έφερε σε μια τέτοια ωριμότητα. Όταν είδα ότι ο Γιάννης Μπουτάρης κατέβαινε με πιθανότητες να πετύχει σε αυτή την προσπάθεια, ζητώντας ανθρώπους σαν εμένα, ένιωσα ότι «κολλούσα» στο κάδρο και κατέβηκα. Είμαστε η πρώτη γενιά πολιτικών που προκύψαμε μέσα από διαφορετικές διαδικασίες και ελπίζω να έχει συνέχεια αυτή η νέα κουλτούρα πολιτικής, ώστε να βγαίνουν νέοι άνθρωποι, όχι απαραίτητα εγώ. Η κοινωνία των πολιτών αναδεικνύει πια τους ανθρώπους που θα ασχολούνται με τα κοινά και θα τοποθετούνται στα δημόσια αξιώματα. Σε κάθε περίπτωση, βέβαια, ο καθένας πρέπει να είναι ειλικρινής για το ποιος είναι και τι πιστεύει.

Μετά λύπης παρατηρώ ότι δεν υπάρχει διάθεση ενασχόλησης με τα κοινά από τη νέα γενιά, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει κανείς, γιατί χάνεται μέσα στο σύστημα που επικρατεί. Εσείς συμφωνείτε με αυτή την τάση;

Το θεωρώ απόλυτα λογικό να το πιστεύει κάποιος, αλλά από την άλλη κάποια στιγμή κάτι πρέπει να κάνουμε για να αλλάξει αυτό, αλλιώς πρόκειται για φυγοπονία. Κι εγώ πολλές φορές, μη έχοντας κομματική προϋπηρεσία βρίσκω μπροστά μου εμπόδια, κυρίως από ανθρώπους που είναι μέσα σε αυτό που λέτε πολιτικό σύστημα. Ανθρώπους σαν εμένα μας βλέπουνε σαν… «σώγαμπρους». Κάποιος ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός θεωρείται ξένος και επικρατεί η λογική ότι όλη αυτή τη διαδικασία πρέπει να τη διαχειρίζονται οι άνθρωποι του κομματικού σωλήνα. Αν όμως αφήσουμε το χώρο σε αυτούς, πάντα τέτοιους και πάντα τέτοια θα βλέπουμε!

Κείμενο: Ζωή Καρασουλτάνη

Φωτογραφίες: Έλενα Σαλαμπάση

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.