[ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ] Τζένη Διαγούπη ή αλλιώς η πρόεδρος του συλλόγου για τη διάσωση του μονάρχιδου σκίουρου

Κανονίζω συνέντευξη με την Τζένη Διαγούπη με τη συνάντησή μας να ορίζεται για το απόγευμα της 25ης Μαρτίου! Τι καλά! Εθνική Επέτειος, μπακαλιάρος και σκορ – (φτου) – δουλειά μαζί! Βέβαια για να είμαι ειλικρινής μόνο ως δουλειά δεν είδα την μιάμιση περίπου ώρα που πίναμε την handmade λεμονάδα στην καφετέρια του αδερφού της, στο New Habit στη Νέα Σμύρνη.

Τζένη Διαγούπη

Παίρνοντας όμως τα πράγματα από την αρχή οφείλω να ομολογήσω και δημόσια (γιατί άλλωστε της το υποσχέθηκα) πως φάνηκα τουλάχιστον αδέξιος, για να μην πω τίποτα χειρότερο, όταν η γυναίκα πήγε με όλη την καλή πρόθεση να με συστήσει στους υπεύθυνους του χώρου κι εγώ σωριάστηκα στην κυριολεξία στο πάτωμα ανάμεσα στους έκπληκτους θαμώνες. Ναι, κανονικότατα… Σκόνταψα και ξαπλώθηκα ανάμεσα σε δυο τραπέζια.. Ευτυχώς δεν έπεσα πάνω σε κάποιο από αυτά και να πληρώνω μετά Φρέντους Εσπρέσσους!!

Όταν πλέον καθίσαμε σε ένα από τα stand του μαγαζιού (τραπέζι ελεύθερο δεν υπήρχε ούτε καν για την αδερφή του ιδιοκτήτη) και βεβαιώθηκα ότι σταθεροποιήθηκα πάτησα το Rec και η κουβέντα ξεκίνησε…

Χωρίς να την έχω συναναστραφεί στο παρελθόν ήμουν βέβαιος ότι πρόκειται για ένα άτομο ακομπλεξάριστο με χιούμορ τουλάχιστον απολαυστικό! Όταν τη ρώτησα γιατί ενώ όλοι τη γνωρίζουν και μιλάνε γι΄ αυτή και τη δουλειά της, εγώ ψάχνοντας στο ίντερνετ, ελάχιστα πράγματα βρήκα που την αφορούν, αυτοσαρκαζόμενη μου απάντησε πως «φαίνεται πως δεν βρίσκουν κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον σ΄ εμένα. Ούτε προκαλώ με τις σχέσεις μου ούτε ιντριγκάρω δημιουργώντας κόντρες. Τι να πω; Ξέρω κι εγώ..;;».

Κι όμως έτσι είναι… Όλες οι αναφορές είχαν να κάνουν με τα έργα που φέρουν την υπογραφή της. Την δική της αλλά και του Νίκου Μουτσινά για τον οποίο μόνο τα καλύτερα είχε να μου πει: «Τον Νίκο τον αγαπώ και το ξέρει. Είναι άνθρωπος απίστευτα δίκαιος και δοτικός. Απολαμβάνω κάθε στιγμή μαζί του».

Διαγούπη - Μουτσινάς

Χωρίς ωστόσο να θέλω να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου την ρώτησα αν κάποτε την ενοχλεί το γεγονός ότι αναφέροντας κάποιος το όνομα «Τζένη Διαγούπη» συνειρμικά έρχεται στο μυαλό του και εκείνο του Νίκου. Η απάντηση, ευθεία: «Καθόλου. Ίσα ίσα, είναι απόλυτα συνειδητή η επιλογή μου να δουλεύω μαζί του και αυτό είναι κάτι που έτσι κι αλλιώς το περιμένω καθώς είναι ένας ιδιαίτερα προβεβλημένος παρουσιαστής με καθημερινή τηλεοπτική παρουσία.  Είναι λογικό να αποτελεί σημείο αναφοράς».

Και κάπου εκεί, φτάνοντας στη συνεργασία τους,  ζήτησα να μάθω περισσότερες πληροφορίες για το «ΚΤΕΛ», που συνυπογράφουν και που ετοιμάζει δρομολόγιο για τη νύμφη του Θερμαϊκού. «Μετά από έναν πολύ καλό χειμώνα, και το τονίζω γιατί πραγματικά η παράσταση πήγε και συνεχίζει να πηγαίνει πολύ καλά κόβοντας συνεχώς εισιτήρια, ανεβαίνουμε Θεσσαλονίκη (μάλλον με αεροπλάνο κι όχι με κτελ) για τέσσερα Σαββατοκύριακα – καθημερινές δεν γινόταν να παίξουμε καθώς ο Νίκος έχει την εκπομπή – κι ελπίζουμε να έρθει κι εκεί ο κόσμος να μας δει και να γελάσει, να περάσει ωραία»!

Σε ό,τι αφορά την υπόθεση του έργου; «Είναι λοιπόν ένα κτελ, που κατευθύνεται προς τη Φλώρινα όταν κάτι πάει στραβά και «μένει» στη μέση του πουθενά. Οι επιβάτες που είναι ο καθένας από μόνος του μια ολόκληρη ιστορία βρίσκουν καταφύγιο στο μοναδικό σπίτι της περιοχής όπου ένας γιατρός, ο Νίκος Μουτσινάς, με τη σύζυγό του, Βασιλική Ανδρίτσου εκβιαζόμενοι από την ρουμάνικη μαφία έχουν σκοπό να τους κλέψουν τα όργανα. Παρακολουθούμε λοιπόν τα διάφορα ευτράπελα μιας ιερόδουλης (Ματίνα Νικολάου), ενός δάσκαλου του τένις (Θανάσης Αλευράς), της Σταρ Πελοπόννησος (Αθηνά Οικονομάκου), της προέδρου του συλλόγου για τη διάσωση του μονάρχιδου σκίουρου (αυτή είμαι εγώ) και της οδηγού του κτελ (Φωτεινής Ντεμίρη) στην προσπάθειά τους να γλιτώσουν από τα δίχτυα του ζευγαριού.

KTEL

Φεύγοντας από τα του «Κτελ» προχωράω στην «πιο κλισέ πεθαίνεις ερώτηση» του αν και κατά πόσο έχει επηρεάσει τη ζωή της η δημοσιότητα όπου λέει χαρακτηριστικά: «Όχι καλέ, Είσαι καλά; Τους ίδιους φίλους έχω, στα ίδια μέρη βγαίνω και οι συνήθειές μου είναι οι ίδιες που ήταν και πριν. Και να σου πω και μια συνήθεια για την οποία με πειράζουν τα παιδιά στην παράσταση; Κάθε Παρασκευή με το που τελειώνουμε την τελευταία υπόκλιση, τρέχω στο καμαρίνι, βουτάω τα πράγματά μου και φεύγω σφαίρα για το σπίτι να δω το «Φως στο τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη και σε παρακαλώ αυτό να το γράψεις ακριβώς όπως στο λέω. Πεθαίνω για τη Νικολούλη!».

Το λέει χιουμοριστικά αλλά φαίνεται να το εννοεί.  Και μιας και ανέφερα το χιούμορ, τι είναι για σένα το χιούμορ Τζένη Διαγούπη; «Το χιούμορ είναι ο τρόπος που βλέπω την ζωή. Εκτός από την δουλειά μου, προσπαθώ να το υιοθετώ και την καθημερινότητά μου για να μπορώ να ανταπεξέρχομαι στο καθετί». Θα έλεγες ότι είναι ένα είδος αμυντικού όπλου απέναντι στην κάθε δυσκολία; «Φυσικά και είναι όπλο. Εγώ από μικρή ούτε καμιά ψηλή ξανθιά ούτε καμιά θεογκόμενα ήμουν. Έπρεπε λοιπόν να αναπτύξω κάποιο χαρακτηριστικό ώστε να επιβιώνω και να «επιβάλλομαι». Έτυχε να είναι αυτό».

Κι όπως φαίνεται με χιούμορ αντιμετωπίζει και το μέλλον της σε ότι αφορά τα προσωπικά – «Ορίστε μια καλή ευκαιρία να πω ότι είμαι αυτή που βλέπετε, κοντεύω τα 40 και ψάχνω σύντροφο, φίλους, τα πάντα. Γενικώς ψάχνω και ψάχνομαι! Όσοι πιστοί…» –  αλλά και τα επαγγελματικά αφού όπως λέει: «Έχω κάποιους καλούς φίλους στην Τήνο που με έχουν καλέσει να πάω και φέτος εκεί για τις διακοπές μου αλλά που έχουν και μια ας πούμε μπάντα που τραγουδάνε σε γάμους και σε πανηγύρια! Σκέφτομαι σοβαρά να το κάνω! Γιατί όχι;».

Γιατί όχι;

Θάνος Βάγιος

 

 

Θάνος Βάγιος
athanasiosvagios@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.