Το χρονικό επαναλαμβάνεται; [ΜΕΡΟΣ Β’]

Οι Έλληνες, όμως ως αγνώμονες και άνθρωποι που αγνοούμε την ιστορία, δείχνουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη που οδηγούν σε καταστροφικές αντιδράσεις και πολιτικές. Έχοντας περάσει 46 χρόνια από την εγκαθίδρυση της χούντας, μια άλλη έρχεται να ταράξει τα νερά. Αυτή τη φορά το χρονικό είναι κάπως διαφορετικό, και ελπίζουμε να μην οδηγήσει στα ίδια αποτελέσματα.

Η δυσφορία των πολιτών για την κυβερνητική πολιτική με τα μνημόνια και τους επαναλαμβανόμενους φόρους που πλήττουν την ελληνική κοινωνία, έχει οδηγήσει στην έξαρση φαινομένων  αδιανόητων για μια χώρα που διαχρονικά προήγαγε τον πολιτισμό και την ελευθερία έκφρασης και βούλησης, της χώρας που πρώτη είχε για θεό της τον ξένιο Δια  και μιας χώρας που ασπάστηκε αμέσως το Χριστιανισμό, συμπορευόμενη μαζί του στη σύγχρονη ιστορία της.

Η πολιτικοκοινωνική κατάσταση, αυτή την εποχή δεν καθορίζεται από τον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά από τη διαρκή επίθεση των οικονομικών δολοφονών προς χώρες και τραπεζικά συστήματα. Παράλληλα, με το διαρκή πόλεμο για τα οικονομική αγαθά στη Μέση Ανατολή, αλλά και στην Ευρώπη, με διαφορετικά μέσα βέβαια, οι χώρες είναι ανίκανες να καθορίσουν την πολιτική τους. Οι μεγάλοι οικονομικοί κολοσσοί κάνουν πάρτι με τις αποκρατικοποιήσεις και τη δήμευση του δημόσιου πλούτου την ίδια  ώρα που οι μεγάλες δυνάμεις ετεροκαθορίζονται. Η πολιτική Μέργκελ, για παράδειγμα  δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διεθνής αποδεκτή μυστική συμφωνία για την αποδυνάμωση χωρών και κοινωνικοοικονομικών ομάδων.

Ας επιστρέψουμε όμως στο χρονικό… Ο οικονομικό πόλεμος λοιπόν σε συνδυασμό με την ύπαρξη των συνθηκών εξαθλίωσης, έχουν οδηγήσεις την ανά τον κόσμο άνοδο εθνικιστικών κινημάτων, ίσως και ναζιστικών νοσταλγών του Χίτλερ και του Γ΄ Ράιχ. Η Ελλάδα, δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τη γενική ομολογία, με την ανάδειξη ανάλογων κινημάτων από την αφάνεια στην επιφάνεια του πολιτικού συστήματος. Η ελληνική κοινωνία απηυδισμένη από τις πολιτικές χρόνων που έφεραν τη χώρα σε δημοσιονομικό αδιέξοδο, ψάχνει την εναλλακτική της. Η εναλλακτική αυτή βέβαια φαντάζει ό,τι χειρότερο για την ελληνική κοινωνία, καθώς ακραίες πολιτικές δεν οδηγούν πουθενά και πόσο μάλλον στην έξοδο από την κρίση– μια κρίση πάντως που είναι κυρίων κρίση αξιών και ηθικής κοινωνικής πραγματικότητας, παρά οικονομική. Για την έξοδο χρειάζεται ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης κι όχι μέτρα με κάθετες περικοπές σε όλους τους τομείς.

Βέβαια, πέρα από αυτό το ανησυχητικό γεγονός με τα υψηλά ποσοστά αποδοχής στην κοινωνία τέτοιων κινημάτων, απογοήτευση προκαλούν τα ευρήματα της Metron Analysis σύμφωνα με τα οποία το 30% των ερωτηθέντων θεωρεί πως «στη δικτατορία ήταν καλύτερα τα πράγματα από ότι σήμερα».

Η δημοσκόπηση που έγινε για λογαριασμό της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας δείχνει σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων να απαντά θετικά στην ερώτηση «Σε λίγες μέρες θα έχουμε 21η Απριλίου. Ορισμένοι λένε ότι στη δικτατορία ήταν καλύτερα τα πράγματα από ότι σήμερα.

Τα αποτελέσματα αυτά έρχονται σαν επακόλουθο των φημών που κυκλοφορούσαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα για νέο πραξικόπημα, αν εκλεγόταν ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η περσινή στρατιωτική παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη που ματαιώθηκε έπειτα από εισβολή δεκάδων πολιτών στη Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι έντονες αποδοκιμασίες κατά του προέδρου της Δημοκρατίας και η απόπειρα τμήματος των Ευέλπιδων να παρελάσουν παρά τις αντίθετες εντολές των ανωτέρων τους καθώς και το γεγονός πως λίγες ημέρες αργότερα, την 1η Νοεμβρίου, το ΚΥΣΕΑ προχωρά σε μαζικές αποστρατείες αξιωματικών και των τριών Όπλων, οδήγησαν σ΄ αυτή την έντονη φημολογία.

Μάλιστα, σχεδόν ένα χρόνο μετά θρυλείται ότι πολιτικό πρόσωπο προερχόμενο από τον εθνικιστικό χώρο βολιδοσκοπήθηκε από ομάδα αξιωματικών αν θα ήθελε να συμμετάσχει σε στρατιωτική κυβέρνηση που θα αναλάμβανε να αποκαταστήσει την τάξη και την κοινωνική ειρήνη στη χώρα. Πάντως όλα αυτά έμειναν μόνος τη σφαίρα της φαντασίας των υποκινητών της..αν και κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει πως δεν θα υπάρξουν ανάλογα κρούσματα. Με τα ΑΝ πάντως δεν γράφει κανείς ιστορία…

Το αν θα δούμε την ιστορία να επαναλαμβάνεται, όπως με τις αλλεπάλληλες πτωχεύσεις της χώρας επί βασιλείας Όθωνα, και των κυβερνήσεων Τρικούπη(1893) και Βενιζέλου(1932) ή αν για πρώτη φορά η Ελλάδα θα νικήσει το τέρας και κόντρα σε όλες τις προβλέψεις θα ανακάμψει και θα μπει ξανά στο δρόμο της ανάπτυξης. Μέχρι τότε όμως ίσως χρειάζεται ένα νέο Πολυτεχνείο για την ελπίδα και την ανάκαμψη…

Αλέξανδρος Πήχας

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.