1 Νοεμβρίου: Πανελλήνια ημέρα Δωρεάς Οργάνων

Πρώτη Νοεμβρίου σήμερα και εκτός απλά, από την πρώτη του μήνα πρόκειται και για την Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων, όπως έχει θεσπιστεί από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (Ε.Ο.Μ.). Αν το σκεφτεί κανείς είναι πολύ σημαντικό που έχει καθοριστεί μία μέρα εκτός από παγκόσμιο επίπεδο (28/10) και σε εθνικό, που να ενημερώνει και να ευαισθητοποιεί την κοινή γνώμη για την αξία της δωρεάς οργάνων.

Ειδικά στην Ελλάδα το θέμα αυτό αποτέλεσε και δυστυχώς εξακολουθεί να αποτελεί, αν και όχι στον ίδιο βαθμό, από τα μεγαλύτερα ταμπού της κοινωνίας μας. Στην Ευρώπη μόνο, στους 3.000 ανέρχεται ο αριθμός των ατόμων σε λίστα αναμονής που πεθαίνουν ετησίως προσδοκώντας την πολυπόθητη μεταμόσχευση. Σύμφωνα με στοιχεία του Ε.Ο.Μ. η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις στην αναλογία του αριθμού μεταμοσχεύσεων από πτωματικούς δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Αναλυτικότερα, στην Ελλάδα ο αριθμός είναι 2,9 όταν στην Ισπανία είναι 32,5 στην Πορτογαλία 20,2 στην Αυστρία 23,7 και στο Βέλγιο 21,6. Σίγουρα από τους βασικότερους παράγοντες που συμβαίνει αυτό είναι η ελλιπής ενημέρωση του Έλληνα πολίτη και πολλές φορές η λανθασμένη αντίληψη του επί του θέματος, γιατί όπως λέει και η λαϊκή θυμοσοφία «η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια».

Η ορθή ενημέρωση επομένως, κρίνεται αναγκαία προκειμένου συνειδητά να πάρουμε κάποια απόφαση. Αρχικά, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η δωρεά οργάνων πραγματοποιείται μόνο από εγκεφαλικά νεκρούς ανθρώπους που πεθαίνουν ενώ νοσηλεύονται διασωληνωμένοι σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Η κατάστασή τους είναι δηλαδή ανεπανόρθωτη και μη αναστρέψιμη, καθώς ο εγκέφαλός τους έχει πάψει να λειτουργείκαι παραμένουν  «εν ζωή» με την βοήθεια μηχανικής στήριξης. Πρόκειται για κατάσταση εντελώς διαφορετική από τις χρόνιες φυτικές καταστάσεις (‘’φυτό’’) καθώς στην τελευταία το άτομο στερείται συνείδησης, ενώ οι υπόλοιπες ζωτικές του λειτουργίες δεν χρειάζονται υποβοήθεια. Σε περίπτωση εγκεφαλικού θανάτου η τεχνητή διατήρηση της ζωής είναι ανώφελη και ενδείκνυται μόνο για την δυνατότητα δωρεάς οργάνων.

Αντιμετωπίζοντας το θέμα σφαιρικά και πιο συνειδητά οι περισσότεροι θα συναινούσαν στο να γίνουν δωρητές καθώς και μόνο στην σκέψη ότι προσφέρεις στον συνάνθρωπο ζωή διακατέχεσαι από δέος και πληρότητα, ενώ παράλληλα αισθάνεσαι ευθύνη καθώς η συγκατάθεση σου ενδέχεται να είναι συγκατάθεση στο αν ζήσει ή όχι κάποιος άλλος και όλα αυτά την στιγμή που για σένα δεν θα είναι τίποτα από αυτά χρήσιμο. Από μια άλλη οπτική γωνία ένα κομμάτι του εαυτού σου θα εξακολουθεί να ζει…

Ο τρόπος για να γίνει κάποιος δωρητής οργάνων είναι ιδιαίτερα απλώς καθώς το μόνο που χρειάζεται είναι να συμπληρώσετε μια δήλωση δωρητή και μια φόρμα εγγραφής στο μητρώο του Ε.Ο.Μ. Στην συνέχεια θα σας αποσταλεί η κάρτα δωρητή η οποία αναγράφει τα δημογραφικά σας στοιχεία και στην ουσία δεν έχει κάποιο άμεσο λειτουργικό σκοπό με εξαίρεση την διάδοση της ιδέας της δωρεάς.

Πρέπει να τονιστεί πως μολονότι την επιθυμία κάποιου να δωρίσει τα όργανά του, οι αρμόδιοι δεν προβαίνουν σε καμία αφαίρεση χωρίς την συναίνεση των συγγενών του εκλιπόντος. Συχνά, εκεί είναι που παρακωλύεται και η διαδικασία λόγω της άρνησης των συγγενών, οπότε η έγκαιρη πληροφόρηση τους και η συμφιλίωση τους με το θέμα είναι πράγματι ζωτικής σημασίας.

Οι ανάγκες είναι πολλές, ενώ μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να χρειαστείς κάποιο μόσχευμα από το να βρεθείς σε κατάσταση που να μπορείς να δωρίσεις τα όργανά σου μετά θάνατον. Σε περίπτωση όμως που βρεθείς σε ανάγκη σίγουρα θα ήθελες και θα εύχεσαι να ήταν περισσότεροι εκείνοι που το σκέφτηκαν και έκαναν το σωστό.

Αναμφίβολα, πρόκειται για αμιγώς προσωπικό ζήτημα πρέπει όμως όλοι μας να ενημερωθούμε επαρκώς και να αναλογιστούμε το θέμα της Δωρεάς Οργάνων και αντίστροφα.

Αλέξανδρος Μπουκουβάλας

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.