10 Days of David Lynch, Part II – Dune (1984)

dune2Επειδή έπρεπε κάποτε να γράψω για το Dune, αποφάσισα να γίνει τώρα για δύο, βασικά, λόγους. Πρώτον, επειδή θεωρείται η χειρότερη ταινία του Lynch, και δεύτερον επειδή ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες στο γάλα από τη φιλμογραφία του. Γιατί από βιβλίο το εμπνεύστηκε το Dune. Μία από τις πιο πολυδιαβασμένες και εκτενείς σειρές επιστημονικής φαντασίας, τόσο πολύπλοκη, που και μόνο η ιδέα της μεταφοράς της στη μεγάλη οθόνη προκαλεί ίλιγγο. Ποιος καταλληλότερος, λοιπόν, να αναλάβει το εγχείρημα, από έναν αρκετά τρελό και παράτολμο σκηνοθέτη, που τον χαρακτηρίζουν οι απρόβλεπτες επιλογές;

Περί τίνος πρόκειται;

Βρισκόμαστε στο μακρινό μέλλον. Ο οίκος των Κορρίνο διοικεί ολόκληρο το σύμπαν, υπό τον αυτοκράτορα Σαντάμ. Όμως, η εύθραυστη ειρήνη που έχει συναφθεί με άλλους δύο δυνατούς οίκους, των Ατρειδών και των Χαρκόννεν, βρίσκεται στα πρόθυρα της διάλυσης. Και η αιτία βρίσκεται στον πλανήτη Αρράκις, ή αλλιώς Dune. Είναι το Άλας, μία πορτοκαλόχρωμη σκόνη που δίνει στο χρήστη της μακροζωία και ευφυΐα. Πρωταγωνιστής της περιπέτειας είναι ο Πωλ Ατρείδης, ο νεαρός κληρονόμος του οίκου του, εκπαιδευμένος από μικρός ως δεινός πολεμιστής. Προβληματισμένος από προφητικά οράματα σχετικά με το μέλλον του, οδηγείται στον Αρράκις όπου καλείται να διαφυλάξει την κυριαρχία της φυλής του.

Ο Αυτοκράτορας, όμως, αφού προειδοποιείται να προσέξει τον Πολ Ατρείδη, αποφασίζει με συνοπτικές διαδικασίες να τον δολοφονήσει. Έτσι, η μάγισσα Μοχάιαμ αναγκάζει τον Πωλ να τοποθετήσει το χέρι του σε ένα κουτί που προκαλεί αβάσταχτο πόνο με αποτέλεσμα να πεθάνει. Τι σημαίνει, όμως, ο θάνατος του Πωλ για τους Φρήμεν, το γηγενή λαό του Αρράκις που περιμένει το Μεσσία του; Θα καταφέρει ο Αυτοκράτορας να κατατροπώσει τον οίκο των Ατρειδών;

dune

Ποια είναι η δική μου άποψη;

Αρχικά να τονίσω πως θα προσπαθήσω να είμαι αντικειμενικός, αν και λάτρης της επιστημονικής φαντασίας. Και στη συνέχεια να δηλώσω την απογοήτευσή μου. Περίμενα κάτι επικό, κάτι σκοτεινά εξαίσιο που να ταιριάζει στο φακό του Lynch. Αντ’ αυτού έλαβα ένα κακέκτυπο του Star Wars με σαφείς επιρροές από το πρώτο Star Trek. Όχι τη σειρά. Την ταινία. Όσο για τις ερμηνείες, πέρα από τον Πωλ, το χάος.

Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να πω πως δεν είχε και κάποια θετικά. Αν και χαοτική, η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα με αρκετή προοπτική. Δε θέλω, όμως, να παρεξηγηθώ. Ο Lynch είναι σπουδαίος σκηνοθέτης. Κάτι που είναι εμφανές ακόμη και μέσα από μία μέτρια ταινία. Και επειδή σκοπεύω να το αποδείξω και σε εσάς, θα τα ξαναπούμε σε μία εβδομάδα μέσα από αυτήν την στήλη με μία πολύ δυνατή ταινία.

Δαμιανός Γκουζκούρης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.