10 Days of Quentin Tarantino, Part II – Kill Bill, Volume 2 (2004)

kill_bill_vol_twoΜία εβδομάδα μετά την πρώτη ταινία της «διλογίας» επιστρέφουμε με την ολοκλήρωσή της, το Volume 2. Γυρισμένες back 2 back, μέσα σε έναν χρόνο, μας διηγούνται την ιστορία της Νύφης και του ματωμένου γάμου της με μπόλικες δόσεις δράσης. Μόνο που αυτά τα δύο είναι απολύτως διακριτά μεταξύ τους, με το Volume 1 να διαθέτει πολλές σκηνές «Ταραντινικού» ξύλου, με το Volume 2 να περιορίζεται στην επεξήγηση και την αναπόφευκτη ολοκλήρωση της ιστορίας. Εμπνευσμένη η επιλογή για το ρόλο του τίτλου Bill, αφού ποιος θα ήταν καλύτερος ως αρχηγός της δολοφονικής ομάδας, από τον κινηματογραφικό μάστερ του Kung Fu David Carradine.

Περί τίνος πρόκειται;

Η ταινία ξεκινά εκεί που μας άφησε η πρώτη. Έχοντας, δηλαδή, σκοτώσει το δεύτερο μέλος της παλιάς της συμμορίας αφήνοντας πίσω της ένα λουτρό αίματος στο Τόκιο, η Νύφη οδεύει προς τη δολοφονία του αδερφού του Bill και δολοφόνου νούμερο 3 στην ομάδα. Μετά από τον αιφνιδιασμό της, βρίσκεται αναπάντεχα θαμμένη ζωντανή και με 2 σφαίρες φυτεμένες στο στήθος της. Μέσα στο ξύλινο φέρετρο αναλογίζεται την εκπαίδευσή της από τον πρώην δάσκαλο του Bill και καλλιτέχνη του Kung Fu, Pai Mei. Αυτό της παρέχει την απαραίτητη ψυχική δύναμη για να γρονθοκοπήσει(!) το φέρετρο μέχρι να σπάσει και να βγει σκαρφαλώνοντας στο κενό που άφησε το φρέσκο χώμα.

Από αυτό το σημείο της ταινίας και ύστερα ξεκινά μία ηθελημένη τσαπατσουλιά από πλευράς σκηνοθέτη, αφού μέσα σε μία σκηνή διάρκειας 10 λεπτών ξεπετά τους φόνους των δύο επόμενων μελών της συμμορίας, για να επικεντρώσει όλη την υπόλοιπη ταινία στον Bill και την επική μάχη με τη Νύφη. Μόνο που η μάχη αυτή δεν ήρθε ποτέ. Με μία συμβολική μεν, κλισέ δε σκηνή, μετά την αποκάλυψη ενός μεγάλου μυστικού, ξεπλένεται η προδοσία και η δρομολογημένη εκδίκηση φτάνει στον προορισμό της.

Kill.Bill.Vol.2

Ποια είναι η δική μου άποψη;

Μετά από μια εξαιρετική πρώτη ταινία, ο Κουέντιν προσπαθεί να μας επανεισάγει στη μυθολογία που ο ίδιος δημιούργησε. Μόνο που το πολύ μπλα μπλα δεν πείθει κανέναν και ιδιαίτερα σε ταινία του Ταραντίνο. Ναι συμφωνώ πως πολλές από τις σκηνές ήταν συμβολικές ως προς την πορεία της Νύφης, αλλά όταν χρησιμοποιώντας ως μάσκα τον συμβολισμό αυτό, δίνεις στον Bill το λιγότερο αγωνιώδες και πιο ελεήμον τέλος σε σχέση με τα τσιράκια του, δεν μπορείς παρά να αναρωτηθείς το γιατί. Και αν και η σχέση της Νύφης με το πρώην αφεντικό της εξηγείται σε βάθος, και πάλι δε δικαιολογεί τη μεγαλοψυχία της. Όσο καλός παραμυθάς και δεξιοτέχνης των «χορευτικών» σκηνών και να είναι ο Ταραντίνο, δεν κατάφερε να χτίσει ένα καλό backstory, παρά μόνο χρόνια αργότερα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, για μια άλλη εβδομάδα.

Δαμιανός Γκουζκούρης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.