10 Days of Woody Allen, Part III – Radio Days (1987)

radio days1Ημέρες ραδιοφώνου.  Χρησιμοποιώντας αυτήν την έκφραση, ο Άλλεν μας ταξιδεύει στο παρελθόν. Σε μία εποχή που οι περισσότεροι δεν έχουμε ζήσει ποτέ. Χωρίς οπτική ενημέρωση από τον έξω κόσμο. Πριν η τηλεόραση καταρρίψει το ραδιόφωνο από το θρόνο του αδιαμφισβήτητου βασιλιά της ψυχαγωγίας (που με τη σειρά της παρέδωσε στο ίντερνετ). Σε εκείνη την εποχή διαδραματίζεται η μεταβατική, αυτή, ταινία, που ενώνει το παλιό με το καινούριο κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μέσα από τις Μέρες Ραδιοφώνου, ο Άλλεν επικυρώνει την υπερβολική του αγάπη για τη Νέα Υόρκη και το Μανχάταν, ενώ ταυτόχρονα περνάει τη σκυτάλη της μούσας του από την Diane Weist στη Mia Farrow. Και όλα αυτά μέσα από τις παιδικές αναμνήσεις του σκηνοθέτη.

Περί τίνος πρόκειται;

Από την πρώτη, κιόλας, σκηνή, ο αφηγητής (Γούντυ Άλλεν) προσδιορίζει το χρονικό πλαίσιο της ταινίας (αρχές της δεκαετίας του 40) και τον τόπο διεξαγωγής των γεγονότων (Μανχάταν). Η ιστορία δεν εκτυλίσσεται γραμμικά, αλλά αποτελεί ένα μωσαϊκό συμβάντων που σημάδεψαν τον μικρό πρωταγωνιστή και έχουν πάντα επίκεντρο ή έναυσμα το ραδιόφωνο και κάποια εκπομπή του. Όπως ο «Μασκοφόρος Εκδικητής» που έκανε τα παιδιά της εποχής να ονειρεύονται ηρωισμούς αλλά και το «Πρωινό με τον Ρότζερ και την Αϊρίν» που ακουγόταν κάθε πρωί στο σπίτι.

Ένα σπίτι κάπως αλλόκοτο, αφού εκτός από τον αφηγητή και τους γονείς του περιλαμβάνει το θείο του (που έχει ψύχωση με τα ψάρια), τις δύο θείες του (με τη μία να κάνει απελπισμένες προσπάθειες να βρει γαμπρό) και την αλλοπαρμένη ξαδέρφη του. Στην ιστορία μπλέκεται, επίσης, και μία φιλόδοξη ηθοποιός ραδιοφώνου που προσπαθεί με κάθε τρόπο να καταξιωθεί στο χώρο.

Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, πως ο σκηνοθέτης έχει προσθέσει γεγονότα που συντάραξαν τον ίδιο, αλλά και ολόκληρη τη χώρα, μεταμφιεσμένα με αλλαγμένα ονόματα, όπως την ιστορία της Kathy Fiscus, που «βαπτίζει» εδώ Kathy Phelps. Η τραγωδία της είχε καθηλώσει ολόκληρη την Αμερική μπροστά στο ραδιόφωνο, ακούγοντας τις προσπάθειες για τη διάσωσή της από ένα πηγάδι στο οποίο είχε πέσει. Όταν διαπιστώνεται πως το κοριτσάκι ήταν νεκρό, τότε όλοι σωπαίνουν, προσθέτοντας έναν αρκετά δραματικό τόνο σε μία κατά τα άλλα εύθυμη και νοσταλγική ταινία.

radio-days2

Ποια είναι η δική μου άποψη;

Η ταινία αφηγείται μία ιστορία παλιά, πολύ πριν γεννηθώ. Αν και λάτρης του ραδιοφώνου, ποτέ δε φαντάστηκα ότι θα μπορούσε αυτό το μέσο κάποτε να ήταν το ίδιο (ίσως και περισσότερο) δημοφιλές με την τηλεόραση. Και το κάνει με αυτόν το χιουμοριστικό, αλλά ταυτόχρονα διδακτικό τρόπο που εφαρμόζει ο Άλλεν στις ταινίες του. Αν και κάπως αργή στην αρχή και σε συνδυασμό με τον ασύνδετο τρόπο αφήγησης της μπορεί να αποκαρδιώσει τον θεατή, μέχρι το τέλος ανταμείβει με το παραπάνω όποιον είχε τη θέληση να την παρακολουθήσει.

Η Μία Φάρροου και πάλι δίνει ψυχή στο χαρακτήρα της, αλλάζει προφορές και συναισθήματα κατά βούληση. Με λίγα λόγια κλέβει την παράσταση αν και όχι πρωταγωνίστρια. Παρέα της, όμως, και ο μικρός πρωταγωνιστής, Seth Green, πείθει με την ερμηνεία του ότι θα μπορούσε να ζήσει σε εκείνη την εποχή χωρίς κανένα πρόβλημα. Όλα αυτά, όμως, δε θα ήταν δυνατά, χωρίς το καταπληκτικό voiceover από τον Άλλεν, που δίνει διαφορετική πνοή σε κάθε σκηνή, αφού τις περισσότερες τις έχει ζήσει ο ίδιος μικρός.

Ελπίζω να σας κέντρισαν το ενδιαφέρον οι Μέρες Ραδιοφώνου, που συνδυάζουν όλα τα συστατικά που αναμιγνύει ο Γούντυ Άλλεν στις προγενέστερες, αλλά και στις μεταγενέστερες ταινίες του. Επιστρέφω την 28η Οκτωβρίου, με μία ταινία, μία λέξη, μία συνοικία.

Δαμιανός Γκουζκούρης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.