10 Days of David Lynch, Part I – The Elephant Man (1980)

elephant man posterΔύο ημέρες πριν το νέο έτος και ένα ολοκαίνουριο αφιέρωμα ξεκινά. Πραγματοποιώντας μία στροφή 360 μοιρών, ο νευρικός, αλλά ρομαντικός Γούντυ Άλλεν δίνει τη θέση του στο σκοτεινό και εκκεντρικό David Lynch. Πρώτος σταθμός του αφιερώματος δεν είναι άλλος από τον Άνθρωπο Ελέφαντα του 1980 με τους εκπληκτικούς Anthony Hopkins και John Hurt στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Μία σπουδή επάνω στην ανθρωπιά, μία εκ βαθέων ανάλυση επάνω στην προκατάληψη και το «κατασκευασμένο» πρότυπο της ομορφιάς.

Περί τίνος πρόκειται;

Στα τέλη της δεκαετίας του 1880, στη Βικτωριανή Αγγλία, ένας πετυχημένος χειρούργος μαθαίνει για την ύπαρξη του John Merrick, ενός ανθρώπου βαριά παραμορφωμένου, θύμα εκμετάλλευσης ως φρικιό στο τσίρκο. Ο αυτοαποκαλούμενος ιδιοκτήτης του, τον διαφημίζει με την υποτιμητική ονομασία «Άνθρωπος Ελέφαντας» για να βγάλει τα προς το ζην. Μετά από μία αδρά χρηματική αμοιβή, ο χειρούργος καταφέρνει να πάρει για λίγο κοντά του τον John στο νοσοκομείο όπου δουλεύει, με σκοπό να εξετάσει την ιδιάζουσα παραμόρφωσή του καλύτερα.

Στην πορεία ανακαλύπτει ότι αν και ο John έχει περάσει τη ζωή του από τσίρκο σε τσίρκο και δεν έχει λάβει ουσιαστική μόρφωση, παρ’ όλα αυτά γνωρίζει γραφή και ανάγνωση. Το σημαντικότερο και πιο απρόσμενο χαρακτηριστικό του John, όμως, είναι η ευαισθησία του. Μία ευαισθησία, που παρά τις κακουχίες και την ταλαιπωρία που έχει υποστεί ο John, μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Κατά τη διαμονή του στο νοσοκομείο, κερδίζει πολλούς συμμάχους (κυρίως της υψηλής κοινωνίας), αλλά ταυτόχρονα τον προσεγγίζουν επιτήδειοι με σκοπό να εκμεταλλευτούν την εμφάνισή του. Όμως, η καλή καρδιά του κυρίου Merrick, βρίσκει πάντα τρόπο να υπερνικάει τα εμπόδια.

Elephant Man 2

Ποια είναι η δική μου άποψη;

Είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτο, το πώς μία ασπρόμαυρη ταινία μπορεί να έχει τόσες πολλές αποχρώσεις. Η ανθρωπιά με όλες τις μορφές της είναι το κυρίαρχο μοτίβο καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου. Από τη μία ο χειρούργος, τον οποίο ενσαρκώνει εκπληκτικά ο Anthony Hopkins, και από την άλλη το πλήθος που μαζεύεται για να θαυμάσει τον «Άνθρωπο Ελέφαντα». Ενός ανθρώπου ο οποίος θεωρείται ιδιοκτησία ενός άλλου ανθρώπου, και έχει το δικαίωμα να του ασκεί βία όπως και όποτε θέλει.

Αν και δε θέλω να προδώσω το τέλος της ταινίας, το μόνο που θα σημειώσω είναι πως ο John, που ήταν υπαρκτό πρόσωπο, επιζητούσε λίγη αγάπη. Την αγάπη που δεν είδε ποτέ από τη μητέρα του, ή τα άτομα που πλήρωναν για να τον δουν. Μία ζωή βουτηγμένη στο φόβο δεν αρμόζει σε κανένα ον, πόσο μάλλον στους ανθρώπους. Γιατί, μπορεί να τον αποκαλούν ελέφαντα και να τον χλευάζουν, αλλά μέχρι το τέλος γίνεται εμφανές ποιος είναι ο άνθρωπος και ποιοι τα ζώα.

Καλή Χρονιά!

Δαμιανός Γκουζκούρης

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.