[A really hard LifeStory] «Νάγια δόμλες» – Πας μη Έλλην… τι;

Διαβάζω στον  ημερήσιο  τύπο πως «ο δήμος Λυκόβρυσης-Πεύκης προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική, παράνομη, αναιτιολόγητη και αβάσιμη, η από 21.2.2013 απόφαση του γγ Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, με την οποία μετεγκαθίσταται ο καταυλισμός των Ρομά (πλανόδιων αθίγγανων) από την περιοχή του Νομισματοκοπείου του δήμου Χαλανδρίου στον δήμο Λυκόβρυσης-Πεύκης […]

roma

Στην προσφυγή επισημαίνεται, ότι η μετεγκατάσταση του καταυλισμού συνιστά «εξαγωγή» του προβλήματος από τον έναν δήμο στον άλλον, καθώς και διαιώνιση, ενώ, η δημιουργία νέου καταυλισμού εγκυμονεί κίνδυνο παραβατικότητας και ρατσιστικών αντιδράσεων. Παράλληλα, σημειώνεται στην αίτηση ακύρωσης, ότι η επικαλούμενη μελλοντική, με διαφορετικό τρόπο αξιοποίηση του οικοπέδου του δήμου Χαλανδρίου, στο οποίο είναι σήμερα εγκατεστημένο οι Ρομά δεν πείθει ότι δεν χρησιμοποιείται προσχηματικά για την απομάκρυνση των Ρομά και τη μετατόπιση του προβλήματος στον δήμο Λυκόβρυσης-Πεύκης. Αντί της μετεγκατάστασης σε συγκεκριμένη περιοχή, ο επίμαχος δήμος προτείνει να εγκατασταθούν οι Ρομά σε διαμερίσματα όλων των δήμων της Αττικής, ώστε να αποτραπεί η δημιουργία καταυλισμού-γκέτο».

 Ναρκισσευόμαστε, τρελέ μου, χρόνους πολλούς μπροστά στα κάτοπτρα της Δύσης. Μιλήσαμε για πολύ-πολιτισμικότητα, για ανοικτή κοινωνία, για το γενετικό μας υλικό που φέρει στην έλικα του τη φιλοξενία από αρχαιοτάτων χρόνων. Μέχρι που έφτασε η στιγμή να τα  αποδείξουμε. Τελικώς αποδείξαμε ότι περιφέραμε σε σαλόνια και θεματικές βραδιές την  πολύ‐πολιτισμικότητα ως ένα ιδεολόγημα κενό, που πλέον καταρρέει παντού. Το εισαγάγαμε, όπως πολλά άλλα «εξωτικά φρούτα» από χώρες της Δύσης που είχαν κληθεί να διαχειριστούν το ζήτημα πολύ νωρίτερα. Πλέον βλέπουμε να εγκαταλείπεται ακόμη και εκεί όπου το υιοθέτησαν, έστω και πειραματικά, καθώς – παρά τις καλές προθέσεις όσων την επικαλέστηκαν και προσπάθησαν να την εφαρμόσουν – δεν οδηγεί στην ουσιαστική ενσωμάτωση κι επομένως ευνοεί φαινόμενα γκετοποίησης. Επιπλέον προωθεί τη λογική της αρμονικής συμβίωσης ετερόκλητων πολιτισμικών στοιχείων και όχι μιαν αληθινή μεταξύ τους διαλεκτική σχέση.

Όπως έχει γραφτεί κάπου πολύ σωστά, η ενσωμάτωση είναι πολύ ευρύτερη έννοια. Απευθύνεται τόσο στους υπό ένταξη, όσο και στην υπόλοιπη κοινωνία. Ενισχύει την κοινωνική συνοχή, δεν την κατακερματίζει σε αναρίθμητα γκέτο. Η ενσωμάτωση έχει κροκάδι που το λένε εκπαίδευση, και πασχίζει να δημιουργηθούν ουσιώδεις προϋποθέσεις μιας δημιουργικής ένταξης στην ελληνική κοινωνία ανθρώπων με διαφορετικό πολιτισμικό background. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν αληθινά να ριζώσουν στην Ελλάδα και παίρνουν την ένταξή τους πολύ σοβαρά. Και γι’ αυτό είναι οι πρώτοι που επιθυμούν ομαλή ένταξη. Όχι βιαστική μαζική πολιτογράφηση. Θέλουν να ενταχθούν σε μια συνεκτική κοινωνία και να νιώσουν τη θαλπωρή της. Δεν θέλουν να γίνουν ένα γκέτο νόμιμων, σε μια κοινωνία όλο και πιο ξενόφοβη.

*  «Νάγια δόμλες» στην γλώσσα των Ρομά σημαίνει «μην δεχτείς», δηλ. μην αφομοιώσεις.

 Δημήτρης Μανουήλ

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.