MusicStories and Thoughts – Πόσο πίσω είναι στην πραγματικότητα το παρελθόν μας;

Πόσοι άραγε από εμάς έχουν ευχηθεί να είχαν την δυνατότητα να αλλάξουν κάτι από το παρελθόν τους; Φαντάζομαι πάρα πολλοί, βάζοντας και τον ίδιο μου τον εαυτό μέσα σε αυτή τη λίστα. Γιατί βλέπετε μπορεί να ζούμε στο παρόν, αλλά αυτό διαμορφώνεται σε έναν μεγάλο βαθμό από το παρελθόν μας, είτε το θέλουμε είτε όχι.

pastΥποσυνείδητα, οι περισσότερες πράξεις και επιθυμίες μας έχουν να κάνουν με διάφορα κατάλοιπα του παρελθόντος. Πράγματα που κάναμε ή δεν κάναμε στο παρελθόν, επηρεάζουν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό την καθημερινότητα μας.

Για παράδειγμα, κάποιος που έκανε ένα πολύ μεγάλο λάθος, δεν παύει να έχει τύψεις μέχρι σήμερα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με εκείνον που δεν πρόλαβε να πει το “σ’αγαπώ” στο άτομο που έφυγε βιαστικά και βίαια από τη ζωή. Το παρελθόν έχει πολύ μεγάλη δύναμη και αυτό όσο ωριμάζουμε είμαστε σε θέση να το καταλάβουμε ολοένα και περισσότερο.

Δεν θα πρέπει να φοβόμαστε το παρελθόν αλλά ούτε και να το πολεμάμε.

Γιατί το παρελθόν δεν μπορεί να διαγραφτεί όσο και αν το θέλουμε. Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε, είναι να προσπαθήσουμε να συμφιλιωθούμε μαζί του ή ακόμα και να μάθουμε από αυτό και τα λάθη μας. Να συγχωρέσουμε αυτούς που μας έβλαψαν ή μας στεναχώρησαν αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Κάτι τέτοιο, φυσικά, δεν είναι καθόλου εύκολο και απαιτεί τεράστια ψυχική δύναμη, αυτογνωσία αλλά και θάρρος. Χρειάζονται αρκετές ώρες συζήτησης με τον εαυτό μας για το ποιοι είμαστε πραγματικά, τι κάναμε στο παρελθόν, το που βρισκόμαστε τώρα και που θέλουμε να βρισκόμαστε στο μέλλον. Το παρελθόν έχει τη δυνατότητα να μας κάνει σοφότερους και αυτό πρέπει να το εκμεταλλευτούμε. Μόνο έτσι θα έχουμε ένα καλύτερο παρόν και ταυτόχρονα ένα καλύτερο μέλλον.

 Όλοι μας έχουμε κάνει λάθη, αλλά λίγοι από εμάς θα προσπαθήσουν να επωφεληθούν από αυτό.

Το να κρύβουμε τα λάθη μας ή ακόμα χειρότερα να κάνουμε πως ποτέ δεν συνέβη κάτι, δεν είναι υγιές. Και δεν είναι υγιές όχι για τους άλλους, αλλά πάνω από όλα για εμάς τους ίδιους και την προσωπική μας εξέλιξη. Θα ήταν μια καλή λύση, να δούμε το παρελθόν σαν ένα δάσκαλο, και πως εμείς είμαστε οι μαθητές του, οι οποίοι θέλουν να περάσουν την “τάξη” και το “διαγώνισμα” της ημέρας.

Γιατί όπως άκουσα και σε μια ξένη σειρά “….το παρελθόν δεν είναι στη πραγματικότητα ποτέ πίσω μας. Καραδοκεί σαν φάντασμα στις σκιές, πρόθυμο να μας θυμίσει όλες εκείνες τις επιλογές που έχουμε κάνει.

Δυστυχώς κάποιοι από εμάς αρνούνται να κοιτάξουν πίσω και δεν κατανοούν ποτέ πως με το να αρνείσαι το παρελθόν σου, είσαι καταδικασμένος να το επαναλάβεις…”.

vannos

 

 

 

Γιώργος Βαννός

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.