A Real LifeStory – Έλα γιαγιά, πες μου ακόμη μια ιστορία!

Γυρίζω τη σκέψη μου πίσω, τότε που μικρούλα, ένα κοριτσάκι τόσο δα στεκόμουν δίπλα στη γιαγιά μου την ώρα που έκανε τις δουλειές του σπιτιού, έπλεκε ή κεντούσε. Καθόμουν όσο πιο κοντά της μπορούσα παρατηρώντας κάθε της κίνηση και οι ερωτήσεις έβγαιναν βροχή από το στόμα μου.

pagkosmia imera ilikiomenon

-Τι είναι αυτό γιαγιά;

-Γιατί γυρίζεις έτσι τη βελόνα γιαγιά;

-Εσύ πως τα έμαθες όλα αυτά γιαγιά;

Εκείνη, άλλοτε μου εξηγούσε όσο καλύτερα μπορούσε την κάθε της κίνηση κι άλλοτε ήταν κουρασμένη και αρκούνταν στην αφοπλιστική απάντηση: «Όταν μεγαλώσεις θα τα μάθεις όλα μικρή μου», οπότε δεν μου άφηνε περαιτέρω περιθώρια για ερωτήσεις. Τότε δεν ήξερα ότι η ζωή είναι μια διαρκής απόκτηση γνώσεων και εμπειριών. Αμφιταλαντευόμουν ανάμεσα στο «μέχρι να μεγαλώσω πρέπει να προλάβω να τα μάθω όλα» και στο «πότε θα είμαι αρκετά μεγάλη ώστε να μπορώ να μάθω;».

Το καλύτερό μου, βέβαια, ήταν όταν έφτανα σε τέτοιο σημείο τις ερωτήσεις μου που αναγκαζόταν η γιαγιά μου να παρατήσει αυτό με το οποίο είχε καταπιαστεί λέγοντάς μου: «έλα να σου δείξω!». Γιούπιιιι!!! Αυτό ήταν! Ανοίγουμε παλιά σεντούκια και ντουλάπες μέχρι να βρούμε το κατάλληλο αντικείμενο που θα δώσει απτή εικόνα στην ιστορία της και θα συνεχίσει αφηγούμενη πιο περιγραφικά πια την έκβασή της, ενώ εγώ το περιεργαζόμουν και ενίοτε το φορούσα δίνοντας σάρκα και οστά στο story! Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα γινόταν δικό μου. Τα αντικείμενα αυτά ήταν ρούχα, κοσμήματα-κειμήλια ή χρηστικά οικιακά αντικείμενα. Εκείνες τις εποχές οι άνθρωποι δεν είχαν την πληθώρα των αγαθών που απολαμβάνουμε εμείς σήμερα. Κι όμως, όσες κούκλες κι αν είχα, μια αναζήτηση στο σεντούκι της γιαγιάς μου δημιουργούσε την αίσθηση ότι κρατάω στα χέρια μου ένα θησαυρό!!!

Τα χρόνια, όμως, πέρασαν… κάποιοι έφυγαν από τη ζωή κι εμένα με «ρούφηξε» η καθημερινότητα, οι υποχρεώσεις του σχολείου και του πανεπιστημίου αργότερα… Έπαψα πια να ψάχνω τα σεντούκια της γιαγιάς αναζητώντας το νέο μου παιχνίδι.

Ακόμη απολαμβάνω τις συζητήσεις με τους παππούδες μου, ή ακόμη και με τους ηλικιωμένους της γειτονιάς μου. Είμαι πολύ τυχερή, που η ζωή μου δεν έχει απομακρυνθεί πολύ από το χωριό στο οποίο μεγάλωσα και από τους ανθρώπους που αποτελούσαν τον περίγυρό μου. Με την πρώτη ευκαιρία, λοιπόν, κάθομαι απέναντι στη γιαγιά και τον παππού μου ή παρατάσσω όλες τις γιαγιάδες της γειτονιάς μου στη μέση της αυλής μας, γύρω από ένα τραπεζάκι με ελληνικούς καφέδες και αρχίζω τις ερωτήσεις. Ειδικά όταν είναι όλες μαζί έχει πολύ μα πάρα πολύ ενδιαφέρον, γιατί η καθεμία έχει για την ίδια ιστορία τη δική της οπτική, αφού μεγάλωσαν και έμειναν όλες μαζί στην ίδια γειτονιά ή έστω στο ίδιο χωριό… Έρωτες και χωρισμοί, τσακωμοί με τους γονείς, «κλεψίματα», προξενιά, κρυφές συναντήσεις…! Μπορεί να μην είχαν πολλά υλικά αγαθά τότε, αλλά από συναίσθημα… από αυθορμητισμό… από ειλικρινές και ολοκληρωτικό δόσιμο… είχαν πολύ!!!

Όπως είναι φυσικό, τώρα πια ξέρω περισσότερα. Οι ερωτήσεις μου είναι πιο στοχευμένες, πιο συγκεκριμένες. Αυτό, όμως, δεν έχει καμία σημασία μπροστά στη λάμψη που αναδύεται από τα μάτια τους όσο αφηγούνται τις όμορφες αλλά και τις δύσκολες στιγμές που αντιμετώπισαν στο διάβα της ζωής τους. Τα μαθήματα που παίρνω μέσα από τις δικές τους εμπειρίες και οι αξίες που μου μεταλαμπαδεύουν είναι ο θησαυρός που ψάχνω πια ως ενήλικας!

Σήμερα που είναι η Παγκόσμια Ημέρα 3ης ηλικίας, αφιερώστε μερικά λεπτά της ημέρας σας για να ακούσετε μια ιστορία από τον παππού ή τη γιαγιά σας. Κι αν αυτοί έχουν φύγει από τη ζωή, σίγουρα θα βρείτε στο δρόμο σας έναν ηλικιωμένο πρόθυμο να αφηγηθεί ένα κομμάτι της ζωής του. Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, η ανάγκη τους για επικοινωνία τους καθιστά ικανούς να σου πουν μια ιστορία ακόμη και στη στάση του λεωφορείου! Ακούστε τους… η χαρά που θα τους δώσετε έχει σαφώς μεγαλύτερη αξία από τα 10 λεπτά του χρόνου που θα σπαταλήσετε περιμένοντας την επόμενη γραμμή.

Γιαγιά Ζωή, γιαγιά Νίτσα, παππού Αναστάση και παππού Μιχάλη ευχαριστώ που υπήρξατε και υπάρχετε στη ζωή μου… Γεμάτη από αγάπη και πάντα πρόθυμη να σας ακούσει… η εγγονή σας!

Ζωή Καρασουλτάνη

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.