A Real RoadStory – Αν(ν)α- γέννηση Κυρίου, Χριστούγεννα στη Θεσσαλονίκη

Το άρθρο αυτό είναι ένα μέρος από μία σειρά άρθρων εν είδει ημερολογίου με σκοπό να πληροφορήσει τους αναγνώστες για κρυφές γωνιές της Θεσσαλονίκης (δράσεις- αποδράσεις-διαδράσεις) ή για τα γεγονότα που βιώνουμε καθημερινά και πολλές φορές περνούν απαρατήρητα.

ΚΩΔ: 018

anna9

 Η βόλτα μας ξεκίνησε από τον «Αστερόκοσμο» στην ΔΕΘ. Με την πρώτη, αλλά και με τη δεύτερη και την τρίτη ματιά  τόσο ο εξωτερικός όσο και ο εσωτερικός διάκοσμος των περιπτέρων 13, 14 και 15 δικαίωσαν το εγχείρημά μας και το πνεύμα των γιορτών άρχισε σιγά- σιγά να μας κάνει παρέα. Φωτάκια, στολισμένα δέντρα, μαγευτικές διαδρομές στον προαύλιο κι εσωτερικό χώρο συνθέτουν πραγματικά ένα Χριστουγεννιάτικο σκηνικό με τα όλα του. Αν και καθημερινή στο παγοδρόμιο υπήρχαν αρκετοί επισκέπτες που τσουλούσαν με χάρη στην παγωμένη πίστα.  Περιπλανηθήκαμε σε όλους τους χώρους. Γράψαμε γράμμα στον Άη Βασίλη και μπορούσαμε να πλάσουμε κουλουράκια στα μικρά χαριτωμένα σπιτάκια. Η απόλυτη χαρά των μικρών παιδιών! Με 6 ευρώ γενική είσοδο για ό, τι κι αν κάνετε στον «Αστερόκοσμο».

anna8

Με αισιοδοξία και αμέτρητη χριστουγεννιάτικη διάθεση συνεχίσαμε τη βόλτα μας προς το κέντρο. Δεύτερη στάση, αν κι όχι προγραμματισμένη, στην Αγίας Σοφίας. Εκεί ξεκίνησε ο πρώτος κόμπος στο στομάχι. Ανάμεσα στο ταμείο και στο καρουζέλ και τη βαρκούλα (όχι του ψαρά, του μεγαλοαλιευτή) που έφτανε μέχρι τον 2ο όροφο των πολυκατοικιών. Ένα θέαμα χωρίς καμία χριστουγεννιάτικη αισθητική. Χωρίς αισθητική γενικά. Το πνεύμα των γιορτών άρχισε να μας εγκαταλείπει κι αποφασίσαμε να φύγουμε γρήγορα για την πλατεία Αριστοτέλους, για να πάρουμε τα πάνω μας, χωρίς να απαθανατίσουμε ούτε μία στιγμή από εκείνη τη στάση μας.

Από το πλησίασμα ακόμα προς την πλατεία ο κόμπος άρχισε να γίνεται ακόμα πιο έντονος. Πάλι καρουζέλ, πάλι βαρκούλες (μικρές αυτή τη φορά του ψαρά), τρενάκια κι άλλα τέτοια παιχνίδια των πανηγυριών σε συνδυασμό με μερικά χριστουγεννιάτικα σπιτάκια που έμοιαζαν σαν να τα παράτησε κάποιος, για να βρίσκονται εκεί χωρίς σκοπό. Πού είναι το δέντρο; Πού είναι τα στολίδια; Πού είναι η χριστουγεννιάτικη μαγεία; Όσο κι αν ψάξαμε φύγαμε με αδειανές τις καρδιές μας. Ίσως η μόνη παρηγοριά το καραβάκι που στέκει εκεί κάθε χρονιά φωταγωγημένο με αμέτρητα λαμπάκια.

annaΗ ίδια αίσθηση στην «απάνω γειτονιά» της Αριστοτέλους, στο άγαλμα του Ελ. Βενιζέλου. Ρόδα του λούνα παρκ, αυτοκινητάκια κι ένα υπαίθριο παγοδρόμιο. Σε όλα αυτά προσθέστε και τα απείρου κάλλους κλουβοειδή ταμεία με αναρτημένες τις τιμές για κάθε γύρο στα παιχνίδια (κόστος 3 με 4 ευρώ), αλλά και τα υπαίθρια καροτσάκια με γλειφιτζούρια, μαλλί της γριάς και ποπ κορν.

Από πότε μπερδέψαμε τα Χριστούγεννα με το τσίρκο; Από πότε μια χριστουγεννιάτικη βόλτα στην πόλη πρέπει να είναι τόσο άβολα καταθλιπτική; Πόσο μάλλον τέτοια εποχή που όλοι μας αναζητούμε την παρηγοριά και ελπίζουμε τα όνειρά μας να πεταχτούν στην επόμενη γωνιά.

Κείμενο: Άννα Σταματοπούλου

Φωτογραφίες: Έλενα Σαλαμπάση

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.