A Social Media Story – Δείξε μου τα friend request σου… να σου πω τι φίλος είσαι!

«Πραγματική» vs «Διαδικτυακή φιλία»

facebook

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εισχωρούν όλο και περισσότερο στις καθημερινές δραστηριότητες της ζωής μας, απορροφώντας το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου μας. Αξίζει μόνο να σημειωθεί ότι από τον Απρίλιο του 2012, το Facebook συγκεντρώνει πάνω από 900 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες παγκοσμίως! Μάλιστα, δεδομένης της πρωτοφανούς επιτυχίας των social media, σήμερα –κυρίως- οι νέοι, τείνουν να «μετρούν» τη δημοτικότητά τους βάσει των διαδικτυακών τους φίλων, ενώ παράλληλα προβάλλουν σε κοινή θέα, προσωπικές στιγμές και πληροφορίες, που θέτουν σε κίνδυνο το ιδιωτικό τους απόρρητο.

Πέραν όλων των άλλων αμφιβολιών και ενδοιασμών που έχω, θα σταθώ περισσότερο στη φιλία. Όχι, στην πραγματική που χτίζεται με γερά θεμέλια. Αλλά σε εκείνη που βασίζεται στη συγκάλυψη της ανωνυμίας και του φαίνεσθε. Είναι άραγε πιο «αληθινοί» οι on-line από τους παιδικούς φίλους;

Είναι τα sites κοινωνικής δικτύωσης ένας πραγματικός «χώρος συνάντησης» ή μια εικονική πραγματικότητα που δίνει τη λαθεμένη εντύπωση της κοινωνικότητας, όσο στην πραγματικότητα βυθιζόμαστε στην απομόνωση και αποξένωση;

Προσωπικά δεν διακατέχομαι από αισθήματα ρομαντισμού, παρόλα αυτά εξακολουθώ να πιστεύω στις λιγοστές αξίες της ζωής που κατάφεραν -μέχρι στιγμής τουλάχιστον- να σωθούν από το φύσημα του αέρα της πλαστής λάμψης. Έχω, λοιπόν, την εντύπωση ότι φιλία είναι η δυνατή, «αδερφική» και διαπροσωπική σχέση που αναπτύσσουν μεταξύ τους, δυο ή περισσότεροι άνθρωποι. Σε καμία περίπτωση η πραγματική φιλία δεν μπορεί να αντικατασταθεί από την απρόσωπη και φαινομενική σχέση που έχει ως σημείο αναφοράς την άψυχη οθόνη του υπολογιστή.

Best-Friends

Άλλωστε οι πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις (φιλικές, ερωτικές, οικογενειακές), απαιτούν πολύ χρόνο, κόπο και υπομονή για τη θεμελίωσή τους. Το άκρως αντίθετο δηλαδή, από την ισχύουσα «πολιτική» ανάπτυξης φιλικών δεσμών των social media.

Σήμερα δυστυχώς είναι όλα τόσο επιφανειακά… Με το πάτημα ενός κουμπιού, δημιουργούμε (add/accept) ή διαλύουμε (delete) περιστασιακές-εφήμερες φιλίες, τη στιγμή μάλιστα που αξιολογούμε και κρίνουμε προσωπικότητες βάσει κοινών διαδικτυακών φίλων, αναρτήσεων, φωτογραφιών και likes.  Τα  κοινωνικά δίκτυα και ειδικότερα το Facebook, τείνει να εξαλείψει κάθε προηγούμενο επικοινωνιακό μέσο, αφού αποτελεί τη νέα «διαδικτυακή εξάρτηση», του συνόλου των ατόμων.

Ενώ κάποτε ρωτούσαμε, -«έχεις τηλέφωνο;», σήμερα η φράση αυτή έχει αντικατασταθεί από την προβλέψιμη ατάκα…-«έχεις facebook να σου κάνω add;».

Βάσει της προσωπικής ανασφάλειας που σταδιακά εξελίσσεται, σε απομόνωση, οι υγιείς κοινωνικοί δεσμοί έχουν μετατραπεί σε σχέσεις ανάγκης, συμφέροντος και εξαναγκασμού. Το Facebook, λοιπόν, έρχεται να μας απαλλάξει από τα παραπάνω «βαρίδια». Εκεί μέσα, βρίσκουμε φαινομενικούς φίλους, βάσει κοινών ενδιαφερόντων. Βιώνουμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε «επιτυχημένοι», εξαιτίας των διαδικτυακών μας φίλων, που αριθμητικά ξεπερνούν τους 600.  Μας αποδέχονται χωρίς να μας κρίνουν ή να μας αποδοκιμάζουν, τη στιγμή μάλιστα που δεν έχουν καμία απαίτηση από εμάς. Κάπως έτσι διαμορφώνεται το απόλυτα ειδυλλιακό περιβάλλον…Πολλοί φίλοι χωρίς προσπάθεια και αλλεπάλληλες προσπάθειες αποδοχής μέσω πράξεων.

facebook friends1

Στην πραγματική ζωή όμως… συμβαίνει το αντίθετο! Αποκαλούμε κάποιον/α «φίλο/φίλη μας» όταν η ποιότητα του χαρακτήρα του/της, πληροί κάποιες βασικές προδιαγραφές σύμφωνα με τα κριτήρια της δικής μας προσωπικότητας! Μας θεωρεί κάποιος φίλο του, όταν τα αποθέματα αγάπης και εμπιστοσύνης στην αποθήκη της καρδιάς μας, δεν έχουν ημερομηνία λήξης! Πραγματικός φίλος, μακριά από οθόνες και διαχωριστικούς φραγμούς, είναι εκείνος ο οποίος μας αγαπά για αυτό που είμαστε και όχι για εκείνο που θα ήθελε να είμαστε! Στον αληθινό φίλο, παρουσιάζουμε το 100% της προσωπικότητάς μας! Και την καλή και την κακή όψη του εαυτού μας. Στον πραγματικό φίλο λέμε πάντα την αλήθεια! Όσο πικρή κι αν είναι!

Κι ας μην ξεχνάμε ότι η φιλία, είναι το πινέλο που χρωματίζει την ασπρόμαυρη ζωή μας.

Χωρίς αληθινούς φίλους θα ήμασταν τόσο μόνοι… Για αυτό προτείνω να αφήσουμε μια μέρα τον υπολογιστή για να συναντήσουμε τους αληθινούς μας φίλους. Να τους υπενθυμίσουμε πόσο σημαντικοί είναι για μας! Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, οι φίλοι είναι προσωπική και ελεύθερη επιλογή, σε αντίθεση με τους συγγενείς και τους συναδέλφους. Γιατί όπως λέει και το τραγούδι, «τους φίλους τους διαλέγουμε, γι’ αυτό δεν τους παιδεύουμε!!!»

Την επόμενη φορά σκέψου ποιο αίτημα φιλίας θα αποδεχτείς…

Όπως είπε και η Margaret Lee Runbeck: Οι σιωπές είναι οι πραγματικές συζητήσεις μεταξύ φίλων. Αυτό που μετράει δεν είναι να μιλάς, αλλά να μην χρειάζεται να μιλήσεις.

mpanti

 

 

 

Δήμητρα Μπαντή
dimitrcm@gmail.com

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.