A real RoadStory – Iστορίες του τυφώνα Sandy…μέσα από το φωτογραφικό φακό

Λένε πως, κάποιες φορές, όταν θέλουμε να περιγράψουμε κάτι, ανεξάρτητα από το αν είναι καλό, άσχημο, όμορφο, στενάχωρο, δε χρειάζονται πολλά λόγια.  Αρκεί μία φωτογραφία για να μιλήσει με τις λέξεις που ίσως να μην μπορούσαμε εμείς να χρησιμοποιήσουμε. Έτσι βλέπουμε στιγμιότυπα, πολύ πιο δυνατά από την οποιαδήποτε περιγραφή, να μας μεταφέρουν ακριβώς στην κάθε στιγμή που θέλουν να αντικατοπτρίσουν, δημιουργώντας απόψεις, σκέψεις, ερωτήματα, συναισθήματα.

Με αυτή τη δύναμη της εικόνας, δούλεψαν φωτογράφοι στη Νέα Υόρκη, οι οποίοι παρουσίασαν τις συνέπειες του τυφώνα Sandy μέσα από το φακό τους,  με μία δόση εντυπωσιακής αλλά άγριας και τρομακτικής ομορφιάς της φύσης, και της δύναμής της να καταστρέψει οτιδήποτε όταν φαίνεται το κακό πρόσωπό της. Κάποιες από τις φωτογραφίες παρουσιάστηκαν στη “New York Times”, στις 19 Μαρτίου, όπου κάθε μία συνοδεύεται από την ιστορία της στιγμής της. Περιγράφουν οι ίδιοι οι φωτογράφοι.

sandy 1

Lenny Pridatko , 32
Εκδότης και φωτογράφος  (Δημιουργός του “Columbia University in Pictures”)

«Αυτή είναι μία ράμπα, δίπλα στην Έξοδο 4, στο Belt Parkway. Δώδεκα, περίπου, άνθρωποι στέκονταν εκεί παρατηρώντας τη στάθμη του νερού να ανεβαίνει, τα κύματα να πληθαίνουν, τη γη να πλημμυρίζει. Ο άνθρωπος στη φωτογραφία καθόταν στο κιγκλίδωμα στον πεζόδρομο ενώ εγώ στεκόμουν στον απέναντι λόφο. Στεκόταν εκεί για αρκετό χρονικό διάστημα παρατηρώντας την άνοδο του νερού. Τα κύματα, πολλές φορές, τον κάλυπταν ολόκληρο! Κάποια στιγμή έφυγε. Μετά την φωτογράφηση, ξεκίνησα για το σπίτι και κατέληξα  να κολλήσω στο Belt Parkway , μεταξύ των Εξόδων 6 και 7. Δεν θα μπορούσα, εκ των πραγμάτων, να βγω από την εθνική οδό, λόγω της συνεχούς ανόδου της στάθμης των υδάτων. Οπότε μεινα στην εκεί για λίγες ώρες, φωτογραφίζοντας τον Sandy εν δράσει! Αργότερα συνειδητοποίησα ότι η εκδρομή μου με σκοπό να φωτογραφίσω τις πλημμύρες, “έσωσε” κυριολεκτικά το αυτοκίνητό μου! Το γκαράζ στο κτίριο μου ήταν πλημμυρισμένο και όλα τα αυτοκίνητα που βρίσκονταν εκεί, καταστράφηκαν.»

Sandy 2

 Jonah Markowitz , 27
Ελεύθερος επαγγελματίας φωτογράφος και σκηνοθέτης

«Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε μία γειτονιά κοντά στην παραλία στο  Belle Harbor, στο Queens . Παρά το γεγονός ότι πολλά από τα σπίτια ήταν σκοτεινά και με κλειστά τα παντζούρια, υπήρχαν πέντε οικογένειες που παρέμειναν και επέμειναν. Μία από αυτές τις οικογένειες ζούσαν κυριολεκτικά στο νερό! Τα όμορφα παράθυρά τους, έβλεπαν πανοραμικά έξω τον ωκεανό. Καθώς φωτογράφιζα το ισχυρό κύμα θύελλας, κάθονταν μαζί, και με νευρικότητα παρατηρούσαν την άνοδο του νερού. Το κύμα είχε καλύψει εντελώς ολόκληρη την παραλία. Τα σπίτια, καθώς περνούσαν τα κύματα από πάνω, σχημάτιζαν τεράστια τείχη νερού. Ένας άνδρας, ανέβηκε να τραβήξει μια φωτογραφία με το κινητό του, και ένα κύμα χτύπησε στον τοίχο, μεταφέροντας ένα μίγμα θαλασσινού νερού, γκρι και καφέ χρώματος της άμμου, μαζί με αφρό, που έφτασε αρκετά ψηλά, σε σημείο να τον αρπάξει! Έτσι έβγαλα τη φωτογραφία. Δεν τραυματίστηκε, δεν έπαθε απολύτως τίποτα. Περίμενα αρκετή ώρα μέχρι να υποχωρήσουν τα κύματα. Με το νερό να φτάνει τα φώτα του αυτοκινήτου μου, κατάφερα να ξεκινήσω και να φτάσω πίσω στο Brooklyn. Την επόμενη ημέρα επέστρεψα, και το θαλάσσιο τείχος είχε περάσει στο σπίτι της οικογένειας, καταστρέφοντας το ένα δωμάτιο. Τους συνάντησα να προσπαθούν να καθαρίσουν ό, τι μπορούσαν.»

sandy 3

Michael Stewart , 24
Βοηθός φωτογράφου και τεχνικός ψηφιακής απεικόνισης

«Αυτό το σπίτι ανήκει σε ένα παιδικό μου φίλο, που ζει δύο τετράγωνα μακριά από μένα. Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, κάνουμε κανό στο δρόμο, άλλοτε με λιγότερο άλλοτε με περισσότερο παιχνίδι, καθώς έχουμε ζήσει πολλούς τυφώνες, είμαστε συνηθισμένοι και δεν ανησυχούμε. Πήγα στο σπίτι του για να βοηθήσω. Αυτή η πόρτα είναι στον πρώτο όροφο, που σημαίνει ότι το νερό είχε φτάσει αρκετά ψηλά στον δρόμο και θα διπλασιαζόταν μέσα στις επόμενες δύο ώρες. Η διασκέδαση τελείωσε και αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε τι θα ακολουθούσε. Στο δάπεδο ακόμα στέκονταν τα ηλεκτρονικά, οι τηλεοράσεις, οι καναπέδες ή οτιδήποτε δεν μπορούσε να το σηκώσει το νερό και ακόμα φαινόταν. Αρχίσαμε όλοι να προσπαθούμε να σώσουμε ό, τι μπορούσαμε. Μετά, καταφύγαμε στο δεύτερο όροφο, που ήταν πιο ασφαλής και περιμέναμε, κοιτάζοντας έξω, την καταιγίδα. Η αίσθηση εκείνη τη στιγμή ήταν αρκετά διαφορετική από ό, τι νωρίτερα, αφού όσο περνούσε η ώρα όλοι συνειδητοποιούσαμε τη ζημιά που είχε προκαλέσει σε όλη την πόλη, και τα σπίτια. Παρακολουθούσαμε τι γινόταν έξω αλλά τα μόνα φώτα που μπορούσαμε να δούμε ήταν οι πυρκαγιές στο Rockaway και το Breezy Point, και περιστασιακές εκρήξεις ενός μετασχηματιστή. Βέβαια, δεν είχαν πολλοί άνθρωποι την πολυτέλεια σαν εμάς να ανέβουν στο δεύτερο όροφο.»

sandy 4

Chris Ozer , 33
Επαγγελματίας φωτογράφος (Hobbyist 2012)

«Καθώς πλησίαζε ο Sandy, συνέχιζα να βλέπω εικόνες στις ειδήσεις και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τον παρουσίαζαν απλά σαν μια βαριά καταιγίδα. Ήθελα να δείξω κάτι πιο υποβλητικό, την πραγματική αίσθηση ενός τυφώνα. Αργά το απόγευμα, πήραμε το αυτοκίνητο με το φίλο μου τον Tim McGurr και βγήκαμε να εξερευνήσουμε το Brooklyn. Πρότεινα να πάμε κάτω από τη Verrazano-Narrows Bridge , στο σημείο που στενεύει η γέφυρα, και όπου θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μεγάλα κύματα. Από τη στιγμή που φτάσαμε στο Belt Parkway , ακριβώς νότια της γέφυρας, συναντήσαμε αυτό που περιμέναμε! Αυτά τα απίστευτα κύματα συντρίβονταν μέσα και πάνω στον τοίχο της θάλασσας και δημιουργούσαν αυτές τις τεράστιες, όμορφες καμπύλες που γρήγορα ανέβαιναν και βίαια υποχωρούσαν παράλληλα στον τοίχο, σε ύψος 50 έως 100 μέτρα. Η κίνηση ήταν εκπληκτική. Λυπάμαι που δεν κατάφερα να έχω σε βίντεο αυτά τα στιγμιότυπα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε ακριβώς τη στιγμή που ο φίλος μου στεκόταν δίπλα στο κύμα , καθώς έσπαγε πάνω στον τοίχο. Ήταν μία τυχερή σκηνή για μένα και γι αυτό που ήθελα να κάνω, καθώς δίνεται στο θεατή μια αίσθηση κλίμακας της ανθρώπινη φιγούρας, σε αντίθεση με το γιγαντιαίο κύμα. Παρά το γεγονός ότι το κύμα φαίνεται στη φωτογραφία τεράστιο, από κοντά δεν ένιωσα να κινδυνεύουμε. Εμείς και πολλοί άλλοι, είχαμε σταθμεύσει ίσως 100 μέτρα πιο πίσω, από όπου τραβάγαμε τις φωτογραφίες. Έπειτα φύγαμε ακέραιοι.»

 sandy 5

Andrew Burton , 27
Staff Photographer – εργάζεται για την “Getty Images’’-  ελεύθερος επαγγελματίας φωτογράφος το 2012

«Η φωτογραφία τραβήχτηκε στην Financial District, μία περιοχή με υψηλό οικονομικό επίπεδο, στο Manhattan, σε ένα μικρό δρομάκι που ονομάζεται Coentie’s Alley. Το γκαράζ είναι στο υπόγειο και τα αυτοκίνητα ήταν σταθμευμένα  στη ράμπα της εισόδου. Υποθέτω ότι οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων στάθμευσαν στο συγκεκριμένο σημείο σε περίπτωση που το γκαράζ πλημμύριζε, αλλά δεν μπορώ να είμαι σίγουρος. Η σκηνή ήταν παράξενα ήρεμη. Η θύελλα έχει προκαλέσει ένα τεράστιο κύμα νερού που περνούσε μέσα από τους δρόμους της γειτονιάς. Ωστόσο δεν έβρεχε και ο άνεμος δεν ήταν ιδιαίτερα ισχυρός. Ήμουν σε ένα αυτοκίνητο και οδηγούσα στην περιοχή, προσπαθώντας να «μυριστώ» πράγματα για να φωτογραφίσω. Υπήρχαν πολλά οχήματα έκτακτης ανάγκης που κινούνταν τριγύρω , και πολύς κόσμος έξω κοιτάζοντας και παρακολουθώντας ό, τι συνέβαινε. Έπρεπε να μετακινήσω το αυτοκίνητο μου πολλές φορές, για να αποφύγω τη συνεχόμενη αύξηση των υδάτων, η οποία γινόταν πολύ γρήγορα. Παρόλα όσα συνέβαιναν πίσω από το φακό, η συγκεκριμένη σκηνή ήταν, αλλά και απεικονίστηκε ήρεμη και γαλήνια.»

Όλες οι φωτογραφίες περιλαμβάνονται στην επίδειξη “Rising Water”, στο “Museum of the City”, στη Νέα Υόρκη, με αφορμή την επέτειο ενός έτους από το χτύπημα του τυφώνα Sandy. Περιλαμβάνονται εργασίες περισσότερων από χίλιους επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφους, οι οποίοι απάντησαν στην ανοιχτή πρόσκληση «για τις εικόνες από το πέρασμα της θύελλας». Η έκθεση παρουσιάζει εκτός των άλλων τις «πριν και μετά» το χτύπημα του τυφώνα, εικόνες,  στην περιοχή της Νέας Υόρκης, συμπεριλαμβανομένων και των προετοιμασιών, των καταστρεπτικών συνεπειών της θύελλας, και των συνεχιζόμενων, μέχρι σήμερα, προσπαθειών ανοικοδόμησης. Οι ιστορίες πίσω από τις εικόνες σίγουρα έχουν ενδιαφέρον καθώς, σχεδόν πάντα, συγκινεί και τραβά την προσοχή κάτι το παρασκηνιακό, ή μία επιπλέον πληροφορία. Ωστόσο, η δύναμη της στιγμής σε τέτοιες περιπτώσεις, η διάθεση, το ρίσκο και το πάθος του καλλιτέχνη, είναι αναμφισβήτητα η πιο σπουδαία και ειλικρινής απεικόνιση της πραγματικότητας.

Χρύσα Σίδερη

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.