[The Hobbit: an unexpected journey] – So, this is the Hobbit! –

Από 13 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους

Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση της τριλογίας «Άρχοντας των δακτυλιδιών», ο Πίτερ Τζάκσον ανοίγει ξανά τις πύλες της Μέσης γης για να διηγηθεί, εν είδη προοιμίου, μια ιστορία που έλαβε χώρα εξήντα χρόνια πριν την θρυλική συντροφιά του δαχτυλιδιού. Κρατώντας στα χέρια του το βιβλίο του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν (1937), στρέφει τον κινηματογραφικό φακό ξανά πίσω στο χωριό Σάιρ, μόνο που αυτή τη φορά πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο θείος του Φρόντο, Μπίλμπο Μπάγκινς.

Η εμφάνιση του μάγου Γκάνταλφ είναι η αρχή για την επική περιπέτεια του
ανυποψίαστου και βολεμένου στην θαλπωρή του γαλήνιου χωριού του, Μπάγκινς. Ο Γκάνταλφ επιλέγει το μικροκαμωμένο χόμπιτ ως το δέκατο τέταρτο μέλος της ομάδας που θα παλέψει για την απελευθέρωση του Έρεμπορ, το ξακουστό βασίλειο των νάνων, το οποίο έχει καταληφθεί από τον δράκο Σμάουγκ (Νοσφιστής). Οι υπόλοιποι δεκατρείς της ομάδας, εμφανίζονται σιγά σιγά μπροστά στην πόρτα του Μπάγκινς: Μπάλιν, Ντουαλιν, Μπιφούρ, Μποφούρ, Μπομπούρ, Φίλι, Κίλι, Όιν, Γκλόιν, Νόρι, Ντόρι, Όρι και ο επικεφαλής αυτών, Θόριν. Δεκατρείς νάνοι, ένα χόμπιτ και ένας μάγος θα ξεκινήσουν από το Σάιρ με προορισμό το Μοναχικό Βουνό και δεδομένο ότι ο δρόμος θα είναι δύσκολος, σκοτεινός και γεμάτος Τρολς, Όρκς, Γκόμπλινς, λύκους Βάργκς και γιγάντιες αράχνες.

Όταν εκδόθηκε το βιβλίο του Τόλκιν τον Σεπτέμβρη του 1937 υπό τον τίτλο «Χόμπιτ» (ή «Εκεί και Πάλι Πίσω» θεωρήθηκε ως ένα φανταστικό μυθιστόρημα – παραμύθι για παιδιά. Ο Τζάκσον θέλησε να αλλάξει το τάργκετ γκρουπ και να συνομιλήσει με το ήδη κατοχυρωμένο και μυημένο κοινό της τριλογίας του ΑΤΔ. Το στοίχημα, βέβαια, είναι να κερδίσει και τον θεατή που δεν έχει ταξιδέψει στον κόσμο του Τόλκιν.

Το καινοτόμο που φέρνει ο Τζάκσον με το «Χόμπιτ» είναι η τεχνική του High Frame Rate, φορμάτ δηλ. που επιτρέπει στον σκηνοθέτη να γυρίζει σκηνές με 48 καρέ το δευτερόλεπτο (αντί για 24) με καλλιτεχνικό αποτέλεσμα την εξαιρετική ευκρίνεια εικόνα και εντυπωσιακά ρεαλιστική απεικόνιση. Η τεχνική αυτή λειτουργεί άψογα στα ανοιχτά πλάνα, αλλά στα κοντινά, κυρίως, χάνει. Είναι αδιαμφισβήτητο πως το HFR ανοίγει μια νέα προοπτική, θεωρητική (αισθητική) και πρακτική, και έναν γόνιμο (ακαδημαϊκό και καλλιτεχνικό) διάλογο για το μέλλον του σινεμά.

Στο να καταφέρνει με επιτυχία να συντονίζει πολυπληθείς ομάδες ηθοποιών το έχει ήδη αποδείξει ο Τζάκσον από την προηγούμενη τριλογία του. Το ίδιο ισχύει και για το στήσιμο των επιβλητικών και επικών διαστάσεων σκηνών μάχης. Αυτό που πραγματικά κουράζει, μάτια (πίσω από τα 3D γυαλιά) και αντοχές, είναι η διάρκεια που μετράει κάτι λιγότερο από 3 ώρες. Δικαιολογημένη η μακρά εισαγωγή της αρχής, που βάζει τον θεατή στο κλίμα και τον ξεναγεί σε γενεαλογικά δέντρα και στο μνημειώδες βασίλειο των νάνων, με απώτερο σκοπό την από πολύ νωρίς προβολή της εκρηκτικής μάχης των νάνων να κρατήσουν το Έρεμπορ. Πέραν τούτου, το έργο απλώνει, αρκετές φορές ανούσια, για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Λογικό μεν, μιας και ο Τζάκσον θέλησε να φτιάξει την νέα τριλογία του (The Desolation of Smaug με πρεμιέρα στις 13/12/2013 και There and Back Again με πρεμιέρα στις 18/7/14 ), υπερβολικό δε, μιας και το ίδιο αποτέλεσμα θα έδινε αν μαζευόταν στις δύο ώρες.

Η ερμηνεία του Μάρτιν Φρίμαν ως Μπίλμπο Μπάγκινς δικαιώνει την επιλογή της ομάδας του καστ. Δίνει βάθος στην προσωπικότητα του Μπάγκινς καθώς το έργο προχωράει με κλιμακωτή ένταση. Ξεχωρίζει η σκηνή που τον απομονώνει από την υπόλοιπη ομάδα και τον βάζει να αναμετρηθεί με το Γκόλουμ/Σμίγκολ σε ένα παιχνίδι γρίφων με στοίχημα «Μπάγκινς-Τροφή» ή «Μπάγκινς-Απεγκλώβιση», όπως επίσης η στιγμή που δίνεται στο χόμπιτ η ευκαιρία να αποδείξει την αξία της θέσης του ανάμεσα στην ομάδα. Ο Ίαν Μακ Κέλεν, πάντα αγαπημένος και στιβαρός κάτω από την ενδυμασία του μάγου Γκάνταλφ, λειτουργεί ως συνεκτικός κρίκος στους αφηγηματικούς/
ιστορικούς άξονες που στήνονται μέσα στο έργο. Η Κέιτ Μπλάνσετ, αφοπλιστικά αντιθετικά αιθέρια και άκαμπτη συγχρόνως, σε κάνει να ανυπομονείς για την επόμενη σκηνή που θα εμφανιστεί ως Γκαλάντριελ.

Εάν πίνεις νερό στο όνομα του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», ο Τζάκσον δεν θα σε προδώσει. Εάν περιμένεις να δεις κάτι περισσότερο από αυτό που ήδη ξέρεις, θα πρέπει να αρκεστείς στο 3D και στο HFR. Τέλος, αν πας απλά για το entertainment θα είσαι απολύτως εντάξει. Έτσι ή αλλιώς, η Μέση Γη σε προκαλεί να την κοιτάξεις.

Σκηνοθεσία: Πίτερ Τζάκσον

Σενάριο: Φραν Γουόλς, Φιλίππα Μπόιενς, Πίτερ Τζάκσον, Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο

Πρωταγωνιστούν: Μάρτιν Φρίμαν, Ίαν Μακ Κέλεν, Ρίτσαρντ Άρμιταζ, Άντι Σέρκις, Κέιτ Μπλάνσετ, Κρίστοφερ Λι, Ελάιτζα Γουντ, Τζέφρυ Τόμας, Μάικ Μιζράχι, Ίαν Χολμ, Χιούγκο Γουίβινγκ, Μάνου Μπένετ, Τζεντ Μπρόφι, Άνταμ Μπράουν, Τζον Κάλεν, Μαρκ Χάντλοου, Πίτερ Χάμπλετον, Μπάρι Χάμφρις, Στίβεν Χάντερ, Γουίλιαμ Κίρτσερ, Σιλβέστερ ΜακΚόι, Μπρετ ΜακΚένζι, Γκράζαμ ΜακΤάβις, Τζέιμς Νέσμπιτ, Ντιν Ο’Γκόρμαν, Κόναν Στίβεν, Κεν Στοτ, Έινταν Τέρνερ

Διάρκεια: 170΄

Διανομή: Village

Ελένη Φιλίππου

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.