Today΄s Story: Είναι θέμα αξιοπρέπειας…

Και ενώ, εδώ, εμείς περιμένουμε την επόμενη είδηση-βόμβα που θα γεμίσει την καθημερινή agenda των δελτίων ειδήσεων, των site και των εφημερίδων, ώστε να αποπροσανατολιστούμε λίγο από αυτά που μας καίνε, στην Ινδία ψηφίζεται νέος νόμος για την αντιμετώπιση του φαινομένου της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Indian-women-protestingΗ ολοένα αυξανόμενη επέκτασή του και η ευρεία δημόσια κατακραυγή για το βιασμό έχει οδηγήσει, στη διέλευση μίας σειράς νόμων, συμπεριλαμβανομένου εκείνου κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας, που εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο τον περασμένο Απρίλιο. «Η νέα νομοθέτηση, αποτέλεσε πραγματική “απαίτηση” μετά την τεράστια οργή ​​που προκάλεσε το πρόσφατο περιστατικό ομαδικού βιασμού ενός 23χρονου κοριτσιού σε λεωφορείο, και η κυβέρνηση χρειάζεται να δείξει δράση», δήλωσε ο Lira Goswami, Νομικός Σύμβουλος και ανώτατος συνεργάτης των εταιρειών στο Νέο Δελχί.

Η Suman Sayani, σύμβουλος που ειδικεύεται σε θέματα ισότητας των φύλων, εκπαιδεύει μια ομάδα μηχανικών λογισμικού στο  Hyderabad-based Nacre Software Services, στο Hyderabad , στην Ινδία, σχετικά με το νέο νόμο για την σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας και εξηγεί ουσιαστικά τι σημαίνει αυτό μέσα από συζητήσεις, παιχνίδι ρόλων και παρουσιάσεις PowerPoint.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας, έδειξε τις πρώτες κατευθυντήριες γραμμές στις επιχειρήσεις, σχετικά με τη σεξουαλική παρενόχληση το 1997, αλλά η εφαρμογή τους ήταν κακή. Ωστόσο κάποιες διεθνείς εταιρείες ακολουθούν μερικές από αυτές, αλλά στη συντριπτική πλειοψηφία των ινδικών χώρων εργασίας, είχαν μέχρι τώρα, ελάχιστη έως καμία επίδραση.

Σχετικά με το τεράστιο αυτό θέμα μίλησε στην Εθελοντική Οργάνωση “Γυναίκα Σήμερα”, η Ελευθερία Λίμπυ Τατά Άρσελ, Ομότιμη καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και συγγραφέας του Εγχειριδίου Συμβουλευτικής για την Σεξουαλική Παρενόχληση στον χώρο εργασίας. Σύμφωνα με μεγάλη εμπεριστατωμένη Ευρωπαϊκή μελέτη 40 με 50% των Ευρωπαίων εργαζομένων γυναικών υφίστανται μια ή περισσότερες μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης, όπως ανάφερε η ίδια, ενώ όσον αφορά την Ελλάδα συγκεκριμένα, η μόνη επιδημιολογική έρευνα που υπάρχει, έδειξε ότι το 10% των Ελληνίδων, υφίσταται προσωπική σεξουαλική παρενόχληση. Ακόμη, ένα μεγάλο ποσοστό των παρενοχλημένων γυναικών πανευρωπαϊκά, που κυμαίνεται στο 37-45%,  χρησιμοποιούν την έμμεση τακτική αποτροπής, φοβούμενες μήπως επιδεινώσουν τη θέση τους, ή προσβάλλουν τον εργοδότη ή απλά λόγω ντροπής. Σύμφωνα με την καθηγήτρια, η μόνη αποτελεσματική τακτική σε τέτοια περίπτωση είναι η άμεση λεκτική αντιμετώπιση, κάτι που πράττει το 18-42%, σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή έρευνα.

H άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος από τη γυναίκα που θα υποστεί σεξουαλική παρενόχληση στην αγορά εργασίας της Ελλάδας σήμερα, αποτελεί μάλλον θεωρία. Η εργαζόμενη, γνωρίζοντας τις ραγδαίες καθημερινές αλλαγές στο χώρο αυτό, και τη δυσκολία εύρεσης κάποιας άλλης θέσης, προτιμά να μη μιλήσει, περισσότερο από ποτέ. Αντίστοιχα ο εργοδότης-δράστης που γνωρίζει επίσης την κατάσταση, επαναπαύεται στην ανασφάλεια που κατακλύζει την καθημερινότητα και εκμεταλλευόμενος την «ανάγκη», μπορεί να λειτουργήσει ανενόχλητος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα κρούσματα να αυξάνονται και να μην τιμωρείται κανείς, διότι σε περιόδους κρίσης, έχουμε φτάσει να δικαιολογούμε κάθε είδος παραβατικότητας ή απλά να κλείνουμε τα μάτια μας και τα αφτιά μας σε τέτοιου είδους ζητήματα. Όλο αυτό, στο όνομα των «μεγάλων» προβλημάτων που πρέπει να λυθούν στη χώρα!

Δεν είναι μόνο θέμα φύλου, νοοτροπίας, κρίσης, φτώχιας, ανάγκης ή αναγκαστικής σιωπής. Είναι πτυχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την οποία δεν έχει κανείς το ελεύθερο ούτε το δικαίωμα να την αφαιρέσει από κανέναν, σε οποιονδήποτε τόπο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Χρύσα Σιδέρη

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.